พุทธธรรมสงฆ์
หัวข้อธรรม (1)
[๔๘] สำหรับโรคลมในท้องทรงอนุญาตให้ภิกษุอาพาธฉันยาดองโลณโสจิรกะ ได้ ผู้ไม่ป่วยให้เจือนํ้าฉันอย่างนํ้าปานะ (เภสัชชขันธกะ)
7/82/67/79/3
หัวข้อธรรม (1)
[๔๙] อามิสที่เก็บไว้ในภายในที่อยู่ เป็นอกัปปิยะ แม้ที่หุงต้มภายในที่อยู่ ก็เป็น อกัปปิยะ แม้ที่หุงต้มเองก็เป็นอกัปปิยะ (เภสัชชขันธกะ)
7/83/167/80/12
หัวข้อธรรม (1)
[๔๙] อามิสถ้าเก็บไว้ภายในที่อยู่ หุงต้มภายในที่อยู่ และหุงต้มเอง ถ้าภิกษุฉัน อามิสนั้น ต้องอาบัติทุกกฏ 3 ตัว (เภสัชชขันธกะ)
7/84/47/80/22
หัวข้อธรรม (1)
[๕๐] ทรงอนุญาตให้อุ่นอาหารที่ต้องอุ่น (เภสัชชขันธกะ)
7/85/27/81/19
หัวข้อธรรม (1)
[๕๑] คราวเกิดทุพภิกขภัย ในกรุงราชคฤห์ ทรงอนุญาตอามิสที่เก็บไว้ภายใน ที่อยู่ ที่หุงต้ม ภายในที่อยู่และที่หุงต้มเอง (เภสัชชขันธกะ)
7/85/197/82/14
หัวข้อธรรม (1)
[๕๒] ทรงอนุญาต ภิกษุเห็นของขบเคี้ยว คือผลไม้ในที่ใด ถึงกัปปิยการกไม่มี ก็ให้หยิบนำไปเอง พบกัปปิยการกแล้ว วางไว้บนพื้นดิน ให้กัปปิยการกประเคน แล้วฉัน ทรงอนุญาตให้รับประเคนสิ่งของที่ภิกษุถูกต้องแล้วได้ (เภสัชชขันธกะ)
7/87/47/83/14
หัวข้อธรรม (1)
[๕๓] ทรงอนุญาตให้ภิกษุฉันเสร็จ ห้ามภัตรแล้ว ฉันโภชนะอันไม่เป็นเดน ซึ่ง นำมาจากสถานที่ฉัน (เภสัชชขันธกะ)
7/89/27/85/6
หัวข้อธรรม (1)
[๕๔] ทรงอนุญาตให้ภิกษุ ผู้ฉันเสร็จห้ามภัตรแล้ว ฉันโภชนะอันไม่เป็นเดน ซึ่งรับประเคนไว้ ในปุเรภัตรได้ (เภสัชชขันธกะ)
7/90/27/86/3
หัวข้อธรรม (1)
[๕๕] เมื่อพระสารีบุตร ฉันเหง้าบัว และรากบัวแล้วโรคไข้ตัวร้อน ก็หายทันที
7/91/117/87/11
หัวข้อธรรม (1)
[๕๕] ทรงอนุญาตให้ภิกษุผู้ฉันเสร็จ ห้ามภัตรแล้ว ฉันโภชนะอันไม่เป็นเดนซึ่ง เกิดในป่า เกิดในสระบัว (เภสัชชขันธกะ)
7/91/167/87/16