[๑๖๔๔] … ย่อมเป็นไปเพื่อความเป็นผู้มีปัญญาลึกซึ้ง … .
จบ สูตรที่ ๔
อัปปมัตตปัญญสูตร
เจริญ … มีปัญญาหาประมาณมิได้

[๑๖๔๕] … ย่อมเป็นไปเพื่อความเป็นผู้มีปัญญาประมาณมิได้ … .
จบ สูตรที่ ๕
ภูริปัญญสูตร
เจริญ … มีปัญญาดังแผ่นดิน

[๑๖๔๖] … ย่อมเป็นไปเพื่อความเป็นผู้มีปัญญาเพียงดังแผ่นดิน … .
จบ สูตรที่ ๖
พาหุลปัญญสูตร
เจริญ … มีปัญญามาก

[๑๖๔๗] … ย่อมเป็นไปเพื่อความเป็นผู้มีปัญญามาก … .
จบ สูตรที่ ๗
สีฆปัญญสูตร
เจริญ … มีปัญญาเร็ว

[๑๖๔๘] … ย่อมเป็นไปเพื่อความเป็นผู้มีปัญญาเร็ว … .
จบ สูตรที่ ๘
ลหุปัญญสูตร
เจริญ … มีปัญญาเบา

[๑๖๔๙] … ย่อมเป็นไปเพื่อความเป็นผู้มีปัญญาเบา … .
จบ สูตรที่ ๙
หาสปัญญสูตร
เจริญ … มีปัญญาร่าเริง

[๑๖๕๐] … ย่อมเป็นไปเพื่อความเป็นผู้มีปัญญาร่าเริง … .
จบ สูตรที่ ๑๐
ชวนปัญญสูตร
เจริญ … มีปัญญาไว

[๑๖๕๑] … ย่อมเป็นไปเพื่อความเป็นผู้มีปัญญาไว … .
จบ สูตรที่ ๑๑
ติกขปัญญสูตร
เจริญ … มีปัญญากล้า

[๑๖๕๒] … ย่อมเป็นไปเพื่อความเป็นผู้มีปัญญาคมกล้า … .
จบ สูตรที่ ๑๒
นิพเพธิกปัญญสูตร
เจริญธรรม ๔ ประการมีปัญญาชำแรกกิเลส

[๑๖๕๓] ดูกรภิกษุทั้งหลาย ธรรม ๔ ประการนี้ อันบุคคลเจริญแล้ว กระทำให้มาก
แล้ว ย่อมเป็นไปเพื่อความเป็นผู้มีปัญญาเป็นเครื่องชำแรกกิเลส ธรรม ๔ ประการเป็นไฉน?
คือ การคบสัตบุรุษ ๑ การฟังสัทธรรม ๑ การกระทำไว้ในใจโดยแยบคาย ๑ การปฏิบัติธรรม
สมควรแก่ธรรม ๑ ดูกรภิกษุทั้งหลาย ธรรม ๔ ประการนี้แล อันบุคคลเจริญแล้ว กระทำให้
มากแล้ว ย่อมเป็นไปเพื่อความเป็นผู้มีปัญญาเป็นเครื่องชำแรกกิเลส.
จบ สูตรที่ ๑๓
จบ มหาปัญญวรรคที่ ๗
———-
รวมพระสูตรที่มีในวรรคนี้ คือ
๑. มหาปัญญสูตร ๒. ปุถุปัญญสูตร
๓. วิปุลลปัญญสูตร ๔. คัมภีรปัญญสูตร
๕. อัปปมัตตปัญญสูตร ๖. ภูริปัญญสูตร
๗. พาหุลปัญญสูตร ๘. สีฆปัญญสูตร
๙. ลหุปัญญสูตร ๑๐. หาสปัญญสูตร
๑๑. ชวนปัญญสูตร ๑๒. ติกขปัญญสูตร
๑๓. นิพเพธิกปัญญสูตร.
จบ โสดาปัตติสังยุต
————-
๑๑. สัจจสังยุต
สมาธิวรรคที่ ๑
สมาธิสูตร
ผู้มีใจตั้งมั่นย่อมรู้ตามความเป็นจริง