พุทธธรรมสงฆ์
หัวข้อธรรม (1)
[๒๕๒] ภิกษุ 3 รูปตายแล้ว ไปเป็นคนธรรพ์ ถูกโคปกเทพบุตร ตักเตือนแล้ว เทวดา 2 องค์กลับได้สติ ในอัตภาพนั้น ได้อนาคามีผล เข้าถึงหมู่พรหมชั้น พรหมปุโรหิต ส่วนองค์หนึ่ง ยังอยู่ในชั้นกามาวจร (สักกปัญหสูตร)
14/127/1914/122/13
หัวข้อธรรม (1)
[๒๕๕] เทวดา มนุษย์ อสูร นาค คนธรรพ์ และสัตว์เหล่าอื่นเป็นอันมาก มี ความริษยา และความตระหนี่เป็นเครื่องผูกพัน เขาเหล่านั้นเป็นผู้ไม่มีเวร... ไม่มีความแค้นใจ หวังอยู่ว่าขอเราจงเป็นผู้ไม่มีเวร เป็นต้น อยู่เถิด ดังนี้แต่ก็ยัง เป็นผู้มีเวร... มีความคับแค้นใจ เป็นไปกลับด้วยเวรอยู่ (สักกปัญหสูตร)
14/133/714/126/20
หัวข้อธรรม (1)
[๒๕๖] อารมณ์อันเป็นที่รัก และไม่เป็นที่รัก ยังมีอยู่ ความริษยา และความ ตระหนี่ย่อมมี เมื่อฉันทะ(ความพอใจ) ยังมีอยู่ อารมณ์อันเป็นที่รัก และไม่เป็น ที่รักย่อมมี (สักกปัญหสูตร)
14/134/114/127/16
หัวข้อธรรม (1)
[๒๕๖] เมื่อวิตกยังมีอยู่ ฉันทะย่อมมี เมื่อส่วนแห่งสัญญาอันประกอบด้วย ธรรมเครื่องเนิ่นช้า ยังมีอยู่ วิตกย่อมมี (สักกปัญหสูตร)
14/134/1114/128/5
หัวข้อธรรม (1)
[๒๖๐] โลกมีธาตุไม่เป็นอันเดียวกัน มีธาตุต่างๆ กัน หมู่สัตว์ถือมั่นในธาตุใดๆ แล ย่อมยึดถือธาตุนั้นๆ กล่าวด้วยกำลัง ความยึดถือว่า อย่างนี้แหละแน่นอนอื่น อย่างเหลวไหล ดังนี้ (สักกปัญหสูตร)
14/137/1314/133/7
หัวข้อธรรม (1)
[๒๖๓-๒๖๙] ท้าวสักกะเห็นอำนาจประโยชน์ 6 ประการ จึงประกาศ การได้ความ ยินดีจากการพยากรณ์ปัญหา ของพระพุทธเจ้า (สักกปัญหสูตร)
14/140/914/136/12
หัวข้อธรรม (1)
[๒๗๒] เมื่อพระพุทธเจ้า ตรัสไวยากรณ์นี้จบลง ธรรมจักษุ (ดวงตาเห็นธรรม) อันปราศจากธุลี ไม่มีมลทิน ได้เกิดขึ้นแล้วแก่ท้าวสักกะ (สักกปัญหสูตร)
14/143/1014/139/15
หัวข้อธรรม (1)
พระพุทธองค์ไม่เปิดโอกาสให้ท้าวสักกะเข้าเฝ้า เพราะญาณยังอ่อน (อ.สักกปัญหสูตร)
14/146/114/142/1
หัวข้อธรรม (1)
ปัญจสิขะเป็นอุปัฏฐาก ผู้รับใช้ที่พระพุทธเจ้าโปรดปราน ไปทูลถามปัญหา แล้วฟังธรรม ได้ทุกขณะที่ต้องการ (อ.สักกปัญหสูตร)
14/147/114/142/26
หัวข้อธรรม (1)
พระพุทธเจ้ากล่าวชมเสียงขับ และเสียงพิณ ของปัญจสิขะว่ากลมกลืนกัน ก็เพื่อให้รู้ว่า เปิดโอกาสแล้ว (อ.สักกปัญหสูตร)
14/153/714/149/10