พุทธธรรมสงฆ์
หัวข้อธรรม (1)
[๓๒๘] การแจกภัตรให้เขียนชื่อลงในสลาก หรือแผ่นผ้ารวมเข้าไว้ แล้วจึง แจกภัตร (เสนาสนขันธกะ)
9/167/49/170/4
หัวข้อธรรม (1)
[๓๓๓] ของเล็กน้อยที่ควรแจก, เข็ม มีด รองเท้า... เนยใส นํ้ามัน นํ้าผึ้ง นํ้าอ้อย ให้ลิ้มได้คราวเดียว ถ้าต้องการอีก ก็ควรให้อีก... (เสนาสนขันธกะ)
9/170/29/173/2
หัวข้อธรรม (1)
[๓๓๔] สามเณรทั้งหลาย อันภิกษุไม่ใช้ ย่อมไม่ทำการงาน จึงทรงอนุญาตให้ สมมติภิกษุ ผู้ประกอบด้วยองค์ 5 เป็นผู้ใช้สามเณร (เสนาสนขันธกะ)
9/170/129/173/13
หัวข้อธรรม (1)
ตั่งยาวด้านเดียวเท่านั้น มีเท้า 8 นิ้ว จึงควร ส่วนตั่ง 4 เหลี่ยมจตุรัต เตียงที่ทำ ผนักพิง 3 ด้าน เกินประมาณก็ควร (เสนาสนักขันธกวรรณนา)
9/180/29/183/6
หัวข้อธรรม (1)
นุ่นแห่งภูตคาม ชนิดใดชนิดหนึ่งย่อมควรในการทำหมอน (เสนาสนักขันธกวรรณนา)
9/181/79/184/12
หัวข้อธรรม (1)
สำหรับฟูกใบเต่าร้าง ล้วนๆ ไม่ควร แต่ปนควรอยู่ (เสนาสนักขันธกวรรณนา)
9/181/159/184/20
หัวข้อธรรม (1)
หมอนที่ได้ขนาด ด้านกว้าง เมื่อวัดในระหว่าง มุมทั้ง 2 เว้นมุมหนึ่งเสีย ใน บรรดา 3 มุม ได้คืบ 1 กับ 4 นิ้ว ตรงกลางได้ศอกกำ ด้านยาวศอกคืบ หรือ 2 ศอก เช่นนี้ ควร (เสนาสนักขันธกวรรณนา)
9/181/209/185/3
หัวข้อธรรม (1)
หมอนหนุนหัว และเท้าควรแก่ภิกษุผู้ไม่อาพาธแท้ ภิกษุผู้อาพาธ จะวางหมอน หลายใบ แล้วปูเครื่องลาด ข้างบนนอนก็ควร (เสนาสนักขันธกวรรณนา)
9/182/39/185/9
หัวข้อธรรม (1)
ขนแกะอย่างเดียวเท่านั้น มิได้ถือเอาใน อุณณศัพท์ (ฟูกขนสัตว์) แต่ว่าเว้นขน มนุษย์เสียแล้วขนแห่งนก และสัตว์สี่เท้า ทั้งที่มีเนื้อเป็นกัปปิยะ และอกัปปิยะ ควรทำฟูก (เสนาสนักขันธกวรรณนา)
9/182/149/185/22
หัวข้อธรรม (1)
สำหรับฟูก ไม่มีจำกัดประมาณ พึงกระทำตามความพอใจของตน กำหนดดู พอสมควร แก่ฟูกเตียง ฟูกตั่ง ฟูกปูพื้น ฟูกที่จงกรม ฟูกสำหรับเช็ดเท้า (เสนาสนักขันธกวรรณนา)
9/183/89/186/15