พุทธธรรมสงฆ์
หัวข้อธรรม (1)
นํ้าย้อมที่สุกแล้ว, หยาดนํ้าที่ใส่ในถาดนํ้า ย่อมไม่ซ่านไปเร็ว แม้หยดบนหลัง เล็บย่อมค้างอยู่ ไม่ซ่านออก (อ.จีวรขันธกะ)
7/340/47/325/19
หัวข้อธรรม (1)
ภิกษุครบคณะ ได้กรานกฐินแล้ว จีวรเหล่านั้นเป็นของเธอตลอด 5 เดือน ถ้า ไม่ได้กรานกฐิน ตลอดจีวรมาสเดือนเดียวเท่านั้น (อ.จีวรขันธกะ)
7/347/27/332/17
หัวข้อธรรม (1)
ผู้ใดหุงต้มยาคู และภัตให้จัดแจงอาบนํ้า โดยเนื่องด้วยผู้พยาบาลไข้วันหนึ่ง ก็จัดว่าผู้พยาบาลไข้เหมือนกัน (อ.จีวรขันธกะ)
7/353/227/339/14
หัวข้อธรรม (1)
ผู้พยาบาลไข้เป็นคฤหัสถ์ หรือเป็นบรรพชิต โดยที่สุดเป็นมาตุคามก็ตาม ทุก คนย่อมได้ส่วนบาตร และจีวร ของภิกษุป่วยที่มรณภาพไป (อ.จีวรขันธกะ)
7/354/117/339/26
หัวข้อธรรม (1)
ภิกษุอาพาธ ให้บริขารแก่ภิกษุใดก่อนตาย เมื่อตายแล้ว ของนั้นย่อมเป็นของ ภิกษุนั้น (อ.จีวรขันธกะ)
7/354/197/340/8
หัวข้อธรรม (1)
บิณฑบาต และเภสัช ที่เขานำมาบูชาเจดีย์ พึงให้แก่บรรพชิต หรือคฤหัสถ์ ซึ่งเป็นเจ้าหน้าที่ ผู้รักษาพระเจดีย์เป็นประจำ ถ้าไม่มีก็ทำดังภัตที่กระทำวัตร แล้วฉัน (อ.จีวรขันธกะ)
7/369/27/353/21
หัวข้อธรรม (1)
[๑๗๔] ความรำคาญ ความเดือดร้อน ย่อมเกิดแก่ภิกษุผู้ยกภิกษุ ผู้บริสุทธิ์หา อาบัติมิได้ เพราะเรื่องไม่ควร (จัมเปยยขันธกะ)
7/378/17/361/18
หัวข้อธรรม (1)
[๑๗๔]ภิกษุใดยกภิกษุ ผู้บริสุทธิ์ไม่มีอาบัติ เพราะเรื่องไม่ควรต้องอาบัติทุกกฏ (จัมเปยยขันธกะ)
7/379/77/363/1
หัวข้อธรรม (1)
[๑๗๔] พระพุทธเจ้าตรัสว่า " ข้อที่ภิกษุเห็นโทษ โดยความเป็นโทษล่วงเกิน แล้วทำคืนตามธรรม ถึงความสำรวมต่อไป นั้นเป็นความเจริญในอริยวินัย " (จัมเปยยขันธกะ)
7/379/177/363/13
หัวข้อธรรม (1)
[๑๗๖] กรรมที่ใช้ไม่ได้ ไม่ควรทำ 18 ประเภท (จัมเปยยขันธกะ)
7/380/217/364/20