พุทธธรรมสงฆ์
หัวข้อธรรม (1)
เวหัปผลพรหม ได้แก่ พรหมชั้นฌาน 4 อยู่ชั้นเดียวกันกับ อสัญญีสัตว์ พรหม ทั้ง 2 พวกนั้น เรียกกันว่า อภิภู (อ.มูลปริยายสูตร)
17/84/717/70/15
หัวข้อธรรม (1)
พระอนาคามี และพระขีณาสพชั้นสุทธาวาส ย่อมมีเฉพาะในเวลาที่พระพุทธเจ้า เสด็จอุบัติขึ้นเท่านั้น ก็พระพุทธเจ้าทั้งหลายไม่ทรงอุบัติขึ้น แม้ตลอดอสงไขยกัลป ในกาลนั้น ภูมินั้น ย่อมว่างเปล่า (อ.มูลปริยายสูตร)
17/85/1617/71/16
หัวข้อธรรม (1)
ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย สัตว์ทั้งหลาย กำหนัดยินดี หลงใหล ติดใจในรูปหญิง สัตว์เหล่านั้น ตกอยู่ในอำนาจของรูปหญิง ย่อมเศร้าโศกสิ้นกาลนาน (อ.มูลปริยายสูตร)
17/87/617/72/23
หัวข้อธรรม (1)
ปุถุชน ย่อมสำคัญนิพพานว่าเป็นของเรา เพราะปุถุชน นั้น สำคัญผิด (อ.มูลปริยายสูตร)
17/92/517/77/7
หัวข้อธรรม (1)
เสขบุคคล กับปุถุชน ย่อมเสมอกันโดยทางอารมณ์ (อ.มูลปริยายสูตร)
17/94/917/79/3
หัวข้อธรรม (1)
บุคคลแม้ใด เป็นกัลยาณปุถุชนเป็นผู้กระทำให้บริบูรณ์ในศีล มีความสำรวม รู้จัก ประมาณในอาหาร ตามประกอบความเพียรด้วยคิดว่า เราจักบรรลุสามัญญผล อย่างใดอย่างหนึ่ง บุคคลนั้นท่านเรียกว่า เสขะ เพราะกำลังศึกษา (อ.มูลปริยายสูตร)
17/95/1217/79/26
หัวข้อธรรม (1)
ความหมายของคำว่า พระขีณาสพ (อ.มูลปริยายสูตร)
17/99/1917/83/12
หัวข้อธรรม (1)
วิมุตติ มี 2 คือ ความหลุดพ้นแห่งจิต ๑. พระนิพพาน ๑. (อ.มูลปริยายสูตร)
17/101/2117/85/8
หัวข้อธรรม (1)
พระอรหันต์นั้น ท่านเห็นโทษในความกำหนัด พิจารณาเห็นทุกข์อยู่เป็นผู้ หลุดพ้นแล้ว ด้วยอัปปณิหิตวิโมกข์ ท่านเห็นโทษในโทสะ พิจารณาเห็นโดยความ เป็นของไม่เที่ยง เป็นผู้หลุดพ้นแล้วด้วยอนิมิตตวิโมกข์ ท่านเห็นโทษในโมหะ พิจารณาในความเป็นอนัตตาอยู่ เป็นผู้หลุดพ้นแล้วด้วยสุญญตวิโมกข์ (อ.มูลปริยายสูตร)
17/103/1317/86/21
หัวข้อธรรม (1)
พระพุทธเจ้าท่านเรียกว่า ตถาคต ด้วยเหตุ 8 อย่าง (อ.มูลปริยายสูตร)
17/105/517/88/6