| หัวข้อธรรม (1) | |
| [๔๑๖] กะเทย เป็นวัตถุแห่ง ถุลลัจจัย , บุรุษและสัตว์ดิรัจฉาน เป็นวัตถุแห่ง ทุกกฏ (สังฆาทิเสสสิกขาบทที่ ๔) | |
|
3/224/173/212/14
|
|
| หัวข้อธรรม (1) | |
| [๔๑๖] กะเทย เป็นวัตถุแห่ง ถุลลัจจัย , บุรุษและสัตว์ดิรัจฉาน เป็นวัตถุแห่ง ทุกกฏ (สังฆาทิเสสสิกขาบทที่ ๔) | |
|
3/224/173/212/14
|
|
| หัวข้อธรรม (1) | |
| ภิกษุใด กล่าวคุณแห่งการบำเรอตนด้วยกาม ด้วยคำพาดพิงเมถุนจังๆ จึงเป็นสังฆาทิเสส (เตรสกัณฑวรรณนา) | |
|
3/240/183/228/5
|
|
| หัวข้อธรรม (1) | |
| [๔๒๘] สตรี 10 จำพวก และภรรยา 10 จำพวก (สังฆาทิเสสสิกขาบทที่ ๕) | |
|
3/254/33/240/7
|
|
| หัวข้อธรรม (1) | |
| [๔๘๖] ภิกษุ ไม่รับคำ นำไปบอก กลับมาบอก ต้องอาบัติถุลลัจจัย (สังฆาทิเสสสิกขาบทที่ ๕) | |
|
3/333/203/318/19
|
|
| หัวข้อธรรม (1) | |
| [๔๘๙] ภิกษุ ผู้ไปด้วยกรณียกิจของสงฆ์ ของเจดีย์ ของภิกษุอาพาธ ไม่เป็นอาบัติ (สังฆาทิเสสสิกขาบทที่ ๕) | |
|
3/335/173/320/14
|
|
| หัวข้อธรรม (1) | |
| บรรดาหญิง 10 จำพวกนี้ เฉพาะ 2 พวกหลังเท่านั้น เมื่อคบชายอื่น ย่อมเป็น มิจฉาจาร (เตรสกัณฑวรรณนา) | |
|
3/344/133/329/15
|
|
| หัวข้อธรรม (1) | |
| อาบัติย่อมเกิดโดยทางกาย และวาจา แม้แก่พระอรหันต์ ผู้ไม่รู้พระบัญญัติ | |
|
3/353/53/337/17
|
|
| หัวข้อธรรม (1) | |
| นางยักษิณี นางเปรต เป็นวัตถุ แห่งถุลลัจจัย (เตรสกัณฑวรรณนา) | |
|
3/354/93/338/16
|
|
| หัวข้อธรรม (1) | |
| [๔๙๔] ภิกษุ ขอเกินประมาณ ชาวบ้านจึงเบื่อหน่าย (สังฆาทิเสสสิกขาบทที่ ๖) | |
|
3/354/153/339/3
|
|