พุทธธรรมสงฆ์
หัวข้อธรรม (1)
ภิกษุจะเติมเชื้อก่อไฟในที่คบเพลิงตกนั้นแหละ ควรอยู่ (ขุททกกัณฑวรรณนา)
4/263/194/285/7
หัวข้อธรรม (1)
ภิกษุส่งใจไปทางอื่น ยืนพูดอะไรกับคนอื่น เอานิ้วหรือไม้เท้า ขีดเขียนดิน ไม่เป็นอาบัติ เพราะไม่มีสติ (ขุททกกัณฑวรรณนา)
4/264/174/286/3
หัวข้อธรรม (1)
[๓๕๕] ภูตคาม ได้แก่ พืช 5 ชนิด คือ พืชเกิดจากเหง้า พืชเกิดจากต้น พืชเกิดจากข้อ พืชเกิดจากยอด พืชเกิดจากเมล็ด (ภูตคามวรรคสิกขาบทที่๑)
4/267/194/288/21
หัวข้อธรรม (1)
[๓๕๖] พืช ภิกษุสงสัยตัดเอง หรือให้ตัด , ไม่ใช่พืช ภิกษุสงสัยตัดเอง หรือ ให้ตัด...ต้องอาบัติทุกกฏ (ภูตคามวรรคสิกขาบทที่๑)
4/268/164/289/21
หัวข้อธรรม (1)
[๓๕๗] ภิกษุ กล่าวว่า จงรู้พืชนี้ จงให้พืชนี้ จงนำพืชนี้มา เราต้องการพืชนี้ ท่านจงทำพืชนี้ให้เป็นกัปปิยะ, ภิกษุไม่แกล้งพราก, ภิกษุทำเพราะ ไม่มีสติ ภิกษุไม่รู้...ไม่ต้องอาบัติ (ภูตคามวรรคสิกขาบทที่๑)
4/269/64/290/10
หัวข้อธรรม (1)
ภิกษุฟันต้นไม้ถูกลูกน้อยของเทวดาที่อยู่ต้นไม้นั้นแขนขาด (ขุททกกัณฑวรรณนา)
4/269/164/291/1
หัวข้อธรรม (1)
ในป่าหิมพานต์ มีการประชุมเทวดา ทุกๆวันปักษ์ ถ้าเทวดาใด ไม่ตั้งอยู่ใน รุกขธรรมจะไม่ได้เข้าประชุม (ขุททกกัณฑวรรณนา)
4/270/34/291/6
หัวข้อธรรม (1)
เทวดาผู้เป็นต้นเรื่อง ได้บรรลุโสดาปัตติผลแล้ว ได้อาศัยต้นไม้ในกำแพง วัดเชตวัน เป็นพุทธอุปัฏฐายิกา นั่งฟังธรรม พระพุทธองค์ในวิมานของตน
4/271/54/292/1
หัวข้อธรรม (1)
ที่ชื่อว่า พีชชาต เพราะว่า เกิดจากเมล็ด อีกนัยหนึ่ง พืชเหล่านั้นด้วยเกิดแล้วด้วย คือ ผลิแล้ว มีใบ และรากงอกออกแล้ว จึงชื่อว่า พีชชาต (ขุททกกัณฑวรรณนา)
4/273/124/294/4
หัวข้อธรรม (1)
ภิกษุพราก พีชคาม แม้ทั้ง 5 อย่าง อันนอกจาก ภูตคาม เป็นทุกกฏ (ขุททกกัณฑวรรณนา)
4/275/134/295/24