พุทธธรรมสงฆ์
หัวข้อธรรม (1)
[๑๗๘-๑๘๐] ทรงแสดงเครื่องผูก มีอุปมาด้วยช้างต้น คนจน คนมั่งมี (ลฑุกิโกปมสูตร)
20/356/1020/338/5
หัวข้อธรรม (1)
[๑๘๑] ทรงแสดง บุคคล 4 จำพวก (ลฑุกิโกปมสูตร)
20/360/1520/342/7
หัวข้อธรรม (1)
[๑๘๒] ความสุขโสมนัส ที่เกิดเพราะอาศัยกามคุณ 5 นี้ ทรงกล่าวว่า กามสุข ความสุขไม่สะอาด ความสุขของปุถุชนไม่ใช่สุขของพระอริยะ อันบุคคลไม่ควร เสพ ไม่ควรให้เกิดมี ไม่ควรทำให้มาก ควรกลัวแต่สุขนั้น (ลฑุกิโกปมสูตร)
20/362/1320/344/2
หัวข้อธรรม (1)
[๑๘๔] ฌานที่ 1 ถึง ฌานที่ 3 พระพุทธองค์ตรัสว่า ยังมีอะไรหวั่นไหว ส่วน ฌานที่ 4 นั้น ไม่หวั่นไหว (ลฑุกิโกปมสูตร)
20/363/820/344/19
หัวข้อธรรม (1)
[๑๘๕] ฌานที่1 จนถึง เนวสัญญานาสัญญายตนฌานนั้น.ทรงกล่าวว่าไม่ควร ทำความอาลัย จงละเสีย (ลฑุกิโกปมสูตร)
20/364/420/345/13
หัวข้อธรรม (1)
พระอุทายี ในสูตรนี้ คือ พระมหาอุทายีเถระ (อ.ลฑุกิโกปมสูตร)
20/366/1420/348/5
หัวข้อธรรม (1)
โมฆบุรุษ มีศรัทธาอ่อน และเพราะมีปัญญาอ่อน แม้โทษเพียงวัตถุแห่งอาบัติ ทุกกฏ ก็เป็นของใหญ่ละได้ยาก ดุจวัตถุแห่งปาราชิก (อ.ลฑุกิโกปมสูตร)
20/369/2020/351/7
หัวข้อธรรม (1)
พระอนาคามี ก็ยังยินดีว่า โอสุข โอสุข ตราบเท่าที่ ยังมีความอยากได้ในภพ ของเทวดาอยู่. ฉะนั้นจึงชื่อว่ายังละไม่ได้ (อ.ลฑุกิโกปมสูตร)
20/373/1020/354/19
หัวข้อธรรม (1)
[๑๘๖-๑๘๘] พระพุทธเจ้าประณาม ภิกษุอาคันตุกะ ประมาณ 500 มีพระสารีบุตร และพระมหาโมคคัลลานะ เป็นหัวหน้า. ดังนั้น เจ้าศากยะ ชาวเมืองจาตุมา และท้าวสหัมบดีพรหม จึงทูลวิงวอน เพื่อให้พระองค์ยินดีที่จะโอวาทภิกษุสงฆ์ ด้วยเปรียบต้นกล้าอ่อน และลูกโคที่ไม่เห็นแม่ (จาตุมสูตร)
20/376/420/357/5
หัวข้อธรรม (1)
[๑๘๙] เมื่อพระพุทธองค์ประณามภิกษุสงฆ์ พระสารีบุตรคิดว่าพระองค์ทรงมี ความขวนขวายน้อย แม้เราทั้งหลายก็จักมีความขวนขวายน้อยประกอบตาม ธรรมเป็นเครื่องอยู่เป็นสุขในปัจจุบันอยู่ ส่วนพระมหาโมคคัลลานะ คิดว่าให้ พระพุทธองค์อยู่เป็นสุข ส่วนตนกับพระสารีบุตรจักช่วยกันปกครอง ภิกษุสงฆ์ . (จาตุมสูตร)
20/380/220/360/18