พุทธธรรมสงฆ์


หัวข้อธรรม (1)
ภิกษุ จะไปยังสำนักช่างไม้ ช่างอิฐ ช่างมุงหลังคา แล้วขอหัตถกรรมควรอยู่ (เตรสกัณฑวรรณนา)
3/403/173/384/14
หัวข้อธรรม (1)
ภิกษุ เข้าไปในบ้านแล้ว สั่งให้เขานำอาสนะมาให้นั่ง ก่อนที่จะลุกไป ต้องบอกเจ้าของก่อน ถ้าไม่บอกอาสนะนั้นหาย จะต้องเป็นสินใช้แก่ ภิกษุนั้น
3/405/33/385/19
หัวข้อธรรม (1)
ในเสนาสนะปัจจัย ภิกษุออกปากว่า ท่านจงนำมา จงให้ไม่ควร ปริกถา โอภาส นิมิตตกรรมจึงควร (เตรสกัณฑวรรณนา)
3/406/183/387/4
หัวข้อธรรม (1)
คืบพระสุคต = 3 คืบของบุรุษขนาดกลาง, ในปัจจุบันนี้ = ศอกคืบ โดยคืบช่างไม้ (เตรสกัณฑวรรณนา)
3/412/203/393/2
หัวข้อธรรม (1)
ทำให้เกินประมาณ ไปทางด้านยาว หรือด้านกว้าง แม้เพียงปลายเส้นผม เป็นอาบัติทุกกฏ ทุก ๆ ประโยค ถ้าทำเสร็จเป็นสังฆาทิเสส (เตรสกัณฑวรรณนา)
3/413/183/393/23
หัวข้อธรรม (1)
[๕๓๓] ภิกษุ สั่งเขาสร้างโดยถูกต้องแล้วหลีกไป ถ้ารู้ว่าเขาสร้างให้ ไม่ถูกต้อง ภิกษุนั้นต้องไปบอก หรือสั่งทูตไปบอก ถ้าไม่บอก ต้องอาบัติทุกกฏ (สังฆาทิเสสสิกขาบทที่ ๗)
3/436/213/415/2
หัวข้อธรรม (1)
[๕๓๖] วิหารที่ตนเอง หรือคนอื่นสร้างค้างไว้ ถ้าตนเองสร้างต่อ หรือให้สร้าง ต่อจนสำเร็จ ต้องอาบัติสังฆาทิเสส (สังฆาทิเสสสิกขาบทที่ ๗)
3/443/43/421/2
หัวข้อธรรม (1)
[๕๓๗] สร้างถํ้า สร้างคูหา สร้างกุฎีหญ้า สร้างวิหารเพื่อภิกษุอื่น เว้นอาคาร เป็นที่อยู่เสีย ภิกษุสร้างนอกนั้นไม่ต้องอาบัติ (สังฆาทิเสสสิกขาบทที่ ๗)
3/443/133/421/11
หัวข้อธรรม (1)
[๕๔๖] คำว่าหามูลมิได้คือ ไม่ได้เห็น ไม่ได้ยิน ไม่ได้รังเกียจ (สังฆาทิเสสสิกขาบทที่ ๘)
3/458/123/435/14
หัวข้อธรรม (1)
[๕๕๓] ภิกษุผู้โจทก์ ได้เห็นภิกษุผู้กำลังทำปาราชิกธรรม มีความสงสัย ในสิ่งที่ได้เห็น กำหนดไม่ได้ ระลึกไม่ได้ ลืม ถ้าโจทว่าได้เห็น ต้องสังฆาทิเสสทุกๆ คำพูด (สังฆาทิเสสสิกขาบทที่ ๘)
3/464/23/441/5