พุทธธรรมสงฆ์
หัวข้อธรรม (1)
[๗๒๐] ภิกษุตั้งใจว่า กรรมนี้พึงกำเริบ พึงเป็นวรรค พึงทำไม่ได้ แล้วลุกเดินไปต้องอาบัติทุกกฏ กำลังละหัตถบาสแห่งที่ชุมนุมสงฆ์ ต้องอาบัติทุกกฏละหัตถบาสไปแล้วต้องอาบัติปาจิตตีย์ (สหธรรมิกวรรคสิกขาบทที่ ๑๐)
4/788/164/782/6
หัวข้อธรรม (1)
[๗๒๒] ภิกษุคิดเห็นว่า ความบาดหมาง ความทะเลาะ ความแก่งแย่ง หรือ การวิวาท จักเกิดแก่สงฆ์ดังนี้ แล้วหลีกไป, ภิกษุคิดเห็นว่า สงฆ์จะแตกแยกกัน หรือจักร้าวรานกัน ดังนี้แล้วหลีกไป, ภิกษุเห็นว่า สงฆ์จะทำกรรมแก่ภิกษุมิใช่ผู้ควรแก่กรรม แล้วหลีกไป, ภิกษุป่วย, ภิกษุหลีกไปด้วยธุระอันจะทำแก่ภิกษุป่วย, ภิกษุปวดขี้ปวดเยี่ยว, ภิกษุไม่ตั้งใจจะทำกรรมให้เสีย หลีกไป ด้วยคิดว่าจะกลับมาอีก...ไม่ต้องอาบัติ (สหธรรมิกวรรคสิกขาบทที่ ๑๐)
4/789/134/782/22
หัวข้อธรรม (1)
[๗๒๔] สงฆ์ที่ชื่อว่า พร้อมเพรียง คือ มีสังวาสเสมอกัน อยู่ในสีมาเดียวกัน
4/792/124/785/10
หัวข้อธรรม (1)
[๗๒๔] เมื่อให้จีวร แก่อุปสัมบันที่สงฆ์สมมติ แล้วบ่น ต้องอาบัติปาจิตตีย์
4/793/14/785/24
หัวข้อธรรม (1)
[๗๒๕] ให้บริขารอย่างอื่นแล้ว บ่น ต้องอาบัติทุกกฏ (สหธรรมิกวรรคสิกขาบทที่ ๑๑)
4/793/134/786/13
หัวข้อธรรม (1)
[๗๒๕] ให้จีวร หรือบริขารอย่างอื่น แก่ภิกษุ ที่สงฆ์ไม่ได้สมมติ แล้วบ่น ต้องอาบัติทุกกฏ (สหธรรมิกวรรคสิกขาบทที่ ๑๑)
4/793/144/786/14
หัวข้อธรรม (1)
[๗๒๕] ให้จีวร หรือบริขารอย่างอื่น แก่อนุปสัมบัน ที่สงฆ์สมมติ หรือไม่สมมติก็ตาม แล้วบ่น ต้องอาบัติทุกกฏ (สหธรรมิกวรรคสิกขาบทที่ ๑๑)
4/793/174/786/18
หัวข้อธรรม (1)
[๗๒๖] ภิกษุบ่นว่าสงฆ์มีปกติ ทำโดย ฉันทาคติ โทสาคติ โมหาคติ ภยาคติ...แม้เธอได้ไปแล้ว จะไม่ใช้สอยโดยชอบธรรม...ไม่ต้องอาบัติ (สหธรรมิกวรรคสิกขาบทที่ ๑๑)
4/794/64/787/7
หัวข้อธรรม (1)
[๗๒๘] ที่ชื่อว่า เขาน้อมไป คือ เขาได้เปล่งวาจาไว้ว่า จักถวาย จักทำ ภิกษุน้อมมาเพื่อบุคคล ต้องอาบัติปาจิตตีย์ (สหธรรมิกวรรคสิกขาบทที่ ๑๒)
4/797/64/790/6
หัวข้อธรรม (1)
[๗๒๙] ลาภที่เขาน้อมไป เพื่อ สงฆ์ เจดีย์ บุคคล.ภิกษุน้อมไปเพื่อสงฆ์หมู่อื่น เจดีย์อื่น , บุคคลอื่น ต้องอาบัติทุกกฏ (สหธรรมิกวรรคสิกขาบทที่ ๑๒)
4/797/154/790/15