พุทธธรรมสงฆ์


หัวข้อธรรม (1)
[๓๘๐] สตรีหนึ่ง ภิกษุสำคัญว่า กะเทย บุรุษ ดิรัจฉาน มีความกำหนัด และถูก คลำ ฯลฯ ด้วยการต่อกาย ต้องอาบัติถุลลัจจัย (สังฆาทิเสสสิกขาบทที่ ๒)
3/130/13/123/1
หัวข้อธรรม (1)
[๓๘๐] กะเทยเป็นวัตถุแห่งอาบัติถุลลัจจัย บุรุษ และสัตว์ดิรัจฉาน เป็นวัตถุแห่ง อาบัติทุกกฏ (สังฆาทิเสสสิกขาบทที่ ๒)
3/130-1323/123-125
หัวข้อธรรม (1)
[๓๘๓] ภิกษุมีความกำหนัด จับต้องของที่เนื่องด้วยกายของสตรีนั้น ด้วยกาย ต้องอาบัติถุลลัจจัย (สังฆาทิเสสสิกขาบทที่ ๒)
3/142/23/134/6
หัวข้อธรรม (1)
[๓๘๓] ภิกษุมีความกำหนัด ถูกต้องซึ่งกายนั้น ของสตรี ด้วยของที่โยนไป ต้องอาบัติทุกกฏ (สังฆาทิเสสสิกขาบทที่ ๒)
3/143/163/135/20
หัวข้อธรรม (1)
[๓๘๕] ภิกษุ มีความประสงค์จะเสพ พยายามด้วยกาย แต่ไม่รู้ตอบผัสสะ ต้องอาบัติทุกกฏ , แต่ถ้าไม่พยายามด้วยกาย รู้ตอบ หรือไม่รู้ตอบผัสสะ ก็ตามไม่ต้องอาบัติ (สังฆาทิเสสสิกขาบทที่ ๒)
3/149/143/141/17
หัวข้อธรรม (1)
[๓๘๕] ภิกษุ มีความประสงค์ จะให้พ้น พยายาม หรือไม่พยายามด้วยกาย รู้ตอบ หรือไม่รู้ตอบผัสสะก็ตาม ไม่ต้องอาบัติ (สังฆาทิเสสสิกขาบทที่ ๒)
3/149/203/141/23
หัวข้อธรรม (1)
[๓๘๖] ภิกษุไม่จงใจถูกต้อง ไม่มีสติ ไม่รู้ ไม่ยินดี ไม่ต้องอาบัติ
3/150/83/142/9
หัวข้อธรรม (1)
[๓๘๙] ภิกษุเคล้าคลึงด้วยกายกับนางยักษิณี ต้องอาบัติถุลลัจจัย
3/151/193/144/3
หัวข้อธรรม (1)
[๓๘๙] ภิกษุเคล้าคลึงกับศพผู้หญิง ต้องอาบัติถุลลัจจัย (สังฆาทิเสสสิกขาบทที่ ๒)
3/152/143/144/18
หัวข้อธรรม (1)
อรรถกถาอธิบายไว้
3/180/13/170/5