พุทธธรรมสงฆ์
หัวข้อธรรม (1)
ถ้าภิกษุ ไม่ได้รับเงิน แต่ทำการซื้อขาย สิ่งของที่ได้มานั้นไม่ควรแก่ภิกษุนั้น รูปเดียว แต่ควรแก่ภิกษุอื่น (ติงสกกัณฑวรรณนา)
3/969/143/914/24
หัวข้อธรรม (1)
[๑๑๓] ภิกษุใด ถึงการแลกเปลี่ยน มีประการต่างๆ เป็นนิสสัคคิยปาจิตตีย์
3/974/73/919/2
หัวข้อธรรม (1)
[๑๑๔] สิ่งของที่ได้มาจากการแลกเปลี่ยน ต้องเสียสละแก่สงฆ์ คณะหรือบุคคล (โกสิยวรรคสิกขาบทที่ ๑๐)
3/975/93/920/4
หัวข้อธรรม (1)
[๑๑๖] ภิกษุถามราคา, ภิกษุบอกแก่กัปปิยการกว่า ของสิ่งนี้ ของเรามีอยู่แต่ เราต้องการของสิ่งนี้ และของสิ่งนี้...ไม่ต้องอาบัติ (โกสิยวรรคสิกขาบทที่ ๑๐)๑๐)
3/977/143/922/11
หัวข้อธรรม (1)
ภิกษุกล่าวถึงกัปปิยภัณฑ์อย่างใดอย่างหนึ่งว่า ท่านจงให้สิ่งนี้ ด้วยสิ่งนี้ เป็นทุกกฏ เมื่อของตนถึงมือคนอื่น และของคนอื่นถึงมือตน เป็นนิสสัคคีย์ (ติงสกกัณฑวรรณนา)
3/980/83/924/21
หัวข้อธรรม (1)
ภิกษุ บอกแก่คนกินเดนว่า จงกินข้าวสุกนี้ แล้วนำนํ้าย้อม และฟืนมาให้แล้วให้ข้าวสุก เป็นนิสสัคคีย์ตามจำนวนฟืน (ติงสกกัณฑวรรณนา)
3/981/93/925/21
หัวข้อธรรม (1)
ภิกษุ พึงแสดงปาจิตตีย์ในการจ้างซักผ้า เหมือนแสดงปาจิตตีย์ในเพราะ นิสสัคคิยวัตถุที่ตนใช้สอยแล้ว หรือเสียหายแล้วฉะนั้น (ติงสกกัณฑวรรณนา)
3/981/223/926/11
หัวข้อธรรม (1)
ถ้าสิ่งของ ของภิกษุมีราคาถูก สิ่งของที่ต้องการมีราคามาก ภิกษุต้องบอกเขา ถ้าไม่บอกหวังหลอกลวง พึงให้ตีราคาสิ่งของ แล้วปรับอาบัติ (ติงสกกัณฑวรรณนา)
3/982/153/927/3
หัวข้อธรรม (1)
[๑๑๙] บาตรที่ทรงอนุญาต มี 2 คือ บาตรเหล็ก บาตรดิน(ปัตตวรรคสิกขาบทที่ ๑)
3/987/183/931/16
หัวข้อธรรม (1)
[๑๑๙] ขนาดของบาตรที่ควรใช้ (ปัตตวรรคสิกขาบทที่ ๑)
3/987/203/931/18