พุทธธรรมสงฆ์
หัวข้อธรรม (1)
[๒๔๖] ภิกษุกล่าวปวารณายังไม่ทันจบจึงงดปวารณา ปวารณาเป็นอันงด (ปวารณาขันธกะ)
6/616/206/567/12
หัวข้อธรรม (1)
[๒๔๗] การฟังคำปฏิญาณของภิกษุผู้เป็นโจทก์และจำเลย (ปวารณาขันธกะ)
6/620/156/571/11
หัวข้อธรรม (1)
[๒๔๘] วิธีปฏิบัติ เมื่อมีความเห็นไม่ตรงกันในอาบัติที่ต้อง ในวันปวารณา (ปวารณาขันธกะ)
6/621/136/572/7
หัวข้อธรรม (1)
[๒๔๙] หากวัตถุปรากฏก่อนปวารณา ภายหลังบุคคลจึงปรากฏ ควรพูดขึ้น หากบุคคลปรากฏ ก่อนปวารณา ภายหลังวัตถุจึงปรากฏ ก็ควรพูดขึ้น หาก วัตถุและบุคคลปรากฏก่อนปวารณา ถ้าเมื่อทำปวารณาแล้ว ฟื้นเรื่องนั้นขึ้น มาเป็นปาจิตตีย์ เพราะฟื้นเรื่องขึ้น (ปวารณาขันธกะ)
6/624/126/574/24
หัวข้อธรรม (1)
[๒๕๐] วิธีเลื่อนวันปวารณา ในกรณีที่จะมีภิกษุมาก่อความบาดหมางในวัน ปวารณา (ปวารณาขันธกะ)
6/624/176/575/4
หัวข้อธรรม (1)
[๒๕๑] ทรงอนุญาตให้ทำการเลื่อนปวารณาออกไป, ภิกษุทุกรูปต้องประชุม พร้อมกัน ครั้นแล้วให้ภิกษุผู้ฉลาดผู้สามารถ ประกาศให้สงฆ์ทราบด้วยญัตติ ทุติยกรรมวาจา (ปวารณาขันธกะ)
6/628/116/578/13
หัวข้อธรรม (1)
แม้ภิกษุผู้อธิษฐานปวารณาภายนอกสีมาแล้วจึงมา ก็ควรให้ฉันทะ ปวารณา กรรม ของสงฆ์จึงไม่กำเริบเพราะเธอ (อ.ปวารณาขันธกะ)
6/636/206/586/9
หัวข้อธรรม (1)
ภิกษุ 5 รูปจำพรรษาต้น อีก 5 รูปจำพรรษาหลัง เมื่อพวกแรกตั้งญัตติปวารณา แล้ว พวกหลังพึงทำปาริสุทธิอุโบสถ ในสำนักของพวกเธอ อย่าพึงตั้งญัตติ 2 อย่างในโรงอุโบสถเดียวกัน (อ.ปวารณาขันธกะ)
6/637/196/587/11
หัวข้อธรรม (1)
ภิกษุผู้จำพรรษาในวันเข้าพรรษาหลัง มีจำนวนน้อยกว่า หรือเท่ากับภิกษุผู้จำ พรรษาในวันเข้าพรรษาต้น และให้ครบคณะ สังฆปวารณาได้ พึงตั้งญัตติ ด้วยอำนาจ สังฆปวารณา (อ.ปวารณาขันธกะ)
6/638/66/587/20
หัวข้อธรรม (1)
ภิกษุผู้จำพรรษาหลัง มีจำนวนมากกว่า ภิกษุผู้จำพรรษาต้น พึงสวดปาติโมกข์ ก่อน แล้วพวกจำพรรษาต้นพึงปวารณาในสำนักของภิกษุฝ่ายข้างมาก (อ.ปวารณาขันธกะ)
6/638/166/588/6