[๒๔๗] อถ โข ภควา สุริยํ เทวปุตฺตํ อารพฺภ ราหุํ อสุรินฺทํ
คาถาย อชฺฌภาสิ
ตถาคตํ อรหนฺตํ สุริโย สรณํ คโต
ราหุ สุริยํ ปมุญฺจสฺสุ พุทฺธา โลกานุกมฺปกา
โย อนฺธกาเร ตมสี ปภงฺกโร
เวโรจโน มณฺฑลิ อุคฺคเตโช
#๑ ยุ. พุทฺธคาถาภิหีโตมฺหิ ฯ
มา ราหุ คิลี จรมนฺตลิกฺเข
ปชํ มม ราหุ ปมุญฺจ สุริยนฺติ ฯ