พุทธธรรมสงฆ์


พระอภิธรรมปิฎก เล่ม ๖ ยมกปกรณ์ ภาค ๒ (เล่ม 39)

[๔๐๗] ใจ เรียกว่ามนินทรีย์หรือ
ถูกแล้ว
อินทรีย์ เรียกว่าจักขุนทรีย์หรือ
จักขุนทรีย์ เรียกว่าอินทรีย์ด้วย เรียกว่าจักขุนทรีย์ด้วย อินทรีย์ที่เหลือเรียกว่า
อินทรีย์ ไม่เรียกว่าจักขุนทรีย์ ฯลฯ
ใจ เรียกว่ามนินทรีย์หรือ
ถูกแล้ว
อินทรีย์ เรียกว่าอัญญาตาวินทรีย์หรือ
อัญญาตาวินทรีย์ เรียกว่าอินทรีย์ด้วย เรียกว่าอัญญาตาวินทรีย์ด้วยอินทรีย์ที่เหลือ
เรียกว่าอินทรีย์ ไม่เรียกว่าอัญญาตาวินทรีย์

พระอภิธรรมปิฎก เล่ม ๖ ยมกปกรณ์ ภาค ๒ (เล่ม 39)

[๔๐๘] อิตถี เรียกว่าอิตถินทรีย์หรือ
หามิได้
อินทรีย์ เรียกว่าจักขุนทรีย์หรือ
จักขุนทรีย์ เรียกว่าอินทรีย์ด้วย เรียกจักขุนทรีย์ด้วย อินทรีย์ที่เหลือเรียกว่าอินทรีย์
ไม่เรียกว่าจักขุนทรีย์ ฯลฯ
อิตถี เรียกว่าอิตถินทรีย์หรือ
หามิได้
อินทรีย์ เรียกว่าอัญญาตาวินทรีย์หรือ
อัญญาตาวินทรีย์ เรียกว่าอินทรีย์ด้วย เรียกว่าอัญญาตาวินทรีย์ด้วยอินทรีย์ที่เหลือ
เรียกว่าอินทรีย์ ไม่เรียกว่าอัญญาตาวินทรีย์

พระอภิธรรมปิฎก เล่ม ๖ ยมกปกรณ์ ภาค ๒ (เล่ม 39)

[๔๐๙] ปุริสะ เรียกว่าปุริสินทรีย์หรือ
หามิได้
อินทรีย์ เรียกว่าจักขุนทรีย์หรือ
จักขุนทรีย์ เรียกว่าอินทรีย์ด้วย เรียกว่าจักขุนทรีย์ด้วย อินทรีย์ที่เหลือเรียกว่า
อินทรีย์ ไม่เรียกว่าจักขุนทรีย์ ฯลฯ
ปุริสะ เรียกว่าปุริสินทรีย์หรือ
หามิได้
อินทรีย์ เรียกว่าอัญญาตาวินทรีย์หรือ
อัญญาตาวินทรีย์ เรียกว่าอินทรีย์ด้วย เรียกว่าอัญญาตาวินทรีย์ด้วยอินทรีย์ที่เหลือ
เรียกว่าอินทรีย์ ไม่เรียกว่าอัญญาตาวินทรีย์

พระอภิธรรมปิฎก เล่ม ๖ ยมกปกรณ์ ภาค ๒ (เล่ม 39)

[๔๑๐] ชีวิต เรียกว่าชีวิตินทรีย์หรือ
ถูกแล้ว
อินทรีย์ เรียกว่าจักขุนทรีย์หรือ
จักขุนทรีย์ เรียกว่าอินทรีย์ด้วย เรียกว่าจักขุนทรีย์ด้วย อินทรีย์ที่เหลือเรียกว่า
อินทรีย์ ไม่เรียกว่าจักขุนทรีย์ ฯลฯ
ชีวิต เรียกว่าชีวิตินทรีย์หรือ
ถูกแล้ว
อินทรีย์ เรียกว่าอัญญาตาวินทรีย์หรือ
อัญญาตาวินทรีย์ เรียกว่าอินทรีย์ด้วย เรียกว่าอัญญาตาวินทรีย์ด้วยอินทรีย์ที่เหลือ
เรียกว่าอินทรีย์ ไม่เรียกอัญญาตาวินทรีย์

พระอภิธรรมปิฎก เล่ม ๖ ยมกปกรณ์ ภาค ๒ (เล่ม 39)

[๔๑๑] สุข เรียกว่าสุขินทรีย์หรือ
ถูกแล้ว ฯลฯ
ทุกข์ เรียกว่าทุกขินทรีย์หรือ
ถูกแล้ว ฯลฯ
โสมนัส เรียกว่าโสมนัสสินทรีย์หรือ
ถูกแล้ว ฯลฯ
โทมนัส เรียกว่าโทมนัสสินทรีย์หรือ
ถูกแล้ว ฯลฯ
อุเบกขา เรียกว่าอุเปกขินทรีย์หรือ
เว้นอุเปกขินทรีย์เสีย อุเบกขาที่เหลือ เรียกว่าอุเบกขา ไม่เรียกว่าอุเปกขินทรีย์
อุเปกขินทรีย์ เรียกว่าอุเบกขาด้วย เรียกว่าอุเปกขินทรีย์ด้วย
อินทรีย์ เรียกว่าจักขุนทรีย์หรือ
จักขุนทรีย์ เรียกว่าอินทรีย์ด้วย เรียกว่าจักขุนทรีย์ด้วย อินทรีย์ที่เหลือเรียกว่าอินทรีย์
ไม่เรียกว่าจักขุนทรีย์ ฯลฯ
อุเบกขา เรียกว่าอุเปกขินทรีย์หรือ
เว้นอุเปกขินทรีย์เสีย อุเบกขาที่เหลือ เรียกว่าอุเบกขา ไม่เรียกว่าอุเปกขินทรีย์
อุเปกขินทรีย์ เรียกว่าอุเบกขาด้วย เรียกว่าอุเปกขินทรีย์ด้วย
อินทรีย์ เรียกว่าอัญญาตาวินทรีย์หรือ
อัญญาตาวินทรีย์ เรียกว่าอินทรีย์ด้วย เรียกว่าอัญญาตาวินทรีย์ด้วยอินทรีย์ที่เหลือ
เรียกว่าอินทรีย์ ไม่เรียกว่าอัญญาตาวินทรีย์

พระอภิธรรมปิฎก เล่ม ๖ ยมกปกรณ์ ภาค ๒ (เล่ม 39)

[๔๑๒] สัทธา เรียกว่าสัทธินทรีย์หรือ
ถูกแล้ว ฯลฯ
วิริยะ เรียกว่าวิริยินทรีย์หรือ
ถูกแล้ว ฯลฯ
สติ เรียกว่าสตินทรีย์หรือ
ถูกแล้ว ฯลฯ
สมาธิ เรียกว่าสมาธินทรีย์หรือ
ถูกแล้ว ฯลฯ
ปัญญา เรียกว่าปัญญินทรีย์หรือ
ถูกแล้ว ฯลฯ

พระอภิธรรมปิฎก เล่ม ๖ ยมกปกรณ์ ภาค ๒ (เล่ม 39)

[๔๑๓] อนัญญาตัญญัสสามีติ เรียกว่าอนัญญาตัญญัสสามีตินทรีย์หรือ
ถูกแล้ว ฯลฯ
อัญญะ เรียกว่าอัญญินทรีย์หรือ
ถูกแล้ว ฯลฯ
อัญญาตาวี เรียกว่าอัญญาตาวินทรีย์หรือ
ถูกแล้ว ฯลฯ
อินทรีย์ เรียกว่าจักขุนทรีย์หรือ
จักขุนทรีย์ เรียกว่าอินทรีย์ด้วย เรียกว่าจักขุนทรีย์ด้วย อินทรีย์ที่เหลือเรียกว่าอินทรีย์
ไม่เรียกว่าจักขุนทรีย์ ฯลฯ
อัญญาตาวี เรียกว่าอัญญาตาวินทรีย์หรือ
ถูกแล้ว
อินทรีย์ เรียกว่าอัญญินทรีย์หรือ
อัญญินทรีย์ เรียกว่าอินทรีย์ด้วย เรียกว่าอัญญินทรีย์ด้วย อินทรีย์ที่เหลือเรียกว่า
อินทรีย์ ไม่เรียกว่าอัญญินทรีย์

พระอภิธรรมปิฎก เล่ม ๖ ยมกปกรณ์ ภาค ๒ (เล่ม 39)

[๔๑๔] ไม่ใช่จักขุ ไม่เรียกว่าจักขุนทรีย์หรือ
ถูกแล้ว
ไม่ใช่อินทรีย์ ไม่เรียกว่าโสตินทรีย์หรือ
ถูกแล้ว
ไม่ใช่จักขุ ไม่เรียกว่าจักขุนทรีย์หรือ
ถูกแล้ว
ไม่ใช่อินทรีย์ ไม่เรียกว่าฆานินทรีย์หรือ
ถูกแล้ว
ไม่ใช่จักขุ ไม่เรียกว่าจักขุนทรีย์หรือ
ถูกแล้ว
ไม่ใช่อินทรีย์ ไม่เรียกว่าชิวหินทรีย์หรือ
ถูกแล้ว
ไม่ใช่จักขุ ไม่เรียกว่าจักขุนทรีย์หรือ
ถูกแล้ว
ไม่ใช่อินทรีย์ ไม่เรียกว่ากายินทรีย์หรือ
ถูกแล้ว
ไม่ใช่จักขุ ไม่เรียกว่าจักขุนทรีย์หรือ
ถูกแล้ว
ไม่ใช่อินทรีย์ ไม่เรียกว่ามนินทรีย์หรือ
ถูกแล้ว

พระอภิธรรมปิฎก เล่ม ๖ ยมกปกรณ์ ภาค ๒ (เล่ม 39)

[๔๑๕] ไม่ใช่จักขุ ไม่เรียกว่าจักขุนทรีย์หรือ
ถูกแล้ว
ไม่ใช่อินทรีย์ ไม่เรียกว่าอิตถินทรีย์หรือ
ถูกแล้ว
ไม่ใช่จักขุ ไม่เรียกว่าจักขุนทรีย์หรือ
ถูกแล้ว
ไม่ใช่อินทรีย์ ไม่เรียกว่าปุริสินทรีย์หรือ
ถูกแล้ว
ไม่ใช่จักขุ ไม่เรียกว่าจักขุนทรีย์หรือ
ถูกแล้ว
ไม่ใช่อินทรีย์ ไม่เรียกว่าชีวิตินทรีย์หรือ
ถูกแล้ว

พระอภิธรรมปิฎก เล่ม ๖ ยมกปกรณ์ ภาค ๒ (เล่ม 39)

[๔๑๖] ไม่ใช่จักขุ ไม่เรียกว่าจักขุนทรีย์หรือ
ถูกแล้ว
ไม่ใช่อินทรีย์ ไม่เรียกว่าสุขินทรีย์หรือ
ถูกแล้ว
ไม่ใช่จักขุ ไม่เรียกว่าจักขุนทรีย์หรือ
ถูกแล้ว
ไม่ใช่อินทรีย์ ไม่เรียกว่าทุกขินทรีย์หรือ
ถูกแล้ว
ไม่ใช่จักขุ ไม่เรียกว่าจักขุนทรีย์หรือ
ถูกแล้ว
ไม่ใช่อินทรีย์ ไม่เรียกว่าโสมนัสสินทรีย์หรือ
ถูกแล้ว
ไม่ใช่จักขุ ไม่เรียกว่าจักขุนทรีย์หรือ
ถูกแล้ว
ไม่ใช่อินทรีย์ ไม่เรียกว่าโทมนัสสินทรีย์หรือ
ถูกแล้ว
ไม่ใช่จักขุ ไม่เรียกว่าจักขุนทรีย์หรือ
ถูกแล้ว
ไม่ใช่อินทรีย์ ไม่เรียกว่าอุเปกขินทรีย์หรือ
ถูกแล้ว