[๗๖๗] อถ โข ยา ตสฺมึ วนสณฺเฑ อธิวตฺถา เทวตา
อายสฺมโต กสฺสปโคตฺตสฺส อนุกมฺปิกา อตฺถกามา อายสฺมนฺตํ
กสฺสปโคตฺตํ สํเวเชตุกามา เยนายสฺมา กสฺสปโคตฺโต เตนุปสงฺกมิ
อุปสงฺกมิตฺวา อายสฺมนฺตํ กสฺสปโคตฺตํ คาถาหิ อชฺฌภาสิ
คิริทุคฺคจรํ เฉตํ อปฺปปญฺญํ อเจตสํ
อกาเล โอวทํ ภิกฺขุ มนฺโทว ปฏิภาติ มํ
สุณาติ น วิชานาติ อาโลเกติ น ปสฺสติ
ธมฺมสฺมึ ภญฺญมานสฺมึ อตฺถํ พาโล น พุชฺฌติ
สเจปิ ทส ปชฺโชเต ธารยิสฺสสิ กสฺสป
เนว ทกฺขติ รูปานิ จกฺขุ หิสฺส น วิชฺชตีติ ฯ
อถ โข อายสฺมา กสฺสปโคตฺโต ตาย เทวตาย สํเวชิโต
สํเวคมาปาทีติ ฯ
#๑ ม. เฉตฺวา ฯ
จตุตฺถํ สมฺพหุลสุตฺตํ