อนิจจานุปัสสนาในชราและมรณะควรรู้ยิ่ง ทุกขานุปัสสนาในชราและมรณะ …
อนัตตานุปัสสนาในชราและมรณะ … นิพพิทานุปัสสนาในชราและมรณะ …
วิราคานุปัสสนาในชราและมรณะ … นิโรธานุปัสสนาในชราและมรณะ …
ปฏินิสสัคคานุปัสสนาในชราและมรณะควรรู้ยิ่ง
[๑๐] ความเกิดขึ้นควรรู้ยิ่ง ความเป็นไป … นิมิต (เครื่องหมาย) … กรรม
เป็นเครื่องประมวลมา … ปฏิสนธิ … คติ (ภพที่ไปเกิด) … ความบังเกิด … ความ
อุบัติ … ความเกิด … ความแก่ … ความเจ็บไข้ … ความตาย … ความเศร้าโศก …
ความรำพัน … ความคับแค้นใจควรรู้ยิ่ง
ความไม่เกิดขึ้นควรรู้ยิ่ง ความไม่เป็นไป … อนิมิต (ความไม่มีเครื่องหมาย) …
ความไม่มีกรรมเป็นเครื่องประมวลมา … ความไม่มีปฏิสนธิ … อคติ (ความไม่มีภพ
ที่ไปเกิด) … ความไม่บังเกิด … ความไม่อุบัติ … ความไม่เกิด … ความไม่แก่ …
ความไม่เจ็บไข้ … ความไม่ตาย … ความไม่เศร้าโศก … ความไม่รำพัน … ความไม่คับ
แค้นใจควรรู้ยิ่ง
ความเกิดขึ้นควรรู้ยิ่ง ความไม่เกิดขึ้น … ความเป็นไป … ความไม่เป็นไป …
นิมิต … อนิมิต … กรรมเป็นเครื่องประมวลมา … ความไม่มีกรรมเป็นเครื่องประมวลมา
… ปฏิสนธิ … ความไม่มีปฏิสนธิ … คติ … อคติ … ความบังเกิด … ความไม่บังเกิด …
ความอุบัติ … ความไม่อุบัติ … ความเกิด … ความไม่เกิด … ความแก่ … ความไม่แก่
… ความเจ็บไข้ … ความไม่เจ็บไข้ … ความตาย … ความไม่ตาย … ความเศร้าโศก …
ความไม่เศร้าโศก … ความรำพัน … ความไม่รำพัน … ความคับแค้นใจ … ความไม่
คับแค้นใจควรรู้ยิ่ง
ควรรู้ยิ่งว่า “ความเกิดขึ้นเป็นทุกข์” … “ความเป็นไปเป็นทุกข์” … “นิมิต
เป็นทุกข์” …“กรรมเป็นเครื่องประมวลมาเป็นทุกข์” … “ปฏิสนธิเป็นทุกข์” …
“คติเป็นทุกข์” … “ความบังเกิดเป็นทุกข์” … “ความอุบัติเป็นทุกข์” … “ความเกิด
เป็นทุกข์” … “ความแก่เป็นทุกข์” … “ความเจ็บไข้เป็นทุกข์” … “ความตายเป็น
ทุกข์” … “ความเศร้าโศกเป็นทุกข์” … “ความรำพันเป็นทุกข์” ควรรู้ยิ่งว่า
“ความคับแค้นใจเป็นทุกข์”