[๑๓๒] ๑๒ อยญฺจ เต โปกฺขรณี สุรมฺมา
สมา สุปฺปติตฺถา ๑ จ มโหทกา จ
สุปุปฺผิตา ภมรคณานุกิณฺณา
กถํ ตยา ลทฺธา อยํ มนุญฺญา ฯ
อิทญฺจ เต อมฺพวนํ สุรมฺมํ
สพฺโพตุกํ ธารยติ ๒ ผลานิ
สุปุปฺผิตํ ภมรคณานุกิณฺณํ
กถํ ตยา ลทฺธมิทํ วิมานนฺติ ฯ
อมฺพปกฺโกทกํ ยาคุํ สีตจฺฉายํ ๓ มโนรมํ
ธีตาย ทินฺนทาเนน เตน เม อิธ ลพฺภตีติ ฯ
สนฺทิฏฺฐิกํ เอว ปสฺสถ ทานสฺส
ทมสฺส สํยมสฺส วิปากํ
ทาสี อหํ อยฺยกุเลสุ หุตฺวา
สุณิสา โหมิ อคารสฺส อิสฺสราติ ฯ
อสาตํ สาตรูเปน ปิยรูเปน อปฺปิยํ
ทุกฺขํ สุขสฺส รูเปน ปมตฺตํ อติวตฺตตีติ ๔ ฯๆ
อมฺพวนเปตวตฺถุ ทฺวาทสมํ ฯ
#๑ สุติตฺถาติปิ ฯ ๒ ม. ธารยเต ฯ ๓ ม. ยุ. สีตจฺฉายา มโนรมา ฯ
#๔ ม. อสาตํ ฯเปฯ อติวตฺตตีติ นตฺถิ ฯ