พุทธธรรมสงฆ์


หัวข้อธรรม (1)
ถ้าภิกษุ ผู้รับสละจีวร ชิงเอาจีวรนั้นด้วยเลศ พึงให้ตีราคาสิ่งของปรับอาบัติ
3/728/163/686/1
หัวข้อธรรม (1)
[๑๑] ทรงอนุญาตให้ สมมติเพื่อไม่เป็นการอยู่ปราศจากไตรจีวร แก่ภิกษุผู้ป่วย (จีวรวรรคสิกขาบทที่ ๒)
3/732/113/689/12
หัวข้อธรรม (1)
[๒๒] ภิกษุ เก็บจีวรไว้ในหมู่เกวียนของสกุลเดียว ไม่พึงละ 7 อัพภันดร ทางด้าน หน้าและหลัง ส่วนด้านข้าง ไม่พึงละ 1 อัพภันดร, ในหมู่เกวียนของต่างสกุล เก็บผ้าไว้หมู่เกวียนใดไม่พึงละจากหัตถบาส (จีวรวรรคสิกขาบทที่ ๒)
3/738/223/695/14
หัวข้อธรรม (1)
[๒๗] โคนไม้ของสกุลเดียวที่มีเงาแผ่ไปโดยรอบ ในเวลาเที่ยง ภิกษุเก็บจีวรไว้ ภายในเขตเงานั้น ต้องอยู่ภายในเขตเงาของโคนไม้, โคนไม้ของต่างสกุลภิกษุ ไม่พึงละจากหัตถบาส (จีวรวรรคสิกขาบทที่ ๒)
3/740/23/696/14
หัวข้อธรรม (1)
[๒๘] ภิกษุ เก็บจีวรไว้ในที่แจ้งในป่า อันหาบ้านมิได้ ไม่พึงละ 7 อัพภันดร โดยรอบ (จีวรวรรคสิกขาบทที่ ๒)
3/740/53/696/17
หัวข้อธรรม (1)
[๓๐] ภิกษุ ไม่สละจีวรที่เป็นนิสสัคคีย์ บริโภค ต้องอาบัติทุกกฏ , จีวรไม่อยู่ปราศจาก สำคัญว่าอยู่ปราศจาก หรือสงสัย บริโภคต้องอาบัติทุกกฏ (จีวรวรรคสิกขาบทที่ ๒)
3/741/83/697/16
หัวข้อธรรม (1)
[๓๑] ในภายในอรุณ ภิกษุถอนเสีย , ภิกษุสละให้ไป, จีวรหาย, จีวรฉิบหาย, จีวรถูกไฟไหม้,จีวรถูกโจรชิง,ภิกษุถือวิสาสะ, ภิกษุได้รับสมมติ..ไม่ต้องอาบัติ (จีวรวรรคสิกขาบทที่ ๒)
3/741/143/698/2
หัวข้อธรรม (1)
ไตรจีวรที่ภิกษุถอนอธิษฐาน จะตั้งอยู่ในฐานะอดิเรกจีวร (ติงสกกัณฑวรรณนา)
3/743/133/699/20
หัวข้อธรรม (1)
คำว่า ไม่พึงละจากหัตถบาส คือ ไม่พึงละให้ห่างจากเรือนนั้น โดยประมาณ 2 ศอกคืบ (ติงสกกัณฑวรรณนา)
3/745/103/701/20
หัวข้อธรรม (1)
หัตถบาส แห่งจีวรเท่านั้น ชื่อว่า หัตถบาสในไร่นาที่ไม่ได้ล้อม (ติงสกกัณฑวรรณนา)
3/749/43/705/2