[๑๐๗๒] ในกัมมปัจจัย กับปัจจัยที่ไม่ใช่อัตถิปัจจัย กับปัจจัยที่ไม่ใช่เหตุปัจจัย
กับปัจจัยที่ไม่ใช่อารัมมณปัจจัย กับปัจจัยที่ไม่ใช่อธิปติปัจจัย กับปัจจัยที่ไม่ใช่อนันตรปัจจัย
กับปัจจัยที่ไม่ใช่สมนันตรปัจจัย กับปัจจัยที่ไม่ใช่สหชาตปัจจัย กับปัจจัยที่ไม่ใช่อัญญมัญญปัจจัย
กับปัจจัยที่ไม่ใช่นิสสยปัจจัย กับปัจจัยที่ไม่ใช่อุปนิสสยปัจจัย กับปัจจัยที่ไม่ใช่ปุเรชาตปัจจัย
กับปัจจัยที่ไม่ใช่ปัจฉาชาตปัจจัย กับปัจจัยที่ไม่ใช่อาเสวนปัจจัย กับปัจจัยที่ไม่ใช่วิปากปัจจัย
กับปัจจัยที่ไม่ใช่อาหารปัจจัย กับปัจจัยที่ไม่ใช่อินทริยปัจจัย กับปัจจัยที่ไม่ใช่ฌานปัจจัย กับปัจจัย
ที่ไม่ใช่มัคคปัจจัย กับปัจจัยที่ไม่ใช่สัมปยุตตปัจจัย กับปัจจัยที่ไม่ใช่วิปปยุตตปัจจัย กับปัจจัย
ที่ไม่ใช่นัตถิปัจจัย กับปัจจัยที่ไม่ใช่วิคตปัจจัย กับปัจจัยที่ไม่ใช่อวิคตปัจจัย มีวาระ ๒

[๑๐๗๓] ในอุปนิสสยปัจจัย กับปัจจัยที่ไม่ใช่อัตถิปัจจัย กับปัจจัยที่ไม่ใช่เหตุปัจจัย
กับปัจจัยที่ไม่ใช่อารัมมณปัจจัย กับปัจจัยที่ไม่ใช่อธิปติปัจจัย กับปัจจัยที่ไม่ใช่อนันตรปัจจัย
กับปัจจัยที่ไม่ใช่สมนันตรปัจจัย กับปัจจัยที่ไม่ใช่สหชาตปัจจัย กับปัจจัยที่ไม่ใช่อัญญมัญญปัจจัย
กับปัจจัยที่ไม่ใช่นิสสยปัจจัย กับปัจจัยที่ไม่ใช่ปุเรชาตปัจจัย กับปัจจัยที่ไม่ใช่ปัจฉาชาตปัจจัย
กับปัจจัยที่ไม่ใช่อาเสวนปัจจัย กับปัจจัยที่ไม่ใช่กัมมปัจจัย กับปัจจัยที่ไม่ใช่วิปากปัจจัย กับปัจจัย
ที่ไม่ใช่อาหารปัจจัย กับปัจจัยที่ไม่ใช่อินทริยปัจจัย กับปัจจัยที่ไม่ใช่ฌานปัจจัย กับปัจจัยที่ไม่ใช่
มัคคปัจจัย กับปัจจัยที่ไม่ใช่สัมปยุตตปัจจัย กับปัจจัยที่ไม่ใช่วิปปยุตตปัจจัย กับปัจจัยที่ไม่ใช่
นัตถิปัจจัย กับปัจจัยที่ไม่ใช่วิคตปัจจัย กับปัจจัยที่ไม่ใช่อวิคตปัจจัย มีวาระ ๙
โน นัตถิมูลกนัย

[๑๐๗๔] ในเหตุปัจจัย กับปัจจัยที่ไม่ใช่นัตถิปัจจัย มีวาระ ๗ ฯลฯ
ในอวิคตปัจจัย กับ ฯลฯ มีวาระ ๑๓
พึงให้พิสดารเหมือน น เหตุมูลกนัย
โน วิคตมูลกนัย

[๑๐๗๕] ในเหตุปัจจัย กับปัจจัยที่ไม่ใช่วิคตปัจจัย มีวาระ ๗ ฯลฯ
ในอวิคตปัจจัย กับ ฯลฯ มีวาระ ๑๓
พึงให้พิสดารเหมือน นเหตุมูลกนัย
โน วิคตมูลกนัย

[๑๐๗๖] ในอารัมมณปัจจัย กับปัจจัยที่ไม่ใช่อวิคตปัจจัย มีวาระ ๙
ในนัตถิปัจจัย กับ ฯลฯ มีวาระ ๗
ในวิคตปัจจัย กับ ฯลฯ มี " ๗
พึงให้พิสดารเหมือน โน อัตถิมูลกนัย
ปัญหาวารปัจจนียานุโลม จบ
กุสลัตติกะ ซึ่งเป็นติกะที่ ๑ จบ
เวทนาติกะ
ปฏิจจวาร

[๑๐๗๗] ธรรมที่สัมปยุตด้วยสุขเวทนา อาศัยธรรมที่สัมปยุตด้วยสุขเวทนา
เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย
คือ ขันธ์ ๒ อาศัยขันธ์ ๑ ที่สัมปยุตด้วยสุขเวทนา เกิดขึ้น ขันธ์ ๑ อาศัยขันธ์ ๒
เกิดขึ้น ในปฏิสนธิขณะ ขันธ์ ๒ อาศัยขันธ์ ๑ ที่สัมปยุตด้วยสุขเวทนา เกิดขึ้น ขันธ์ ๑
อาศัยขันธ์ ๒ เกิดขึ้น

[๑๐๗๘] ธรรมที่สัมปยุตด้วยทุกขเวทนา อาศัยธรรมที่สัมปยุตด้วยทุกขเวทนา
เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย
คือ ขันธ์ ๒ อาศัยขันธ์ ๑ ที่สัมปยุตด้วยทุกขเวทนา เกิดขึ้น ขันธ์ ๑ อาศัยขันธ์ ๒
เกิดขึ้น

[๑๐๗๙] ธรรมที่สัมปยุตด้วยอทุกขมสุขเวทนา อาศัยธรรมที่สัมปยุตด้วย
อทุกขมสุขเวทนา เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย
คือ ขันธ์ ๒ อาศัยขันธ์ ๑ ที่สัมปยุตด้วยอทุกขมสุขเวทนา เกิดขึ้น ขันธ์ ๑
อาศัยขันธ์ ๒ เกิดขึ้น ในปฏิสนธิขณะ ขันธ์ ๒ อาศัยขันธ์ ๑ ที่สัมปยุตด้วยอทุกขมสุขเวทนา
เกิดขึ้น ขันธ์ ๑ อาศัยขันธ์ ๒ เกิดขึ้น

[๑๐๘๐] ธรรมที่สัมปยุตด้วยสุขเวทนา อาศัยธรรมที่สัมปยุตด้วยสุขเวทนา
เกิดขึ้น เพราะอารัมมณปัจจัย เพราะอธิปติปัจจัย (ในอธิปติปัจจัย ปฏิสนธิไม่มี)
เพราะอนันตรปัจจัย เพราะสมนันตรปัจจัย เพราะสหชาตปัจจัย เพราะอัญญมัญญ
ปัจจัย เพราะนิสสยปัจจัย เพราะอุปนิสสยปัจจัย เพราะปุเรชาตปัจจัย
คือ ขันธ์ ๒ อาศัยขันธ์ ๑ ที่สัมปยุตด้วยสุขเวทนา เกิดขึ้น ขันธ์ ๑ อาศัยขันธ์ ๒
เกิดขึ้น ขันธ์ทั้งหลายอาศัยหทัยวัตถุ เกิดขึ้น ฯลฯ

[๑๐๘๑] ธรรมที่สัมปยุตด้วยสุขเวทนา อาศัยธรรมที่สัมปยุตด้วยสุขเวทนา
เกิดขึ้น เพราะอาเสวนปัจจัย เพราะกัมมปัจจัย เพราะวิปากปัจจัย
คือ ขันธ์ ๒ อาศัยขันธ์ ๑ ที่สัมปยุตด้วยสุขเวทนา เกิดขึ้น ขันธ์ ๑ อาศัยขันธ์ ๒
เกิดขึ้น ในปฏิสนธิขณะ ขันธ์ ๒ อาศัยขันธ์ ๑ ที่สัมปยุตด้วยสุขเวทนา เกิดขึ้น ขันธ์ ๑
อาศัยขันธ์ ๒ เกิดขึ้น