พุทธธรรมสงฆ์
หัวข้อธรรม (1)
โภชนะที่รับล้นบาตร ไม่ควรแม้แก่ภิกษุอาพาธ (เสขิยกัณฑวรรณนา)
4/957/154/968/4
หัวข้อธรรม (1)
ภิกษุกำลังแสดงธรรมใส่สมอ หรือ ชะเอมเครือเข้าปาก แสดงธรรมไปพลาง คำพูดจะไม่ขาดหายไป ด้วยชิ้นสมอเท่าใด จะพูดก็ควร (เสขิยกัณฑวรรณนา)
4/959/44/969/8
หัวข้อธรรม (1)
ภิกษุจะเอานิ้วมือหยิบยาคูแข้น นํ้าอ้อยงบ และข้าวปายาส แล้วสอดนิ้วมือ เข้าในปากฉัน ควรอยู่ (เสขิยกัณฑวรรณนา)
4/960/84/970/10
หัวข้อธรรม (1)
ขันนํ้า ภาชนะ เป็นของสงฆ์ ของบุคคล ของคฤหัสถ์ หรือของส่วนตัวก็ตาม ไม่ควรเอามือเปื้อนอาหารจับ ทั้งนั้น เมื่อจับเป็นทุกกฏ (เสขิยกัณฑวรรณนา)
4/960/184/970/21
หัวข้อธรรม (1)
ถ้าผู้อื่นกางร่มให้เขา หรือร่มนั้นตั้งอยู่บนที่รองร่ม จะแสดงธรรมแก่คนนั้น ควรอยู่ (เสขิยกัณฑวรรณนา)
4/961/204/971/20
หัวข้อธรรม (1)
ถ้าคนแม้ทั้ง 2 ฝ่าย นั่งไปบนยานเดียวกัน จะแสดงธรรมแก่อีกฝ่ายหนึ่ง ควร อยู่ แต่ภิกษุผู้นั่งบนยานข้างหลัง จะแสดงธรรมแก่ผู้นั่งบนยานข้างหน้า (ซึ่งไม่เจ็บไข้) ไม่ควร (เสขิยกัณฑวรรณนา)
4/963/94/972/22
หัวข้อธรรม (1)
ภิกษุผู้ยืน หรือนั่งก็ตาม บนเตียง, ตั่ง จะแสดงธรรมแก่คนไม่ป่วย ผู้นอนอยู่ ไม่ควร แต่ภิกษุผู้นอนบนที่นอนสูงกว่า หรือเสมอกัน แสดงธรรมแก่ผู้ไม่ป่วย อยู่บนที่นอน ควรอยู่ (เสขิยกัณฑวรรณนา)
4/963/154/973/7
หัวข้อธรรม (1)
พระมหาเถระ นั่งบนอาสนะ ถามปัญหากับภิกษุหนุ่มผู้ยืนอยู่ เธอไม่ควรกล่าว แต่จะกล่าวด้วยตั้งใจว่า เราจะกล่าวแก่ภิกษุผู้ยืนอยู่ข้างๆ ควรอยู่ (เสขิยกัณฑวรรณนา)
4/967/14/976/11
หัวข้อธรรม (1)
เมื่อภิกษุไม่ได้ที่ปราศจากของสดเขียว แม้วางเทริดหญ้า หรือฟางแล้ว ทำการ ถ่ายอุจจาระ ปัสสาวะทับของเขียวในภายหลัง ก็ควร (เสขิยกัณฑวรรณนา)
4/967/204/977/7
หัวข้อธรรม (1)
ถ่ายรดในนํ้า หมายเอานํ้าบริโภคเท่านั้น แต่ในนํ้าที่ส้วม และในนํ้าทะเล ไม่ใช่ ของบริโภค ไม่ต้องอาบัติ (เสขิยกัณฑวรรณนา)
4/968/14/977/11