พุทธธรรมสงฆ์
หัวข้อธรรม (1)
[๑๕๒] พระพุทธเจ้า ไม่ทรงพยากรณ์ในทิฏฐิ 10 เพราะไม่ประกอบด้วยประโยชน์ ไม่เป็นเบื้องต้นแห่งพรหมจรรย์ ไม่เป็นไปเพื่อความเบื่อหน่าย เพื่อคลายกำหนัด เพื่อความดับ เพื่อความสงบ เพื่อความรู้ยิ่ง เพื่อความตรัสรู้ เพื่อนิพพาน. . (จูฬมาลุงกยโอวาทสูตร)
20/304/720/288/4
หัวข้อธรรม (1)
[๑๕๖-๑๕๘] ข้อปฏิบัติที่เป็นไปเพื่อละ โอรัมภาคิยสังโยชน์ (กิเลสผูกใจสัตว์ อย่างหยาบ) 5 อย่าง (มหามาลุงกยโอวาทสูตร)
20/311/1920/295/2
หัวข้อธรรม (1)
[๑๕๙] เหตุที่ภิกษุบางพวกในพระศาสนานี้ เป็นเจโตวิมุตติ บางพวกเป็นปัญญา วิมุตติ เพราะความต่างกันแห่งอินทรีย์ ของภิกษุเหล่านั้น (มหามาลุงกยโอวาทสูตร)
20/314/2020/299/17
หัวข้อธรรม (1)
อรรถกถาอธิบายไว้
20/319/1820/304/1
หัวข้อธรรม (1)
[๑๖๐] “ เธอทั้งหลายจงมา จงฉันอาหารในเวลาก่อนภัตครั้งเดียว จักรู้สึกคุณ คือ ความเป็นผู้มีอาพาธน้อย มีโรคเบาบาง กายเบา มีกำลัง และอยู่สำราญ” . (ภัททาลิสูตร)
20/321/1020/305/8
หัวข้อธรรม (1)
[๑๖๒-๑๖๕] พระภัททาลิมาขอขมาพระพุทธเจ้า ซึ่งตนได้ประกาศความไม่ อุตสาหะขึ้นในเมื่อพระพุทธองค์กำลังทรง บัญญัติสิกขาบท พระพุทธองค์ทรง ตำหนิหลายประการ แล้วก็อดโทษให้ (ภัททาลิสูตร)
20/322/920/306/8
หัวข้อธรรม (1)
[๑๖๖] ภิกษุผู้ไม่ทำให้บริบูรณ์ในสิกขาบท ถึงไปอยู่เสนาสนะอันสงัด พระศาสดา ก็ติเตียนได้... เทวดาก็ติเตียนได้ ตนเองก็ติเตียนตนได้ จึงไม่ทำให้แจ้งซึ่งคุณวิเศษ ยิ่งกว่าธรรมของมนุษย์ได้ (ภัททาลิสูตร)
20/325/2020/309/8
หัวข้อธรรม (1)
[๑๖๙-๑๗๑] เหตุปัจจัย สำหรับข่มแล้วข่มเล่า ซึ่งภิกษุในธรรมวินัยนี้ (ภัททาลิสูตร)
20/330/220/313/2
หัวข้อธรรม (1)
[๑๗๒] เหตุที่เมื่อก่อน มีสิกขาบทน้อย แต่ภิกษุดำรงอยู่ในอรหัตผลเป็นอันมาก แต่เดี๋ยวนี้มีสิกขาบทมาก แต่ภิกษุดำรงอยู่ในอรหัตผลน้อย (ภัททาลิสูตร)
20/333/1720/316/12
หัวข้อธรรม (1)
[๑๗๔] ธรรม 10 ประการ เปรียบด้วยม้าอาชาไนย (ภัททาลิสูตร)
20/335/220/317/20