พุทธธรรมสงฆ์
หัวข้อธรรม (1)
คำว่าวินัย เพราะมีนัยต่างๆ เพราะมีนัยพิเศษ เพราะฝึกกายและวาจา (อ.พรหมชาลสูตร)
11/93/1011/81/11
หัวข้อธรรม (1)
คำว่าสูตร เพราะเปิดเผยซึ่งประโยชน์ เพราะกล่าวประโยชน์ตรัสไว้เหมาะสม เพราะเผล็ดประโยชน์ เพราะหลั่งประโยชน์ เพราะป้องกันอย่างดี เพราะมี ส่วนเสมอด้วยสายบรรทัด (อ.พรหมชาลสูตร)
11/94/611/82/1
หัวข้อธรรม (1)
คำว่า อภิธรรม เพราะเป็นที่รวมธรรมที่มีความเจริญ ที่กำหนดเป็นมาตรฐาน ที่บุคคลบูชาแล้ว ที่ตัดขาด และเป็นธรรมอันยิ่ง (อ.พรหมชาลสูตร)
11/95/1111/83/1
หัวข้อธรรม (1)
ในปิฎกทั้ง 3 นี้ ผู้มีปัญญาน้อยทั้งหลาย หยั่งรู้ได้ยาก และเป็นที่พึ่งไม่ได้เหมือน มหาสมุทร สัตว์เล็กทั้งหลาย มีกระต่ายเป็นต้น พึ่งไม่ได้ ฉะนั้น จึงเป็นของลึกซึ้ง (อ.พรหมชาลสูตร)
11/101/311/87/9
หัวข้อธรรม (1)
ปริยัติ 3 ประเภท (อ.พรหมชาลสูตร)
11/102/1711/88/18
หัวข้อธรรม (1)
ผลที่ภิกษุปฏิบัติชั่วในปิฎก 3 ย่อมถึงความวิบัติ ต่างด้วยความเป็นผู้ทุศีล ความเป็นผู้มีความเห็นผิด และเป็นบ้า (อ.พรหมชาลสูตร)
11/105/911/90/21
หัวข้อธรรม (1)
ขึ้นชื่อว่าสัตว์ ถึง 2 คน มีอัธยาศัยอย่างเดียวกัน หาได้ยากในโลก (อ.พรหมชาลสูตร)
11/145/2211/124/8
หัวข้อธรรม (1)
พุทธกิจ 5 อย่าง (อ.พรหมชาลสูตร)
11/147/511/125/10
หัวข้อธรรม (1)
เหตุที่ทรงตั้งพระสูตร 4 ประการ (อ.พรหมชาลสูตร)
11/156/1411/133/3
หัวข้อธรรม (1)
ปุถุชน มี 2 คือ อันธปุถุชน๑ กัลยาณปุถุชน๑ ; ผู้มีการเรียน การฟัง การทรงจำ การพิจารณา ขันธ์ ธาตุ อายตนะ ชื่อว่ากัลยาณปุถุชน (อ.พรหมชาลสูตร)
11/170/1211/145/5