[๗๐๓] อถ โข อายสฺมา สารีปุตฺโต เยน ภควา เตนุปสงฺกมิ
อุปสงฺกมิตฺวา ภควนฺตํ อภิวาเทตฺวา เอกมนฺตํ นิสีทิ ฯ เอกมนฺตํ
นิสินฺโน โข อายสฺมา สารีปุตฺโต ภควนฺตํ เอตทโวจ ธนญฺชานิ
ภนฺเต พฺราหฺมโณ อาพาธิโก ทุกฺขิโต พาฬฺหคิลาโน โส ภควโต
ปาเท สิรสา วนฺทตีติ ฯ กึ ปน ตฺวํ สารีปุตฺต ธนญฺชานึ
พฺราหฺมณํ สติ อุตฺตริกรณีเย หีเน พฺรหฺมโลเก ปติฏฺฐาเปตฺวา
อุฏฺฐายาสนา ปกฺกนฺโตติ ฯ มยฺหํ โข ภนฺเต เอวํ อโหสิ
อิเม โข พฺราหฺมณา พฺรหฺมโลกาธิมุตฺตา ยนฺนูนาหํ ธนญฺชานิสฺส
พฺราหฺมณสฺส พฺรหฺมานํ สหพฺยตาย มคฺคํ เทเสยฺยนฺติ ฯ กาลกโตว ๑
สารีปุตฺต ธนญฺชานิ พฺราหฺมโณ พฺรหฺมโลเก ๒ อุปปนฺโนติ ๓ ฯ
ธนญฺชานิสุตฺตํ นิฏฺฐิตํ สตฺตมํ ฯ
_____________
#ยุ. กาลกโต จ ฯ ๒ ยุ. พฺรหฺมโลกญฺจ ฯ ๓ ยุ. อุปฺปนฺโน ฯ
วาเสฏฺฐสุตฺตํ