พุทธธรรมสงฆ์


หัวข้อธรรม (1)
ข่าวสาส์นที่เป็นกัปปิยะ ไม่เกี่ยวด้วยการงานของพวกคฤหัสถ์ ......ย่อมควร (เตรสกัณฑวรรณนา)
3/650/43/613/12
หัวข้อธรรม (1)
ภิกษุผู้ประทุษร้ายสกุล ถูกสงฆ์ขับไล่แล้ว จะอยู่ในวัดหรือนครนั้นไม่ได้เลย (เตรสกัณฑวรรณนา)
3/652/13/615/4
หัวข้อธรรม (1)
หมู่บ้านที่ไม่มีกำแพงเป็นเครื่องล้อม มีร้านตลาด เรียกว่า นิคม (เตรสกัณฑวรรณนา)
3/654/13/617/4
หัวข้อธรรม (1)
เป็นอาบัติถุลลัจจัย แก่ภิกษุผู้ให้ดอกไม้ ที่เขากำหนดไว้ เพื่อประโยชน์ แก่ เสนาสนะ โดยถือว่าตนเป็นใหญ่ (เตรสกัณฑวรรณนา)
3/654/143/617/18
หัวข้อธรรม (1)
ผลไม้ที่เป็นของตน ภิกษุจะให้แก่ พวกคนไข้ หรืออิสรชนผู้หมดเสบียงมา ...ก็ควร (เตรสกัณฑวรรณนา)
3/657/53/619/24
หัวข้อธรรม (1)
สงฆ์ ควรตั้งกติกากำหนดผลไม้ หรือต้นไม้ เมื่อคนไข้ หรือคนอื่น ๆ มาขอ (เตรสกัณฑวรรณนา)
3/657/103/620/3
หัวข้อธรรม (1)
ภิกษุรับสาส์น ของพวกคฤหัสถ์ แล้วเดินไป เป็นทุกกฏ ทุก ๆ ย่างเท้า แม้เมื่อ ฉันโภชนะที่อาศัยกรรมนั้นได้มา ก็เป็นทุกกฏ ทุกๆ คำกลืน (เตรสกัณฑวรรณนา)
3/658/73/620/20
หัวข้อธรรม (1)
ภิกษุจะส่งสาส์นของพวกสหธรรมิก 5 ของมารดาบิดา ของคนเตรียม ที่จะบวช และของไวยาวัจกรของตน ควรอยู่ แม้ข่าวที่สมควรของพวกคฤหัสถ์ ก็ควร (เตรสกัณฑวรรณนา)
3/658/163/621/5
หัวข้อธรรม (1)
[๖๓๓] ที่ชื่อว่า ที่ลับตา ได้แก่ ภิกษุ หรือมาตุคาม ขยิบตา ยักคิ้ว หรือชูศีรษะ ไม่มีใครสามารถจะแลเห็นได้ (อนิยตสิกขาบทที่ ๑)
3/667/33/629/1
หัวข้อธรรม (1)
[๖๓๓] อาสนะที่ชื่อว่ากำบัง คือ กำบังด้วยฝา บานประตู เสื่อลำแพน ม่านบัง ต้นไม้ เสา หรือฉาง (อนิยตสิกขาบทที่ ๑)
3/667/63/629/5