พุทธธรรมสงฆ์
หัวข้อธรรม (1)
[๖๘๕] ก็ภิกษุเหล่านั้นมากเหล่า เป็นเถระก็มี เป็นนวกะก็มี เป็นมัชฌิมะก็มี ต่างพากันเล่าเรียน พระวินัย ในสำนักท่านพระอุบาลี (สหธรรมิกวรรคสิกขาบทที่ ๒)
4/744/104/741/11
หัวข้อธรรม (1)
[๖๘๗] ภิกษุก่นพระวินัย หรือก่นธรรม อย่างอื่นแก่อนุปสัมบัน ต้องอาบัติทุกกฏ (สหธรรมิกวรรคสิกขาบทที่ ๒)
4/747/34/743/20
หัวข้อธรรม (1)
[๖๘๘] ภิกษุผู้ไม่ประสงค์จะก่นพูดตามเหตุว่า นิมนต์ท่านเรียนพระสูตร หรือ พระอภิธรรมไปก่อนเถิด ภายหลังจึงค่อยเรียนพระวินัยดังนี้...ไม่ต้องอาบัติ (สหธรรมิกวรรคสิกขาบทที่ ๒)
4/747/94/744/6
หัวข้อธรรม (1)
พระวินัยธรย่อมได้อานิสงส์ 5 อย่าง (ขุททกกัณฑวรรณนา)
4/748/114/745/6
หัวข้อธรรม (1)
อาการ 6 อย่าง ของผู้ต้องอาบัติ (ขุททกกัณฑวรรณนา)
4/748/184/745/13
หัวข้อธรรม (1)
ชื่อว่าชนผู้เป็นข้าศึก มี 2 จำพวก คือ ผู้เป็นข้าศึกแก่ตน และผู้เป็นข้าศึกแก่ พระศาสนา (ขุททกกัณฑวรรณนา)
4/752/44/748/13
หัวข้อธรรม (1)
พระสัทธรรมมี 3 ด้วยสามารถแห่ง ปริยัติ ปฏิบัติ และอธิคม (ขุททกกัณฑวรรณนา)
4/752/164/749/3
หัวข้อธรรม (1)
ปริยัติ เป็นมูลรากของศาสนา (ขุททกกัณฑวรรณนา)
4/753/24/749/8
หัวข้อธรรม (1)
จุดประสงค์ที่พระพุทธเจ้า ทรงพรรณนาคุณแห่งการเรียน พระวินัย (ขุททกกัณฑวรรณนา)
4/754/234/751/1
หัวข้อธรรม (1)
[๖๙๒] เมื่อสงฆ์ยังไม่ยกความหลงขึ้น ภิกษุแสร้งทำหลงอยู่ ต้องอาบัติทุกกฏ เมื่อสงฆ์ยกความหลง ขึ้นแล้ว ภิกษุยังแสร้งทำหลงอยู่ ต้องอาบัติปาจิตตีย์ (สหธรรมิกวรรคสิกขาบทที่ ๓)
4/760/84/756/2