พุทธธรรมสงฆ์
หัวข้อธรรม (1)
ภิกษุจะปูหนังแกะ และหนังแพะ อย่างใดอย่างหนึ่ง แล้วนอน หรือนั่ง ก็ควร. หนังแห่งมฤคชาติ คือ เนื้อทราย เนื้อสมัน ฟาน กวาง ละมั่ง เท่านั้นควร (อ.จัมมขันธกะ)
7/56/87/54/5
หัวข้อธรรม (1)
ลิง ค่าง นางเห็น ชะมด และสัตว์ร้าย ชั้นที่สุด โค กระบือ กระต่าย แมว พึงทราบว่าสัตว์ร้ายเหมือนกัน. หนังสัตว์ทุกๆ ชนิด ไม่ควร (อ.จัมมขันธกะ)
7/56/137/54/9
หัวข้อธรรม (1)
จีวร ที่นำมาถวายแล้ว จีวรที่เขาฝากไปให้ และบอกแล้ว จีวรที่ได้ฟัง ว่าเกิดแล้ว จำเดิมแต่กาลนั้น ภิกษุย่อมได้บริหาร 10 วันเท่านั้น (อ.จัมมขันธกะ)
7/57/57/54/23
หัวข้อธรรม (1)
[๒๕] เภสัช 5 นี้ คือ เนยใส เนยข้น นํ้ามัน นํ้าผึ้ง นํ้าอ้อย เป็นเภสัชอยู่ ในตัว และเขาสมมติว่า เป็นเภสัช ทั้งสำเร็จประโยชน์ ในอาหารกิจ แก่สัตว์ โลก และ ไม่ปรากฏเป็นอาหารหยาบ (เภสัชชขันธกะ)
7/59/57/56/6
หัวข้อธรรม (1)
[๒๖] ทรงอนุญาต ให้รับประเคนเภสัช 5 แล้ว บริโภคได้ ทั้งในกาล ทั้งนอกกาล (เภสัชชขันธกะ)
7/60/207/57/21
หัวข้อธรรม (1)
[๒๗] ทรงอนุญาตนํ้ามันเปลว เป็นเภสัช คือ นํ้ามันเปลวหมี นํ้ามันเปลวปลา นํ้ามันเปลวปลาฉลาม นํ้ามันเปลวหมู นํ้ามันเปลวลา ที่รับประเคนในกาล เจียวในกาล กรองในกาล บริโภคอย่างนํ้ามัน (เภสัชชขันธกะ)
7/61/47/58/4
หัวข้อธรรม (1)
[๒๘] ทรงอนุญาต รากไม้ที่เป็นเภสัช คือ ขมิ้น ขิง ว่านนํ้า ว่านเปราะ อุตพิด ข่า แฝก แห้วหมู หรือมูลเภสัช แม้ชนิดอื่น รับประเคนแล้วเก็บไว้ได้ ตลอดชีพ มีเหตุจึงให้บริโภค เมื่อเหตุไม่มี ภิกษุบริโภค ต้องอาบัติทุกกฏ (เภสัชชขันธกะ)
7/61/197/58/19
หัวข้อธรรม (1)
[๒๘] ทรงอนุญาต ตัวหินบด ลูกหินบด (เภสัชชขันธกะ)
7/62/77/59/5
หัวข้อธรรม (1)
[๒๙] ทรงอนุญาต นํ้าฝาดที่เป็นเภสัช คือ นํ้าฝาดสะเดา นํ้าฝาดมูกมัน นํ้าฝาด กระดอมหรือขี้กา นํ้าฝาดบอระเพ็ดหรือพญามือเหล็ก นํ้าฝาดกระถินพิมาน หรือนํ้าฝาดอื่น รับประเคนแล้วเก็บไว้ได้ตลอดชีพ ต่อมีเหตุจึงให้บริโภค เมื่อ ไม่มีเหตุ ภิกษุบริโภค ต้องอาบัติทุกกฏ (เภสัชชขันธกะ)
7/62/117/59/10
หัวข้อธรรม (1)
[๓๐] ทรงอนุญาตใบไม้ที่เป็นเภสัช คือใบสะเดา ใบมูกมัน ใบกระดอมหรือ ขี้กา ใบกะเพรา ใบแมงลัก ใบฝ้าย หรือใบอื่นๆ รับประเคนเก็บไว้จน ตลอดชีพ ต่อมีเหตุจึงบริโภคได้ เมื่อไม่มีเหตุ ภิกษุบริโภคต้องอาบัติทุกกฏ (เภสัชชขันธกะ)
7/62/217/59/20