พุทธธรรมสงฆ์


พระอภิธรรมปิฎก เล่ม ๘ มหาปัฏฐานปกรณ์ ภาค ๒ (เล่ม 41)

[๕๗๔] ในปัจจัยที่ไม่ใช่เหตุปัจจัย มีวาระ ๑๖
ในปัจจัยที่ไม่ใช่อารัมมณปัจจัย มี " ๑๖
ในปัจจัยที่ไม่ใช่อธิปติปัจจัย มี " ๑๖
ในปัจจัยที่ไม่ใช่อนันตรปัจจัย มี " ๑๖
ในปัจจัยที่ไม่ใช่สมนันตรปัจจัย มี " ๑๖
ในปัจจัยที่ไม่ใช่สหชาตปัจจัย มี " ๑๖
ในปัจจัยที่ไม่ใช่อัญญมัญญปัจจัย มี " ๑๖
ในปัจจัยที่ไม่ใช่นิสสยปัจจัย มี " ๑๖
ในปัจจัยที่ไม่ใช่อุปนิสสยปัจจัย มี " ๑๖
ในปัจจัยที่ไม่ใช่ปุเรชาตปัจจัย มีวาระ ๑๖
ในปัจจัยที่ไม่ใช่ปัจฉาชาตปัจจัย มี " ๑๖
ในปัจจัยที่ไม่ใช่อาเสวนปัจจัย มี " ๑๖
ในปัจจัยที่ไม่ใช่กัมมปัจจัย มี " ๑๖
ในปัจจัยที่ไม่ใช่วิปากปัจจัย มี " ๑๖
ในปัจจัยที่ไม่ใช่อาหารปัจจัย มี " ๑๖
ในปัจจัยที่ไม่ใช่อินทริยปัจจัย มี " ๑๖
ในปัจจัยที่ไม่ใช่ฌานปัจจัย มี " ๑๖
ในปัจจัยที่ไม่ใช่มัคคปัจจัย มี " ๑๖
ในปัจจัยที่ไม่ใช่สัมปยุตตปัจจัย มี " ๑๖
ในปัจจัยที่ไม่ใช่วิปปยุตตปัจจัย มี " ๑๖
ในปัจจัยที่ไม่ใช่อัตถิปัจจัย มี " ๑๖
ในปัจจัยที่ไม่ใช่นัตถิปัจจัย มี " ๑๖
ในปัจจัยที่ไม่ใช่วิคตปัจจัย มี " ๑๖
ในปัจจัยที่ไม่ใช่อวิคตปัจจัย มี " ๑๖
ผู้มีปัญญาพึงนับปัจจนียะ
ปัจจนียะ จบ.

พระอภิธรรมปิฎก เล่ม ๘ มหาปัฏฐานปกรณ์ ภาค ๒ (เล่ม 41)

[๕๗๕] ในปัจจัยที่ไม่ใช่อารัมมณปัจจัย กับเหตุปัจจัย มีวาระ ๑๐
ในปัจจัยที่ไม่ใช่อธิปติปัจจัย กับ ฯลฯ มี " ๑๐
ในปัจจัยที่ไม่ใช่อนันตรปัจจัย กับ ฯลฯ มี " ๑๐
ในปัจจัยที่ไม่ใช่สมนันตรปัจจัย กับ ฯลฯ มี " ๑๐
ในปัจจัยที่ไม่ใช่อุปนิสสยปัจจัย กับ ฯลฯ มี " ๑๐
ในปัจจัยที่ไม่ใช่ปุเรชาตปัจจัย กับ ฯลฯ มี " ๑๐
ในปัจจัยที่ไม่ใช่ปัจฉาชาตปัจจัย กับ ฯลฯ มีวาระ ๑๐
ในปัจจัยที่ไม่ใช่อาเสวนปัจจัย กับ ฯลฯ มี " ๑๐
ในปัจจัยที่ไม่ใช่กัมมปัจจัย กับ ฯลฯ มี " ๑๐
ในปัจจัยที่ไม่ใช่วิปากปัจจัย กับ ฯลฯ มี " ๑๐
ในปัจจัยที่ไม่ใช่อาหารปัจจัย กับ ฯลฯ มี " ๑๐
ในปัจจัยที่ไม่ใช่อินทริยปัจจัย กับ ฯลฯ มี " ๑๐
ในปัจจัยที่ไม่ใช่ฌานปัจจัย กับ ฯลฯ มี " ๑๐
ในปัจจัยที่ไม่ใช่มัคคปัจจัย กับ ฯลฯ มี " ๑๐
ในปัจจัยที่ไม่ใช่วิปปยุตตปัจจัย กับ ฯลฯ มี " ๑๐
ในปัจจัยที่ไม่ใช่นัตถิปัจจัย กับ ฯลฯ มี " ๑๐
ในปัจจัยที่ไม่ใช่วิคตปัจจัย กับ ฯลฯ มี " ๑๐
ผู้มีปัญญาพึงนับอนุโลมปัจจนียะ
อนุโลมปัจจนียะ จบ.

พระอภิธรรมปิฎก เล่ม ๘ มหาปัฏฐานปกรณ์ ภาค ๒ (เล่ม 41)

[๕๗๖] ในอารัมมณปัจจัย กับปัจจัยที่ไม่ใช่เหตุปัจจัย
มีวาระ ๑๖
ในอธิปติปัจจัย กับ ฯลฯ มี " ๑๖
ในอนันตรปัจจัย กับ ฯลฯ มี " ๑๖
ในสมนันตรปัจจัย กับ ฯลฯ มี " ๑๖
ในสหชาตปัจจัย กับ ฯลฯ มี " ๑๐
ในอัญญมัญญปัจจัย กับ ฯลฯ มี " ๑๐
ในนิสสยปัจจัย กับ ฯลฯ มี " ๑๐
ในอุปนิสสยปัจจัย กับ ฯลฯ มี " ๑๖
ในอาเสวนปัจจัย กับ ฯลฯ มี " ๑๐
ในกัมมปัจจัย กับ ฯลฯ มี " ๑๖
ในวิปากปัจจัย กับ ฯลฯ มีวาระ ๑๐
ในอาหารปัจจัย กับ ฯลฯ มี " ๑๐
ในอินทริยปัจจัย กับ ฯลฯ มี " ๑๐
ในฌานปัจจัย กับ ฯลฯ มี " ๑๐
ในมัคคปัจจัย กับ ฯลฯ มี " ๑๐
ในสัมปยุตตปัจจัย กับ ฯลฯ มี " ๑๐
ในอัตถิปัจจัย กับ ฯลฯ มี " ๑๐
ในนัตถิปัจจัย กับ ฯลฯ มี " ๑๖
ในวิคตปัจจัย กับ ฯลฯ มี " ๑๖
ในอวิคตปัจจัย กับ ฯลฯ มี " ๑๐
ผู้มีปัญญาพึงนับปัจจนียานุโลม
ปัจจนียานุโลม จบ
ปีติตติกะ ที่ ๗ จบ
----------
ทัสสนัตติกะ ปฏิจจวาร

พระอภิธรรมปิฎก เล่ม ๘ มหาปัฏฐานปกรณ์ ภาค ๒ (เล่ม 41)

[๕๗๗] ทัสสเนนปหาตัพพธรรม อาศัยทัสสเนนปหาตัพพธรรม เกิดขึ้น เพราะ
เหตุปัจจัย
คือ ขันธ์ ๓ อาศัยขันธ์ ๑ ที่เป็นทัสสเนนปหาตัพพธรรม ขันธ์ ๒ อาศัยขันธ์ ๒
เนวทัสสเนนนภาวนายปหาตัพพธรรม อาศัยทัสสเนนปหาตัพพธรรม เกิดขึ้น
เพราะเหตุปัจจัย
คือ จิตตสมุฏฐานรูป อาศัยขันธ์ทั้งหลายที่เป็นทัสสเนนปตาตัพพธรรม
ทัสสเนนปหาตัพพธรรม และเนวทัสสเนนนภาวนายปหาตัพพธรรม อาศัย
ทัสสเนนปหาตัพพธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย
คือ ขันธ์ ๓ และจิตตสมุฏฐานรูป อาศัยขันธ์ ๑ ที่เป็นทัสสเนนปหาตัพพธรรม
ขันธ์ ๒ และจิตตสมุฏฐานรูป อาศัยขันธ์ ๒

พระอภิธรรมปิฎก เล่ม ๘ มหาปัฏฐานปกรณ์ ภาค ๒ (เล่ม 41)

[๕๗๘] ภาวนายปหาตัพพธรรม อาศัยภาวนายปหาตัพพธรรม เกิดขึ้น เพราะ
เหตุปัจจัย
คือ ขันธ์ ๓ อาศัยขันธ์ ๑ ที่เป็นภาวนายปหาตัพพธรรม ขันธ์ ๒ อาศัยขันธ์ ๒
เนวทัสสเนนนภาวนายปหาตัพพธรรม อาศัยภาวนายปหาตัพพธรรม เกิดขึ้น
เพราะเหตุปัจจัย
คือ จิตตสมุฏฐานรูป อาศัยขันธ์ทั้งหลายที่เป็นภาวนายปหาตัพพธรรม
ภาวนายปหาตัพพธรรม และเนวทัสสเนนนภาวนายปหาตัพพธรรม อาศัย
ภาวนายปหาตัพพธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย
คือ ขันธ์ ๓ และจิตตสมุฏฐานรูป อาศัยขันธ์ ๑ ที่เป็นภาวนายปหาตัพพธรรม
ขันธ์ ๒ และจิตตสมุฏฐานรูป อาศัยขันธ์ ๒

พระอภิธรรมปิฎก เล่ม ๘ มหาปัฏฐานปกรณ์ ภาค ๒ (เล่ม 41)

[๕๗๙] เนวทัสสเนนนภาวนายปหาตัพพธรรม อาศัยเนวทัสสเนนนภาวนายปหา
ตัพพธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย
คือ ขันธ์ ๓ และจิตตสมุฏฐานรูป อาศัยขันธ์ ๑ ที่เป็นเนวทัสสเนนนภาวนายปหา
ตัพพธรรม ขันธ์ ๒ และจิตตสมุฏฐานรูป อาศัยขันธ์ ๒
ในปฏิสนธิขณะ ขันธ์ ๓ และกฏัตตารูป อาศัยขันธ์ ๑ ที่เป็นเนวทัสสเนนน
ภาวนายปหาตัพพธรรม ขันธ์ ๒ และกฏัตตารูป อาศัยขันธ์ ๒ หทัยวัตถุ อาศัยขันธ์ทั้งหลาย
ขันธ์ทั้งหลาย อาศัยหทัยวัตถุ มหาภูตรูป ๓ อาศัยมหาภูตรูป ๑ มหาภูตรูป ๒ อาศัย
มหาภูตรูป ๒ จิตตสมุฏฐานรูป กฏัตตารูปที่เป็นอุปาทารูป อาศัยมหาภูตรูปทั้งหลาย

พระอภิธรรมปิฎก เล่ม ๘ มหาปัฏฐานปกรณ์ ภาค ๒ (เล่ม 41)

[๕๘๐] เนวทัสสเนนนภาวนายปหาตัพพธรรม อาศัยทัสสเนนปหาตัพพธรรม
และเนวทัสสเนนนภาวนายปหาตัพพธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย
คือ จิตตสมุฏฐานรูป อาศัยขันธ์ที่เป็นทัสสเนนปหาตัพพธรรม และมหาภูตรูป
ทั้งหลาย

พระอภิธรรมปิฎก เล่ม ๘ มหาปัฏฐานปกรณ์ ภาค ๒ (เล่ม 41)

[๕๘๑] เนวทัสสเนนนภาวนายปหาตัพพธรรม อาศัยภาวนายปหาตัพพธรรม
และเนวทัสสเนนนภาวนายปหาตัพพธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย
คือ จิตตสมุฏฐานรูป อาศัยขันธ์ที่เป็นภาวนายปหาตัพพธรรม และมหาภูตรูป
ทั้งหลาย

พระอภิธรรมปิฎก เล่ม ๘ มหาปัฏฐานปกรณ์ ภาค ๒ (เล่ม 41)

[๕๘๒] ทัสสเนนปหาตัพพธรรม อาศัยทัสสเนนปหาตัพพธรรม เกิดขึ้น เพราะ
อารัมมณปัจจัย
คือ ขันธ์ ๓ อาศัยขันธ์ ๑ ที่เป็นทัสสเนนปหาตัพพธรรม ขันธ์ ๒ อาศัยขันธ์ ๒

พระอภิธรรมปิฎก เล่ม ๘ มหาปัฏฐานปกรณ์ ภาค ๒ (เล่ม 41)

[๕๘๓] ภาวนายปหาตัพพธรรม อาศัยภาวนายปหาตัพพธรรม เกิดขึ้น เพราะ
อารัมมณปัจจัย
คือ ขันธ์ ๓ อาศัยขันธ์ ๑ ที่เป็นภาวนายปหาตัพพธรรม ขันธ์ ๒ อาศัยขันธ์ ๒