พุทธธรรมสงฆ์
หัวข้อธรรม (1)
[๙๙] พระพุทธเจ้าทรงแสดง แม้เวทนา 2 ถึงเวทนา 108 ผู้ใดไม่รู้ตามด้วยดี ไม่สำคัญตามด้วยดี ไม่ยินดีตามด้วยดี ซึ่งคำที่กล่าวดี พูดดี ของกันและกัน ในธรรมที่ทรงแสดงโดยปริยาย อย่างนี้แล้ว ผู้นั้นจะได้ความบาดหมางทะเลาะ วิวาท ทิ่มแทงกัน และกันด้วยหอกคือปาก อยู่ (พหุเวทนิยสูตร)
20/217/120/205/22
หัวข้อธรรม (1)
[๑๐๐-๑๐๒] พระพุทธเจ้าทรงแสดง สุขที่ยิ่งกว่า กามคุณ 5 คือ สุขในรูปฌาน อรูปฌาน และสัญญาเวทยิตนิโรธ (พหุเวทนิยสูตร)
20/217/1220/206/12
หัวข้อธรรม (1)
นิโรธ ชื่อว่า สุขโดยเป็นสุขที่ไม่มีผู้เสวย (อ.พหุเวทนิยสูตร)
20/222/520/210/22
หัวข้อธรรม (1)
[๑๐๔] พราหมณ์ และคฤหบดี ชาวบ้านศาลา ยังไม่มีศาสนา และคำสอนที่เป็น ที่ศรัทธายึดถือ (อปัณณกสูตร)
20/224/620/212/16
หัวข้อธรรม (1)
[๑๐๕-๑๒๑] พระพุทธเจ้าทรงแสดง อปัณณกธรรม(ธรรมที่ไม่ผิด) และชี้แจง วาทะที่ขัดกัน ของสมณพราหมณ์บางพวก (อปัณณกสูตร)
20/224/1920/213/5
หัวข้อธรรม (1)
[๑๒๒-๑๒๓] ทรงแสดงบุคคล 4 จำพวก มีผู้ทำตนให้เดือดร้อน ประกอบความ ขวนขวาย ในการทำตนให้เดือดร้อน เป็นต้น (อปัณณกสูตร)
20/242/220/229/2
หัวข้อธรรม (1)
ผู้เป็นมิจฉาทิฏฐิ ชนิดดิ่งทีเดียว ห้ามทางสวรรค์ ห้ามทางพระนิพพาน ในอันดับ แห่งอัตภาพนั้น สัตว์นี้เป็นผู้เฝ้าแผ่นดิน ชื่อว่า เป็นตอแห่งวัฏฏะ (อ.อปัณณกสูตร)
20/259/1820/245/1
หัวข้อธรรม (1)
[๑๒๗] บุคคลผู้ไม่มีความละอายในการกล่าวมุสาทั้งที่รู้อยู่ ที่จะไม่ทำบาปกรรม แม้น้อยหนึ่งไม่มี (จูฬราหุโลวาทสูตร)
20/265/1120/251/9
หัวข้อธรรม (1)
[๑๒๘-๑๓๑] บุคคลพิจารณาเสียก่อนแล้ว จึงทำกรรมด้วยกาย วาจา ใจ. ถ้ากรรมใด เป็นไปเพื่อเบียดเบียนตนและผู้อื่น เป็นอกุศล มีทุกข์เป็นกำไร พึงแสดงเปิดเผย ทำให้ตื้น ในพระศาสดา หรือในเพื่อนพรหมจรรย์ทั้งหลาย แล้วพึงสำรวมต่อไป . (จูฬราหุโลวาทสูตร)
20/265/1520/251/13
หัวข้อธรรม (1)
พระพุทธองค์ตรัสกับสามเณรราหุลว่า ดูก่อนราหุล ชื่อว่าสามเณรไม่ควรกล่าว ติรัจฉานกถา (อ.จูฬราหุโลวาทสูตร)
20/272/1920/258/2