พุทธธรรมสงฆ์
หัวข้อธรรม (1)
[๘๖๒] ภิกษุใดอาศัยความไม่เอื้อเฟื้อ แสดงธรรมแก่คนไม่เป็นไข้ ผู้เหยียบ เขียงเท้า หรือผู้สวมเขียงเท้า หรือผู้สวมเขียงเท้าหุ้มส้นก็ตาม ต้องอาบัติทุกกฏ ไม่แกล้ง เผลอ ไม่รู้ตัว อาพาธ มีอันตราย...ไม่ต้องอาบัติ (ปาทุกาวรรค สิกขาบทที่ ๑)
4/932/94/939/10
หัวข้อธรรม (1)
[๘๖๓] ภิกษุใดอาศัยความไม่เอื้อเฟื้อ แสดงธรรมแก่คนไม่เป็นไข้ ผู้เหยียบ รองเท้า หรือผู้สวมรองเท้า หรือผู้สวมรองเท้าหุ้มส้นก็ตาม ต้องอาบัติทุกกฏ ไม่แกล้ง เผลอ ไม่รู้ตัว อาพาธ มีอันตราย...ไม่ต้องอาบัติ (ปาทุกาวรรค สิกขาบทที่ ๒)
4/933/24/940/13
หัวข้อธรรม (1)
[๘๖๔] ที่ชื่อว่า ยาน ได้แก่ คานหาม รถ เกวียน เตียงหาม วอ เปลหาม (ปาทุกาวรรค สิกขาบทที่ ๓)
4/933/164/941/13
หัวข้อธรรม (1)
[๘๖๔] ภิกษุใดอาศัยความไม่เอื้อเฟื้อ แสดงธรรมแก่คนไม่เป็นไข้ ผู้นั่งไปใน ยาน ต้องอาบัติทุกกฏไม่แกล้ง เผลอ ไม่รู้ตัว อาพาธ มีอันตราย... ไม่ต้องอาบัติ (ปาทุกาวรรค สิกขาบทที่ ๓)
4/933/174/941/15
หัวข้อธรรม (1)
[๘๖๕] ภิกษุใดอาศัยความไม่เอื้อเฟื้อ แสดงธรรมแก่คนไม่เป็นไข้ ผู้นอนอยู่ โดยที่สุด แม้บนพื้นดิน ต้องอาบัติทุกกฏ ไม่แกล้ง เผลอ ไม่รู้ตัว อาพาธ มีอันตราย...ไม่ต้องอาบัติ (ปาทุกาวรรค สิกขาบทที่ ๔)
4/934/124/942/13
หัวข้อธรรม (1)
[๘๖๖] ภิกษุใดอาศัยความไม่เอื้อเฟื้อ แสดงธรรมแก่คนไม่เป็นไข้ ผู้นั่งรัดเข่า ด้วยมือ หรือด้วยผ้าก็ตาม ต้องอาบัติทุกกฏ ไม่แกล้ง เผลอ ไม่รู้ตัว อาพาธ มีอันตราย...ไม่ต้องอาบัติ (ปาทุกาวรรค สิกขาบทที่ ๕)
4/935/54/943/13
หัวข้อธรรม (1)
[๘๖๗] ที่ชื่อว่า พันศีรษะ คือ พันไม่ให้เห็นปลายผม (ปาทุกาวรรค สิกขาบทที่ ๖)
4/935/194/944/13
หัวข้อธรรม (1)
[๘๖๗] ภิกษุใดอาศัยความไม่เอื้อเฟื้อ แสดงธรรมแก่คนไม่เป็นไข้ ผู้โพกผ้า พันศีรษะ ต้องอาบัติทุกกฏ (ปาทุกาวรรค สิกขาบทที่ ๖)
4/935/204/944/15
หัวข้อธรรม (1)
[๘๖๗] ไม่แกล้ง, เผลอ, ไม่รู้ตัว, อาพาธ, ให้เขาเปิดปลายผมจุกแล้วแสดง, มีอันตราย...ไม่ต้องอาบัติ (ปาทุกาวรรค สิกขาบทที่ ๖)
4/936/24/945/2
หัวข้อธรรม (1)
[๘๖๘] ที่ชื่อว่า คลุมศีรษะ คือ ที่เขาเรียกกันว่า คลุมตลอดศีรษะ (ปาทุกาวรรค สิกขาบทที่ ๗)
4/936/124/945/14