[๒๑๐] การที่พระองค์เป็นใหญ่กว่าโลกคือ หงส์
ใคร ๆ ไม่สามารถจะประมาณคุณได้ เป็นครูของหมู่
คณะใหญ่ พึงตามเศร้าโศกถึงหญิงคนเดียวอย่างนี้
เหมือนไม่ใช่ความประพฤติของผู้มีปัญญา ลมย่อมพัด
พานทั้งกลิ่นหอมและกลิ่นเหม็น เด็กอ่อนย่อมเก็บผล
ไม้ทั้งดิบทั้งสุก คนตาบอดผู้โลกในรสย่อมถือเอา ฉัน
ใด ธรรมดาหญิงก็ฉันนั้น พระองค์ไม่รู้จักตัดสินใจ
ในเหตุทั้งหลายปรากฏแก่ข้าพระองค์เหมือนคนเขลา
พระองค์จะถึงมรณกาลแล้ว ยังไม่ทรงทราบกิจที่ควร
และไม่ควร พระองค์เห็นจะเป็นกึ่งคนบ้า บ่นเพ้อไป
ต่าง ๆ ทรงสำคัญหญิงว่าเป็นผู้ประเสริฐ แท้จริงหญิง
เหล่านี้ เป็นของทั่วไปแก่คนเป็นอันมาก เหมือนโรง
สุราเป็นสถานที่ทั่วไปแก่พวกนักเลงสุราฉะนั้น อนึ่ง
หญิงเหล่านี้มีมารยาเหมือนพยับแดด เป็นเหตุแห่งความ
เศร้าโศกเป็นเหตุเกิดโรคและอันตราย อนึ่ง หญิง
เหล่านี้เป็นคนหยาบคาย เป็นเครื่องผูกมัด เป็นบ่วง
เป็นถ้ำที่อยู่ของมัจจุราชบุรุษใดพึงหลงระเริงใจในหญิง
เหล่านั้น บุรุษนั้นชื่อว่าเป็นคนเลวทรามในหมู่นระ.
[๒๑๑] วัตถุใด อันท่านผู้เจริญทั้งหลายรู้จักดี
แล้ว ใครควรจะติเตียนวัตถุนั้นเล่า ขึ้นชื่อว่าหญิงทั้ง
หลายมีคุณมาก เกิดแล้วในโลก ความคะนองอัน
บุคคลตั้งไว้แล้วในหญิงเหล่านั้น ความยินดีอันบุคคล