พุทธธรรมสงฆ์
หัวข้อธรรม (1)
[๒๗๓] ภิกษุไม่พึงไล่ภิกษุอาพาธให้ลุกขึ้น รูปใดไล่ให้ลุกขึ้นต้องอาบัติทุกกฏ
9/142/219/146/15
หัวข้อธรรม (1)
[๒๗๔-๒๗๕] ทรงอนุญาตให้ที่นอน เหมาะสมแก่ภิกษุอาพาธ, ภิกษุมีอาพาธ เล็กน้อย ไม่พึงหวงกันเสนาสนะไว้ รูปใดหวงกัน ต้องอาบัติทุกกฏ (เสนาสนขันธกะ)
9/143/39/146/19
หัวข้อธรรม (1)
[๒๗๖] ภิกษุไม่พึงโกรธ ขัดเคือง ฉุดคร่าภิกษุทั้งหลายออกจากวิหารของสงฆ์ รูปใดฉุดคร่า พึงปรับตามธรรม อนุญาตให้ภิกษุถือเสนาสนะ (เสนาสนขันธกะ)
9/144/119/148/6
หัวข้อธรรม (1)
[๒๗๗-๒๗๘] ทรงอนุญาตให้สมมติภิกษุ ผู้ประกอบด้วยองค์ 5 เป็นผู้ให้ ถือ เสนาสนะ ด้วยญัตติทุติยกรรมวาจา (เสนาสนขันธกะ)
9/144/179/148/12
หัวข้อธรรม (1)
[๒๗๙] ทรงอนุญาตให้นับภิกษุก่อน แล้วนับที่นอน จึงให้ถือตามจำนวนที่นอน ให้ถือตามจำนวนวิหาร ให้ถือตามจำนวนบริเวณ ถ้ายังเหลือมาก ให้ส่วนซํ้าอีก เมื่อให้ถือส่วนซํ้าอีกแล้ว ภิกษุรูปอื่นมา ไม่ปรารถนา ก็อย่าพึงให้ (เสนาสนขันธกะ)
9/145/179/149/13
หัวข้อธรรม (1)
[๒๘๐] ภิกษุไม่พึงให้ภิกษุผู้อยู่นอกสีมา ถือเสนาสนะ รูปใดให้ถือต้องอาบัติ ทุกกฏ (เสนาสนขันธกะ)
9/146/69/149/23
หัวข้อธรรม (1)
[๒๘๑] ภิกษุถือเสนาสนะแล้วไม่พึงหวงกันไว้ตลอดทุกเวลา รูปใดหวงกัน ต้องอาบัติทุกกฏ ให้หวงกันไว้ ตลอดพรรษา 3 เดือน หวงกันตลอด ฤดูกาล ไม่ได้ (เสนาสนขันธกะ)
9/146/109/150/4
หัวข้อธรรม (1)
[๒๘๒] การให้ถือเสนาสนะ มี 3 อย่าง คือ วันเข้าพรรษาแรก วันเข้าพรรษาหลัง ในระหว่างพ้นจากนั้น (เสนาสนขันธกะ)
9/146/179/150/11
หัวข้อธรรม (1)
[๒๘๓] ภิกษูรูปเดียว ไม่พึงหวงกันเสนาสนะไว้ 2 แห่ง รูปใดหวงกัน ต้องอาบัติ ทุกกฏ (เสนาสนขันธกะ)
9/148/59/151/23
หัวข้อธรรม (1)
[๒๘๔] ทรงอนุญาตให้ภิกษุนวกะ ผู้สอนนั่งบนอาสนะ เสมอกันหรือสูงกว่าได้ ด้วยความเคารพธรรม ให้ภิกษุเถระผู้เรียน นั่งอาสนะเสมอกัน หรือตํ่ากว่าได้ ด้วยความเคารพธรรม (เสนาสนขันธกะ)
9/148/199/152/13