พุทธธรรมสงฆ์


พระอภิธรรมปิฎก เล่ม ๖ ยมกปกรณ์ ภาค ๒ (เล่ม 39)

[๓๓๗] กุศลธรรมของสัตว์ใด ย่อมเกิดขึ้น อัพยากตธรรมของสัตว์นั้น เคยดับ
ไปแล้วหรือ
ถูกแล้ว
หรือว่า อัพยากตธรรมของสัตว์ใด เคยดับไปแล้ว กุศลธรรมของสัตว์นั้น ย่อม
เกิดขึ้น
อัพยากตธรรมของสัตว์เหล่านั้น คือสัตว์ทั้งหมด ในภังคขณะแห่งจิตในอุปปาทขณะ
แห่งกุศลวิปปยุตจิต ผู้เข้านิโรธ และอสัญญสัตว์ เคยดับไปแล้วแต่กุศลธรรมของสัตว์
เหล่านั้น ย่อมเกิดขึ้นก็หาไม่ ในอุปปาทขณะแห่งกุศลอัพยากตธรรมของสัตว์เหล่านั้น เคย
ดับไปแล้ว และกุศลธรรมก็ย่อมเกิดขึ้น

พระอภิธรรมปิฎก เล่ม ๖ ยมกปกรณ์ ภาค ๒ (เล่ม 39)

[๓๓๘] อกุศลธรรมของสัตว์ใด ย่อมเกิดขึ้น อัพยากตธรรมของสัตว์นั้น เคยดับ
ไปแล้วหรือ
ถูกแล้ว
หรือว่า อัพยากตธรรมของสัตว์ใด เคยดับไปแล้ว อกุศลธรรมของสัตว์นั้น ย่อม
เกิดขึ้น
อัพยากตธรรมของสัตว์เหล่านั้น คือสัตว์ทั้งหมด ในภังคขณะแห่งจิตในอุปปาทขณะ
แห่งอกุศลวิปปยุตจิต ผู้เข้านิโรธ และอสัญญสัตว์ เคยดับไปแล้วแต่อกุศลธรรมของสัตว์
เหล่านั้น ย่อมเกิดขึ้นก็หาไม่ ในอุปปาทขณะแห่งอกุศลอัพยากตธรรมของสัตว์เหล่านั้น เคย
ดับไปแล้ว และอกุศลธรรมก็ย่อมเกิดขึ้น

พระอภิธรรมปิฎก เล่ม ๖ ยมกปกรณ์ ภาค ๒ (เล่ม 39)

[๓๓๙] กุศลธรรมย่อมเกิดขึ้น ในภูมิใด ฯลฯ

พระอภิธรรมปิฎก เล่ม ๖ ยมกปกรณ์ ภาค ๒ (เล่ม 39)

[๓๔๐] กุศลธรรมของสัตว์ใด ในภูมิใด ย่อมเกิดขึ้นอกุศลธรรมของสัตว์นั้น
ในภูมินั้น เคยดับไปแล้วหรือ
ถูกแล้ว
หรือว่า อกุศลธรรมของสัตว์ใด ในภูมิใด เคยดับไปแล้วกุศลธรรมของสัตว์นั้น
ในภูมินั้น ย่อมเกิดขึ้น
อกุศลธรรมของสัตว์เหล่านั้น คือสัตว์ทั้งหมด ในภังคขณะแห่งจิตในอุปปาทขณะ
แห่งกุศลวิปปยุตจิต เคยดับไปแล้ว แต่กุศลธรรมของสัตว์เหล่านั้น ในภูมินั้น ย่อมเกิดขึ้น
ก็หาไม่ ในอุปปาทขณะแห่งกุศล อกุศลธรรมของสัตว์เหล่านั้น ในภูมินั้น เคยดับไปแล้ว
และกุศลธรรมก็ย่อมเกิดขึ้น

พระอภิธรรมปิฎก เล่ม ๖ ยมกปกรณ์ ภาค ๒ (เล่ม 39)

[๓๔๑] กุศลธรรมของสัตว์ใด ในภูมิใด ย่อมเกิดขึ้นอัพยากตธรรมของสัตว์นั้น
ในภูมินั้นเคยดับไปแล้วหรือ
ถูกแล้ว
หรือว่า อัพยากตธรรมของสัตว์ใด ในภูมิใด เคยดับไปแล้วกุศลธรรมของสัตว์นั้น
ในภูมินั้น ย่อมเกิดขึ้น
อัพยากตธรรมของสัตว์เหล่านั้น คือสัตว์ทั้งหมด ในภังคขณะแห่งจิตในอุปปาทขณะ
แห่งกุศลวิปปยุตจิต และอสัญญสัตว์ เคยดับไปแล้ว แต่กุศลธรรมของสัตว์เหล่านั้น ในภูมินั้น
ย่อมเกิดขึ้นก็หาไม่ ในอุปปาทขณะแห่งกุศลอัพยากตธรรมของสัตว์เหล่านั้น ในภูมินั้น เคย
ดับไปแล้ว และกุศลธรรมก็ย่อมเกิดขึ้น

พระอภิธรรมปิฎก เล่ม ๖ ยมกปกรณ์ ภาค ๒ (เล่ม 39)

[๓๔๒] อกุศลธรรมของสัตว์ใด ในภูมิใด ย่อมเกิดขึ้นอัพยากตธรรมของสัตว์นั้น
ในภูมินั้น เคยดับไปแล้วหรือ
ถูกแล้ว
หรือว่า อัพยากตธรรมของสัตว์ใด ในภูมิใด เคยดับไปแล้วอกุศลธรรมของ
สัตว์นั้น ในภูมินั้น ย่อมเกิดขึ้น
อัพยากตธรรมของสัตว์เหล่านั้น ในภูมินั้น คือสัตว์ทั้งหมด ในภังคขณะแห่งจิต ใน
อุปปาทขณะแห่งอกุศลวิปปยุตจิต และอสัญญสัตว์ เคยดับไปแล้ว แต่อกุศลธรรมของสัตว์
เหล่านั้น ในภูมินั้น ย่อมเกิดขึ้นก็หาไม่ในอุปปาทขณะแห่งอกุศล อัพยากตธรรมของสัตว์
เหล่านั้น ในภูมินั้น เคยดับไปแล้ว และอกุศลธรรมก็ย่อมเกิดขึ้น

พระอภิธรรมปิฎก เล่ม ๖ ยมกปกรณ์ ภาค ๒ (เล่ม 39)

[๓๔๓] กุศลธรรมของสัตว์ใด ย่อมไม่เกิด อกุศลธรรมของสัตว์นั้น ไม่เคย
ดับไปแล้วหรือ
เคยดับไปแล้ว
หรือว่า อกุศลธรรมของสัตว์ใด ไม่เคยดับไปแล้ว กุศลธรรมของสัตว์นั้น ย่อม
ไม่เกิดขึ้น
ไม่มี

พระอภิธรรมปิฎก เล่ม ๖ ยมกปกรณ์ ภาค ๒ (เล่ม 39)

[๓๔๔] กุศลธรรมของสัตว์ใด ย่อมไม่เกิดขึ้น อัพยากตธรรมของสัตว์นั้น ไม่เคย
ดับไปแล้วหรือ
เคยดับไปแล้ว
หรือว่า อัพยากตธรรมของสัตว์ใด ไม่เคยดับไปแล้ว กุศลธรรมของสัตว์นั้น ย่อม
ไม่เกิดขึ้น
ไม่มี

พระอภิธรรมปิฎก เล่ม ๖ ยมกปกรณ์ ภาค ๒ (เล่ม 39)

[๓๔๕] อกุศลธรรมของสัตว์ใด ย่อมไม่เกิดขึ้น อัพยากตธรรมของสัตว์นั้น ไม่
เคยดับไปแล้วหรือ
เคยดับไปแล้ว
หรือว่า อัพยากตธรรมของสัตว์ใด ไม่เคยดับไปแล้ว อกุศลธรรมของสัตว์นั้น
ย่อมไม่เกิดขึ้น
ไม่มี

พระอภิธรรมปิฎก เล่ม ๖ ยมกปกรณ์ ภาค ๒ (เล่ม 39)

[๓๔๖] กุศลธรรมย่อมไม่เกิดขึ้น ในภูมิใด ฯลฯ