พุทธธรรมสงฆ์
หัวข้อธรรม (1)
กุศลกรรมบถ10 ข้อ ก็คือ ศีล, การบริกรรมกสิณ ย่อมสำเร็จแก่ผู้มีศีลเท่านั้น . (อ.สาเลยยกสูตร)
19/266/2019/271/24
หัวข้อธรรม (1)
[๔๘๙] บุคคลย่อมเป็นผู้ประพฤติ ไม่ถูกต้อง ประพฤติไม่เรียบร้อย10 ประการ อันเป็นเหตุให้ สัตว์บางพวกในโลกนี้ เมื่อตาย ย่อมเข้าถึง อบาย ทุคติ วินิบาต นรก (เวรัญชกสูตร)
19/270/319/274/15
หัวข้อธรรม (1)
[๔๙๐] บุคคลย่อมเป็นผู้ประพฤติถูกต้อง ประพฤติเรียบร้อย 10 ประการ อันเป็นเหตุให้ สัตว์บางพวกในโลกนี้ เมื่อตาย ย่อมเข้าถึง สุคติโลกสวรรค์ . (เวรัญชกสูตร)
19/272/519/276/13
หัวข้อธรรม (1)
[๔๙๑] ถ้าบุคคลที่ประพฤติถูกต้อง ประพฤติเรียบร้อย พึงหวังว่าถ้าตายไป พึงได้เป็นกษัตริย์ เทวดา พรหม หรือ พึงทำให้แจ้งเจโตวิมุตติ ปัญญาวิมุตติ ก็ย่อมเป็นไปได้ (เวรัญชกสูตร)
19/274/719/278/10
หัวข้อธรรม (1)
[๔๙๔] คนมีปัญญาชั่ว ก็เพราะเขาไม่รู้ชัดไม่เข้าใจ แจ่มแจ้งในอริยสัจ 4, คนมี ปัญญา ก็เพราะเขาเข้าใจ ชัดแจ่มแจ้ง ในอริยสัจ 4 (มหาเวทัลลสูตร)
19/278/819/282/1
หัวข้อธรรม (1)
[๔๙๔] ที่เรียกว่า วิญญาณ ก็เพราะเป็นธรรมชาติที่ย่อมรู้แจ่ม ย่อมรู้แจ้งว่าสุข ทุกข์ ไม่ใช่ทุกข์ไม่ใช่สุข (มหาเวทัลลสูตร)
19/279/919/282/20
หัวข้อธรรม (1)
[๔๙๕] ปัญญา และวิญญาณ ธรรมทั้งสองคละกันแยกกันไม่ได้ เหตุที่ทำให้ แตกต่างกันของธรรมเหล่านี้ คือ ปัญญาอันบุคคลต้องอบรม วิญญาณอัน บุคคลต้องกำหนดรู้ (มหาเวทัลลสูตร)
19/279/1619/283/2
หัวข้อธรรม (1)
[๔๙๕] ที่เรียกว่า เวทนา เพราะเป็นธรรมชาติที่ย่อมเสวย ย่อมรู้สึก , ที่เรียกว่า สัญญา เพราะเป็นธรรมชาติที่จำได้ ย่อมหมายรู้, เวทนารู้สึกสิ่งใด สัญญาก็จำ สิ่งนั้น สัญญาจำสิ่งใดวิญญาณก็รู้แจ้งสิ่งนั้น ฉะนั้น สิ่งเหล่านี้ จึงเกี่ยวข้องกัน แยกกันไม่ออก (มหาเวทัลลสูตร)
19/280/619/283/14
หัวข้อธรรม (1)
[๔๙๗] ปัจจัยที่ทำให้เกิดความเห็นที่ถูกต้องขึ้น มี 2 อย่าง คือ เสียงจากคนอื่น และการเอาใจใส่อย่างมีเหตุผล, ความเห็นถูกต้อง ที่ประคับประคองไว้ด้วยองค์ 5 (มีวิปัสสนา เป็นองค์ที่ 5) ย่อม มีเจโตวิมุตติ (หลุดพ้นด้วยใจ) มีปัญญาวิมุตติ (หลุดพ้นด้วยปัญญา) เป็นผล (มหาเวทัลลสูตร)
19/281/1719/284/21
หัวข้อธรรม (1)
อรรถกถาอธิบายไว้
19/308/2319/308/26