พุทธธรรมสงฆ์


หัวข้อธรรม (1)
ภิกษุ เคล้าคลึงด้วยกาย กับนางนาค นางครุฑ นางกินรี เป็นอาบัติทุกกฏ
3/180/33/170/7
หัวข้อธรรม (1)
ผู้หญิงประสงค์จะนวดเท้าภิกษุ ภิกษุพึงปกปิดเท้าไว้ หรือนิ่งเฉยเสียเพราะ ภิกษุผู้นิ่งเฉย แม้จะยินดี ก็ไม่เป็นอาบัติ (เตรสกัณฑวรรณนา)
3/181/13/171/1
หัวข้อธรรม (1)
[๔๐๑] ภิกษุ มีความกำหนัดพูดชม ติ ขอ อ้อนวอน ถาม ย้อนถาม บอก สอน ด่า มุ่งอวัยวะเพศ และทวารหนัก ของสตรี ต้องสังฆาทิเสส (สังฆาทิเสสสิกขาบทที่ ๓)
3/187/213/177/10
หัวข้อธรรม (1)
[๔๐๔] ภิกษุ พูดถึงอวัยวะจากไหปลาร้าลงมา จากเหนือเข่าขึ้นไปของสตรี เว้นทวารหนักทวารเบา เป็นวัตถุแห่งอาบัติถุลลัจจัย (สังฆาทิเสสสิกขาบทที่ ๓)
3/201/43/189/23
หัวข้อธรรม (1)
[๔๐๕] ภิกษุ พูดถึงอวัยวะ ส่วนบนเหนือไหปลาร้าขึ้นไป ส่วนล่างใต้เข่าลงมา และของที่เนื่องด้วยกายของสตรี เป็นวัตถุแห่งอาบัติทุกกฎ (สังฆาทิเสสสิกขาบทที่ ๓)
3/202/103/191/3
หัวข้อธรรม (1)
[๔๐๖] ภิกษุ ผู้มุ่งประโยชน์ ภิกษุผู้มุ่งธรรม ภิกษุผู้มุ่งสั่งสอน ไม่เป็นอาบัติ (สังฆาทิเสสสิกขาบทที่ ๓)
3/204/153/193/4
หัวข้อธรรม (1)
ในสิกขาบทนี้ พึงประกอบราคะด้วย อำนาจแห่งความยินดีในวาจาอย่างเดียว (เตรสกัณฑวรรณนา)
3/209/213/198/22
หัวข้อธรรม (1)
สตรีในสิกขาบทนี้ หมายถึง สตรีที่รู้ความหมาย ของวาจาชั่วหยาบได้ (เตรสกัณฑวรรณนา)
3/210/33/199/5
หัวข้อธรรม (1)
ในการพูดชม เช่น ต้องพูดเชื่อมเข้ากับอวัยวะเพศ หรือทวารหนักของสตรี จึงเป็นสังฆาทิเสส (เตรสกัณฑวรรณนา)
3/211/23/200/1
หัวข้อธรรม (1)
[๔๑๕] ในสิกขาบทนี้หญิงผู้รู้ความ วาจาสุภาพ หรือชั่วหยาบ เป็นวัตถุแห่ง สังฆาทิเสส (สังฆาทิเสสสิกขาบทที่ ๔)
3/222/213/210/20