พุทธธรรมสงฆ์
หัวข้อธรรม (1)
เท้าเตียง แม่แคร่ เตียง...สว่าน ซึ่งถากค้างไว้ยังไม่ทันเสร็จ แจกกันได้ แต่ที่ ถากเกลี้ยงเกลาแล้วเป็นครุภัณฑ์ (เสนาสนักขันธกวรรณนา)
9/222/109/223/17
หัวข้อธรรม (1)
ของที่ทำด้วยดิน เช่น หม้อ บาตร ภาชนะ คนโทปากกว้าง คนโทสามัญ ขนาดเขื่องไม่เกินกว่าจุนํ้าบาทหนึ่ง เป็นของที่แจกกันได้ แม้ในของโลหะ พึง ทราบวินิจฉัยเหมือนในของดิน. คนโทนํ้าบวกเข้ากับส่วนที่แจกกันได้เหมือนกัน (เสนาสนักขันธกวรรณนา)
9/223/59/224/11
หัวข้อธรรม (1)
ถ้าที่อยู่ชำรุด พึงบอกแก่เจ้าของอาวาส หรือคนในวงศ์ของเขา ถ้าเขาไม่สามารถ พึงชักชวนญาติ หรืออุปัฏฐากช่วยซ่อมแซม ถ้าเขาก็ไม่สามารถ ก็ซ่อมแซม ด้วยปัจจัยของสงฆ์ (เสนาสนักขันธกวรรณนา)
9/224/139/225/21
หัวข้อธรรม (1)
ถ้าให้ภิกษุซ่อมแซมที่อยู่เป็นส่วนตัว ย่อมเป็นของภิกษุนั้น เมื่อภิกษุนั้นยังมี ชีวิตอยู่ ถ้าตายแล้วเป็นของสงฆ์ (เสนาสนักขันธกวรรณนา)
9/225/89/226/10
หัวข้อธรรม (1)
ในสถานที่จะสร้างอาวาส มีต้นไม้ของสงฆ์ พึงอปโลกน์ ให้โค่น ถ้าต้นไม้ของ บุคคล พึงบอกแก่เจ้าของ ถ้าเจ้าของไม่ยอมให้ พึงบอกเพียงครั้งที่ 3 แล้วให้ โค่นเสีย ด้วยยอมรับ จักให้มูลค่า ราคาต้นไม้ (เสนาสนักขันธกวรรณนา)
9/226/79/227/7
หัวข้อธรรม (1)
ภิกษุใด ให้สร้างที่อยู่เป็นส่วนตัว ในพื้นที่ของสงฆ์ ด้วยเครื่องอุปกรณ์ที่ตนหา มา ที่อยู่นั้นเป็นของสงฆ์กึ่งหนึ่ง เป็นของบุคคลกึ่งหนึ่ง (เสนาสนักขันธกวรรณนา)
9/226/119/227/12
หัวข้อธรรม (1)
ในสถานที่ให้นวกรรม หรือสถานที่ถึงตามลำดับพรรษา ก็ดี ภิกษุผู้ซ่อมแซม ปรารถนา เสนาสนะใดย่อมได้เสนาสนะนั้น (เสนาสนักขันธกวรรณนา)
9/227/49/228/3
หัวข้อธรรม (1)
ภิกษุขนเสนาสนะ มีเตียง-ตั่ง จากที่วิหารชำรุด ไปใช้เป็นของสงฆ์เพื่อความคุ้มครอง ถ้าเสียหาย เป็นอันเสียหายไปด้วยดี ถ้าวิหารนั้นซ่อมแซมเสร็จแล้ว ควรนำกลับมาที่เดิม ถ้าใช้เป็นเครื่องใช้ส่วนตัว เมื่อเสียหายไป เป็นสินใช้ (เสนาสนักขันธกวรรณนา)
9/227/129/228/12
หัวข้อธรรม (1)
ภิกษุมีเถยยจิต ถือเอาเตียง ตั่ง จากที่อยู่ ที่ถูกละทิ้ง วินัยธรพึงปรับด้วยราคา ภัณฑะ ในขณะที่ยกขึ้นทีเดียว (เสนาสนักขันธกวรรณนา)
9/228/19/228/24
หัวข้อธรรม (1)
ผาติกมฺมตฺถาย (เพื่อประโยชน์แก่ผาติกรรม) คือ เพื่อประโยชน์แก่การทำให้ เพิ่มขึ้น (เสนาสนักขันธกวรรณนา)
9/228/99/229/7