พุทธธรรมสงฆ์
หัวข้อธรรม (1)
นํ้าอ้อยตังเม เป็น สัตตาหกาลิก (ขุททกกัณฑวรรณนา)
4/539/14/544/4
หัวข้อธรรม (1)
[๕๑๓] ทำการสั่งสม ได้แก่ ของที่รับประเคนในวันนั้น ขบฉันในวันอื่น (โภชนวรรคสิกขาบทที่ ๘)
4/541/134/546/16
หัวข้อธรรม (1)
[๕๑๕] ภิกษุเก็บของเป็น ยาวกาลิกไว้ฉันชั่วกาล, เก็บยามกาลิกไว้ฉันชั่วยาม, เก็บสัตตาหกาลิกไว้ฉันชั่ว 7 วัน, ฉันของเป็นยาวชีวิก เมื่อมีเหตุสมควร....ไม่ต้องอาบัติ (โภชนวรรคสิกขาบทที่ ๘)
4/542/184/548/2
หัวข้อธรรม (1)
ล้างบาตรไม่สะอาด แล้วนำมาใส่อาหารฉัน ต้องอาบัติสิกขาบทนี้ ส่วนในบาตรที่มีสีนํ้ามัน รอยนิ้วมือย่อมปรากฏ รอยนั้นเป็นอัพโพหาริก (ขุททกกัณฑวรรณนา)
4/544/64/549/13
หัวข้อธรรม (1)
ถ้าภิกษุไม่เสียดาย สละโภชนะใดให้แก่ สามเณร และสามเณรนั้นเก็บไว้ นำมาถวาย แก่ภิกษุ ควรทุกอย่าง (ขุททกกัณฑวรรณนา)
4/544/134/549/21
หัวข้อธรรม (1)
[๕๑๙] ภิกษุผู้ไม่ป่วย ขอเพื่อตนเอง เป็นทุกกฏในประโยคที่ขอ เมื่อได้ของนั้นมา รับประเคนด้วยตั้งใจว่าจักฉันต้องอาบัติทุกกฏ ขณะกลืนต้องอาบัติปาจิตตีย์ทุก ๆ คำกลืน (โภชนวรรคสิกขาบทที่๙)
4/550/84/555/4
หัวข้อธรรม (1)
[๕๒๑] ภิกษุป่วย , ภิกษุเป็นผู้ป่วย ขอมา หายป่วยแล้วฉัน , ภิกษุฉันอาหารที่เหลือของภิกษุป่วย, ภิกษุขอต่อญาติ หรือคนปวารณา, ภิกษุขอเพื่อประโยชน์แก่ภิกษุอื่น , จ่ายมาด้วยทรัพย์ของตน ...ไม่ต้องอาบัติ (โภชนวรรคสิกขาบทที่๙)
4/551/44/556/4
หัวข้อธรรม (1)
ภิกษุขอโภชนะที่ดี ล้วนๆ มีเนยใส เป็นต้นมาฉัน ไม่ต้องปาจิตตีย์. แต่ต้องทุกกฏเพราะขอแกง และข้าวสุก ในเสขิยวัตร แต่ภิกษุขอโภชนะดี ที่ระคนกับข้าวสุกมาฉัน ต้องปาจิตตีย์ (ขุททกกัณฑวรรณนา)
4/551/174/557/1
หัวข้อธรรม (1)
[๕๒๔] ชื่อว่าเขาให้ คือ เมื่อเขาให้ด้วยกาย, ด้วยของเนื่องด้วยกาย, หรือโยนให้เขาอยู่ในหัตถบาส, ภิกษุรับด้วยกายหรือของเนื่องด้วยกาย (โภชนวรรคสิกขาบทที่๑๐)
4/557/54/562/8
หัวข้อธรรม (1)
[๕๒๔] ภิกษุถือเอาด้วย ตั้งใจว่า จะเคี้ยวจะฉัน ต้องอาบัติทุกกฏ ขณะกลืนต้องอาบัติปาจิตตีย์ ทุก ๆ คำกลืน (โภชนวรรคสิกขาบทที่๑๐)
4/557/114/562/15