พุทธธรรมสงฆ์


หัวข้อธรรม (1)
ภิกษุ โจทด้วยตนเอง หรือใช้ให้ผู้อื่นโจทก็ตาม ชื่อว่าย่อมทำการกำจัด ทั้งนั้น (เตรสกัณฑวรรณนา)
3/498/23/473/8
หัวข้อธรรม (1)
ที่ชื่อว่า โจทก์เพลา คือ พูดไม่เจาะจงตัว (เตรสกัณฑวรรณนา)
3/499/63/474/11
หัวข้อธรรม (1)
เมื่อภิกษุส่งทูต หนังสือ หรือข่าวสาสน์ไปโจท ยังไม่เป็นการโจท แต่เมื่อบุคคล ยืนอยู่ที่ใกล้ๆ แล้ว โจทด้วยหัวแม่มือ หรือเปล่งวาจา จึงถึงที่สุด แห่งการโจท (เตรสกัณฑวรรณนา)
3/499/213/474/26
หัวข้อธรรม (1)
การโจทมี 4 อย่าง คือ โจทด้วยศีลวิบัติ อาจารวิบัติ ทิฏฐิวิบัติ อาชีววิบัติ (เตรสกัณฑวรรณนา)
3/500/173/475/18
หัวข้อธรรม (1)
การโจทจะถึงที่สุด เมื่อพูดเชื่อมต่อกับคำ เป็นต้นว่า ท่านไม่เป็นสมณะ ไม่ใช่ เหล่าก่อแห่งศากยบุตร (เตรสกัณฑวรรณนา)
3/501/123/476/10
หัวข้อธรรม (1)
การที่จะรับวินิจฉัยอธิกรณ์ ถ้าบริษัทหนาแน่นด้วยอลัชชี พึงวินิจฉัยด้วย อุพพาหิกาญัตติ (เตรสกัณฑวรรณนา)
3/503/133/478/6
หัวข้อธรรม (1)
โจทก์เป็นอลัชชี ผู้ไม่ฉลาด พระวินัยธรไม่พึงให้การซักถามแก่เธอ ถ้าเป็นอลัชชี ผู้ฉลาด ก็ซักถามได้แล้วกระทำกรรม ตามการยอมรับสารภาพ จำเลยของผู้เป็นลัชชี (เตรสกัณฑวรรณนา)
3/504/43/478/18
หัวข้อธรรม (1)
ภิกษุอลัชชีถูกภิกษุลัชชีโจท แม้เรื่องเกิดขึ้นเป็นอันมาก ก็ไม่ให้ปฏิญญา พระวินัยธรไม่ควรกล่าวว่าภิกษุนั้นบริสุทธิ์ หรือไม่บริสุทธิ์บุคคลนี้ ชื่อว่า ตายทั้งเป็น ไม่ต้องวินิจฉัย (เตรสกัณฑวรรณนา)
3/506/53/480/13
หัวข้อธรรม (1)
ถ้าลัชชีภิกษุโจทลัชชีภิกษุ ด้วยเรื่องเล็กน้อย พระวินัยธรพึงให้ รอมชอม (เตรสกัณฑวรรณนา)
3/506/163/480/25
หัวข้อธรรม (1)
การวิวาทที่อาศัยเภทกรวัตถุ (เรื่องทำความแตกกัน) 18 อย่าง ชื่อว่า วิวาทาธิกรณ์ การกล่าวหากัน อาศัยวิบัติ 4 ชื่อว่า อนุวาทาธิกรณ์ (เตรสกัณฑวรรณนา)
3/512/53/485/22