พุทธธรรมสงฆ์
📁 หัวข้อธรรม
📁 ฉบับมหามกุฏฯ
📁 ฉบับสยามรัฐ
📁 ฉบับหลวง
📁 ฉบับมหาจุฬาฯ
📁 อรรถกถา
📁 พุทธธรรมสงฆ์
📁 เจดีย์
📁 ฉันหนึ่งมื้อ
📁 ปฏิมาที่ขัดแย้ง
📁 กระทู้
📁 รูปปั้น
📁 อุทเทสิกเจดีย์
📁 ถวายเงินพระบาป
📁 คู่มือการใช้งาน
หัวข้อธรรม (1)
ภิกษุกล่าวว่า จงตัดต้นไม้ จงตัดเถาวัลย์ จงถอนเหง้าหรือราก ก็ควรอยู่เพราะ เป็นคำพูดไม่ได้กำหนดลงแน่นอน (ขุททกกัณฑวรรณนา)
4/281/44/301/1
หัวข้อธรรม (1)
ภิกษุ พูดว่า จงทำต้นไม้เถาวัลย์ ผลไม้นี้ ให้เป็นกัปปิยะ ด้วยคำเท่านี้ ย่อมเป็น อันภิกษุกระทำการ ปลดเปลื้องภูตคาม แต่ภิกษุผู้จะบริโภค พึงให้อนุปสัมบัน ทำให้เป็นกัปปิยะซํ้าอีก เพื่อปลดเปลื้อง พีชคาม (ขุททกกัณฑวรรณนา)
4/281/184/301/15
หัวข้อธรรม (1)
พระพุทธองค์ทรงอนุญาต สมณะกัปปะ (ทำให้สมควรแก่สมณะ) 5 อย่าง
4/282/24/301/22
หัวข้อธรรม (1)
ภิกษุกลิ้งหิน ฉุดลากกิ่งไม้ เอาไม้เท้ายันพื้นดิน เดินไปก็ดี ทำหญ้าขาดไป ไม่เป็นอาบัติแก่ภิกษุ ผู้ไม่แกล้งตัด (ขุททกกัณฑวรรณนา)
4/284/24/303/13
หัวข้อธรรม (1)
ถ้าภิกษุถูกต้นไม้โค่นทับ และอาจเพื่อจะตัดต้นไม้ แล้วกลิ้งต้นไม้นั้นไป ภิกษุ ไม่ควรจะกระทำ ด้วยตนเอง แม้เพราะเหตุแห่งชีวิต แต่ภิกษุอื่นจะตัด หรือขุด ดินเพื่อช่วยภิกษุนั้น ควรอยู่ ไม่ต้องอาบัติ (ขุททกกัณฑวรรณนา)
4/284/154/304/1
หัวข้อธรรม (1)
[๓๖๔] เมื่อสงฆ์ยังไม่ยก อัญญวาทกกรรม ภิกษุถูกไต่สวน ในวัตถุหรืออาบัติ ณ ท่ามกลางสงฆ์ ไม่ปรารถนาจะบอกเรื่องนั้นพูดกลบเกลื่อนต้องอาบัติทุกกฏ (ภูตคามวรรคสิกขาบทที่๒)
4/290/204/309/7
หัวข้อธรรม (1)
[๓๖๔] เมื่อสงฆ์ยังไม่ยก วิเหสกกรรม ภิกษุถูกไต่สวน ในวัตถุหรืออาบัติ ณ ท่ามกลางสงฆ์ ไม่ปรารถนาจะบอกเรื่องนั้น นิ่งเสีย ต้องอาบัติทุกกฏ
4/291/44/309/12
หัวข้อธรรม (1)
[๓๖๖]กรรมไม่เป็นธรรม ภิกษุสำคัญว่าเป็นธรรม หรือสงสัย ต้องอาบัติทุกกฏ...
4/292/24/310/10
หัวข้อธรรม (1)
[๓๖๗] ภิกษุไม่เข้าใจจึงถาม , ภิกษุอาพาธให้การไม่ได้ , ภิกษุไม่ให้การด้วยคิดว่า ความบาดหมาง ความทะเลาะ ความแก่งแย่งจักมีแก่สงฆ์, ภิกษุไม่ให้การด้วยคิดว่า จักเป็นสังฆเภท หรือสังฆราชี, ภิกษุไม่ให้ การด้วยคิดว่า สงฆ์จะทำกรรม โดยไม่ชอบธรรม โดยเป็นวรรค หรือจักไม่ทำกรรมแก่ภิกษุ ผู้ควรแก่กรรม...ไม่ต้องอาบัติ (ภูตคามวรรคสิกขาบทที่๒)
4/292/64/310/15
หัวข้อธรรม (1)
[๓๗๐] ภิกษุผู้สงฆ์สมมติแล้ว ถ้าภิกษุผู้ประสงค์จะแส่โทษให้อัปยศจึงโพนทะนา หรือบ่นว่า ซึ่งภิกษุที่สมมตินั้น ต้องอาบัติปาจิตตีย์ (ภูตคามวรรคสิกขาบทที่๓)
4/298/134/316/6