พุทธธรรมสงฆ์
หัวข้อธรรม (1)
การถึงสรณะที่เป็นโลกุตตระ ย่อมมีสามัญญผล 4 เป็นวิบาก ส่วนการถึงสรณะ ที่เป็นโลกิยะ ย่อมมีภพสมบัติ และโภคสมบัติ เป็นผล (อ.ภยเภรวสูตร)
17/332/417/268/19
หัวข้อธรรม (1)
การถึงสรณะ ที่เป็นโลกิยะ ย่อมเศร้าหมองด้วยความไม่รู้ ความสงสัย และ ความรู้ผิด เป็นต้นในพระรัตนตรัย (อ.ภยเภรวสูตร)
17/334/117/270/2
หัวข้อธรรม (1)
การถึงสรณะที่เป็นโลกิยะ มีการหมดสภาพอยู่ 2 อย่าง คือ มีโทษ ไม่มีโทษ . (อ.ภยเภรวสูตร)
17/334/617/270/6
หัวข้อธรรม (1)
อุบาสก คือ คฤหัสถ์ คนใดคนหนึ่งผู้ถึงไตรสรณะ (อ.ภยเภรวสูตร)
17/335/317/270/23
หัวข้อธรรม (1)
การค้าขาย 5 อย่าง ที่อุบาสกไม่ควรทำ (อ.ภยเภรวสูตร)
17/335/1917/271/11
หัวข้อธรรม (1)
อุบาสกจัณฑาล อุบาสกเศร้าหมอง ด้วยเหตุ 5 (อ.ภยเภรวสูตร)
17/336/717/271/23
หัวข้อธรรม (1)
[๕๔] บุคคล 4 จำพวก ที่รู้ และไม่รู้ว่าตนเองมี อังคณกิเลส (กิเลสเพียงดังเนิน ได้แก่ กิเลสที่เผ็ดร้อนต่างๆ ) (อนังคณสูตร)
17/339/817/274/9
หัวข้อธรรม (1)
[๕๕] ความแตกต่างระหว่างคน 2 พวก ที่มีอังคณกิเลสเหมือนกัน คนหนึ่งบัณฑิต กล่าวว่า เลวทราม คนหนึ่งประเสริฐ และระหว่างคน 2 พวก ที่ไม่มีอังคณกิเลส เหมือนกัน คนหนึ่งบัณฑิต กล่าวว่า เลวทราม คนหนึ่งประเสริฐ (อนังคณสูตร)
17/340/1017/275/8
หัวข้อธรรม (1)
[๕๖-๖๙] อังคณะ เป็นชื่อของอิจฉาวจร คือ อกุศลที่เป็นไปแล้ว ด้วยอำนาจแห่ง ความอยาก ได้แก่ ความโกรธและความน้อยใจ นานัปการ 19 อย่าง . (อนังคณสูตร)
17/344/417/278/19
หัวข้อธรรม (1)
[๗๐] ภิกษุใดยังละ อิจฉาวจรที่เป็นบาปอกุศลไม่ได้ถึงแม้ จะสมาทานธุดงค์วัตร ก็ไม่เป็นที่เคารพสักการะ ของชนทั้งหลายผู้เห็นอยู่ ได้ยินอยู่ (อนังคณสูตร)
17/352/1717/287/6