[๑๔๒๔] อถ โข สมฺพหุลา ภิกฺขู เยน ภควา เตนุปสงฺกมึสุ
อุปสงฺกมิตฺวา ภควนฺตํ อภิวาเทตฺวา เอกมนฺตํ นิสีทึสุ ฯ เอกมนฺตํ
นิสินฺนา โข เต ภิกฺขู ภควนฺตํ เอตทโวจุํ โย โส ภนฺเต
ทีฆาวุ นาม อุปาสโก ภควตา สงฺขิตฺเตน โอวาเทน โอวทิโต
โส กาลกโต ตสฺส กา คติ โก อภิสมฺปราโยติ ฯ ปณฺฑิโต
ภิกฺขเว ทีฆาวุ อุปาสโก อโหสิ ๑ สจฺจวาที ๒ ธมฺมสฺสานุธมฺมํ น จ [๓]
ธมฺมาธิกรณํ วิเหเสสิ ๔ ฯ ทีฆาวุ ภิกฺขเว อุปาสโล ปญฺจนฺนํ
โอรมฺภาคิยานํ สญฺโญชนานํ ปริกฺขยา โอปปาติโก [๕] ตตฺถ
ปรินิพฺพายี อนาวตฺติธมฺโม ตสฺมา โลกาติ ฯ