พุทธธรรมสงฆ์


ฉบับหลวง
พระอภิธรรมปิฎก เล่ม ๑๒ ปัฏฐานปกรณ์ ภาค ๖ - หน้าที่ 152 (เล่ม 45)

[๖๕] ในเหตุปัจจัย มีวาระ ๔๙
ในอารัมมณปัจจัย มี ” ๔๙
ในอวิคตปัจจัย มี ” ๔๙
สหชาตวารก็ดี ปัญหาวารก็ดี พึงให้พิสดาร
ปีติตติกนปีติตติกะ
[๖๖] ธรรมที่ไม่ใช่ปีติสหคตธรรม อาศัยธรรมที่เป็นปีติสหคตธรรม เกิดขึ้น เพราะ
เหตุปัจจัย
ธรรมที่ไม่ใช่สุขสหคตธรรม อาศัยธรรมที่เป็นปีติสหคตธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย
ธรรมที่ไม่ใช่อุเบกขาสหคตธรรม อาศัยธรรมที่เป็นปีติสหคตธรรม เกิดขึ้น เพราะ
เหตุปัจจัย
ธรรมที่ไม่ใช่ปีติสหคตธรรม และธรรมที่ไม่ใช่อุเบกขาสหคตธรรม อาศัยธรรมที่เป็น
ปีติสหคตธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย
ธรรมที่ไม่ใช่สุขสหคตธรรม และธรรมที่ไม่ใช่อุเบกขาสหคตธรรม อาศัยธรรมที่เป็น
ปีติสหคตธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย
ธรรมที่ไม่ใช่ปีติสหคตธรรม และธรรมที่ไม่ใช่สุขสหคตธรรม อาศัยธรรมที่เป็น
ปีติสหคตธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๗ นัย
ธรรมที่ไม่ใช่ปีติสหคตธรรม และธรรมที่ไม่ใช่สุขสหคตธรรม และธรรมที่ไม่ใช่
อุเบกขาสหคตธรรม อาศัยธรรมที่เป็นปีติสหคตธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๗ นัย
[๖๗] ธรรมที่ไม่ใช่สุขสหคตธรรม อาศัยธรรมที่เป็นสุขสหคตธรรม เกิดขึ้น เพราะ
เหตุปัจจัย มี ๗ นัย
[๖๘] ธรรมที่ไม่ใช่อุเบกขาสหคตธรรม อาศัยธรรมที่เป็นอุเบกขาสหคตธรรม เกิดขึ้น
เพราะเหตุปัจจัย มี ๗ นัย
[๖๙] ธรรมที่ไม่ใช่ปีติสหคตธรรม อาศัยธรรมที่เป็นปีติสหคตธรรม และธรรมที่เป็น
สุขสหคตธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๗ นัย
[๗๐] ในเหตุปัจจัย มีวาระ ๒๘

152
ฉบับหลวง
พระอภิธรรมปิฎก เล่ม ๑๒ ปัฏฐานปกรณ์ ภาค ๖ - หน้าที่ 153 (เล่ม 45)

ในอารัมมณปัจจัย มีวาระ ๒๔
ในอวิคตปัจจัย มี ” ๒๘
สหชาตวารก็ดี สัมปยุตตวารก็ดี ปัญหาวารก็ดี พึงให้พิสดาร
ทัสสนัตติกนทัสสนัตติกะ
[๗๑] ธรรมที่ไม่ใช่ทัสสเนนปหาตัพพธรรม อาศัยธรรมที่เป็นทัสสเนนปหาตัพพธรรม
เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย
ธรรมที่ไม่ใช่ภาวนายปหาตัพพธรรม อาศัยธรรมที่เป็นทัสสเนนปหาตัพพธรรม เกิดขึ้น
เพราะเหตุปัจจัย
ธรรมที่ไม่ใช่เนวทัสสเนนนภาวนายปหาตัพพธรรม อาศัยธรรมที่เป็นทัสสเนนปหา
ตัพพธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย
ธรรมที่ไม่ใช่ภาวนายปหาตัพพธรรม และธรรมที่ไม่ใช่เนวทัสสเนนนภาวนายปหาตัพพ
ธรรม อาศัยธรรมที่เป็นทัสสเนนปหาตัพพธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย
ธรรมที่ไม่ใช่ทัสสเนนปหาตัพพธรรม และธรรมที่ไม่ใช่ภาวนายปหาตัพพธรรม อาศัย
ธรรมที่เป็นทัสสเนนปหาตัพพธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๕ นัย
[๗๒] ธรรมที่ไม่ใช่ภาวนายปหาตัพพธรรม อาศัยธรรมที่เป็นภาวนายปหาตัพพธรรม
เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๕ นัย
[๗๓] ธรรมที่ไม่ใช่ทัสสเนนปหาตัพพธรรม อาศัยธรรมที่เป็นทัสสเนนนภาวนาย
ปหาตัพพธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๓ นัย
[๗๔] ธรรมที่ไม่ใช่ทัสสเนนปหาตัพพธรรม อาศัยธรรมที่เป็นทัสสเนนปหาตัพพธรรม
และธรรมที่เป็นเนวทัสสเนนนภาวนายปหาตัพพธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๓ นัย
[๗๕] ธรรมที่ไม่ใช่ทัสสเนนปหาตัพพธรรม อาศัยธรรมที่เป็นภาวนายปหาตัพพธรรม
และธรรมที่เป็นเนวทัสสเนนนภาวนายปหาตัพพธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๓ นัย
[๗๖] ในเหตุปัจจัย มีวาระ ๑๙
ในอวิคตปัจจัย มี ” ๑๙
สหชาตวารก็ดี สัมปยุตตวารก็ดี ปัญหาวารก็ดี พึงให้พิสดาร

153
ฉบับหลวง
พระอภิธรรมปิฎก เล่ม ๑๒ ปัฏฐานปกรณ์ ภาค ๖ - หน้าที่ 154 (เล่ม 45)

ทัสสเนนปหาตัพพเหตุกัตติกนทัสสเนนปหาตัพพเหตุกัตติกะ
[๗๗] ธรรมที่ไม่ใช่ทัสสเนนปหาตัพพเหตุกธรรม อาศัยธรรมที่เป็นทัสสเนนปหา
ตัพพเหตุกธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย
[๗๘] ในเหตุปัจจัย มีวาระ ๒๖
ในอวิคตปัจจัย มี ” ๒๖
พึงให้พิสดารทุกวาร
อาจยคามิตติกนอาจยคามิตติกะ
[๗๙] ธรรมที่ไม่ใช่อาจยคามิธรรม อาศัยธรรมที่เป็นอาจยคามิธรรม เกิดขึ้น เพราะ
เหตุปัจจัย
ธรรมที่ไม่ใช่อปจยคามิธรรม อาศัยธรรมที่เป็นอาจยคามิธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย
ธรรมที่ไม่ใช่เนวาจยคามินาปจยคามิธรรม อาศัยธรรมที่เป็นอาจยคามิธรรม เกิดขึ้น
เพราะเหตุปัจจัย
ธรรมที่ไม่ใช่อปจยคามิธรรม และธรรมที่ไม่ใช่เนวาจยคามินาปจยคามิธรรม อาศัยธรรม
ที่เป็นอาจยคามิธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย
ธรรมที่ไม่ใช่อาจยคามิธรรม และธรรมที่ไม่ใช่อปจยคามิธรรม อาศัยธรรมที่เป็น
อาจยคามิธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๕ นัย
[๘๐] ธรรมที่ไม่ใช่อปจยคามิธรรม อาศัยธรรมที่เป็นอปจยคามิธรรม เกิดขึ้น เพราะ
เหตุปัจจัย
ธรรมที่ไม่ใช่อาจยคามิธรรม อาศัยธรรมที่เป็นอปจยคามิธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย
ธรรมที่ไม่ใช่เนวาจยคามินาปจยคามิธรรม อาศัยธรรมที่เป็นอปจยคามิธรรม เกิดขึ้น
เพราะเหตุปัจจัย
ธรรมที่ไม่ใช่อาจยคามิธรรม และธรรมที่ไม่ใช่เนวาจยคามินาปจยคามิธรรม อาศัยธรรม
ที่เป็นอปจยคามิธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย
ธรรมที่ไม่ใช่อาจยคามิธรรม และธรรมที่ไม่ใช่อปจยคามิธรรม อาศัยธรรมที่เป็น
อปจยคามิธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๕ นัย

154
ฉบับหลวง
พระอภิธรรมปิฎก เล่ม ๑๒ ปัฏฐานปกรณ์ ภาค ๖ - หน้าที่ 155 (เล่ม 45)

[๘๑] ธรรมที่ไม่ใช่อาจยคามิธรรม อาศัยธรรมที่เป็นเนวาจยคามินาปจยคามิธรรม
เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย
ธรรมที่ไม่ใช่อปจยคามิธรรม อาศัยธรรมที่เป็นเนวาจยคามินาปจยคามิธรรม เกิดขึ้น
เพราะเหตุปัจจัย
ธรรมที่ไม่ใช่อาจยคามิธรรม และธรรมที่ไม่ใช่เนวาจยคามินาปจยคามิธรรม อาศัยธรรม
ที่เป็นเนวาจยคามินาปจยคามิธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๓ นัย
[๘๒] ธรรมที่ไม่ใช่อาจยคามิธรรม อาศัยธรรมที่เป็นอาจยคามิธรรม และธรรมที่เป็น
เนวาจยคามินาปจยคามิธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย
ธรรมที่ไม่ใช่อปจยคามิธรรม อาศัยธรรมที่เป็นอาจยคามิธรรม และธรรมที่เป็น
เนวาจยคามินาปจยคามิธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย
ธรรมที่ไม่ใช่อาจยคามิธรรม และธรรมที่ไม่ใช่อปจยคามิธรรม อาศัยธรรมที่เป็น
อาจยคามิธรรม และธรรมที่เป็นเนวาจยคามินาปจยคามิธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๓ นัย
[๘๓] ธรรมที่ไม่ใช่อาจยคามิธรรม อาศัยธรรมที่เป็นอปจยคามิธรรม และธรรมที่เป็น
เนวาจยคามินาปจยคามิธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย
ธรรมที่ไม่ใช่อปจยคามิธรรม อาศัยธรรมที่เป็นอปจยคามิธรรม และธรรมที่เป็น
เนวาจยคามินาปจยคามิธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย
ธรรมที่ไม่ใช่อาจยคามิธรรม และธรรมที่ไม่ใช่อปจยคามิธรรม อาศัยธรรมที่เป็น
อปจยคามิธรรม และธรรมที่เป็นเนวาจยคามินาปจยคามิธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย
มี ๓ นัย
[๘๔] ในเหตุปัจจัย มีวาระ ๑๙
พึงให้พิสดารทุกวาร
เสกขัตติกนเสกขัตติกะ
[๘๕] ธรรมที่ไม่ใช่เสกขธรรม อาศัยธรรมที่เป็นเสกขธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย
ธรรมที่ไม่ใช่อเสกขธรรม อาศัยธรรมที่เป็นเสกขธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย
ธรรมที่ไม่ใช่เนวเสกขานาเสกขธรรม อาศัยธรรมที่เป็นเสกขธรรม เกิดขึ้น เพราะ
เหตุปัจจัย

155
ฉบับหลวง
พระอภิธรรมปิฎก เล่ม ๑๒ ปัฏฐานปกรณ์ ภาค ๖ - หน้าที่ 156 (เล่ม 45)

ธรรมที่ไม่ใช่อเสกธรรม และธรรมที่ไม่ใช่เนวเสกขานาเสกขธรรม อาศัยธรรมที่เป็น
เสกขธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย
ธรรมที่ไม่ใช่เสกขธรรม และธรรมที่ไม่ใช่อเสกขธรรม อาศัยธรรมที่เป็นเสกขธรรม
เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๕ นัย
[๘๖] ธรรมที่ไม่ใช่อเสกขธรรม อาศัยธรรมที่เป็นอเสกขธรรม เกิดขึ้น เพราะ
เหตุปัจจัย
ธรรมที่ไม่ใช่เสกขธรรม อาศัยธรรมที่เป็นอเสกขธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย
ธรรมที่ไม่ใช่เนวเสกขานาเสกขธรรม อาศัยธรรมที่เป็นอเสกขธรรม เกิดขึ้น เพราะ
เหตุปัจจัย
ธรรมที่ไม่ใช่เสกขธรรม และธรรมที่ไม่ใช่เนวเสกขานาเสกขธรรม อาศัยธรรมที่เป็น
อเสกขธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย
ธรรมที่ไม่ใช่เสกขธรรม และธรรมที่ไม่ใช่อเสกขธรรม อาศัยธรรมที่เป็นอเสกขธรรม
เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๕ นัย
[๘๗] ธรรมที่ไม่ใช่เสกขธรรม อาศัยธรรมที่เป็นเนวเสกขานาเสกขธรรม เกิดขึ้น
เพราะเหตุปัจจัย
ธรรมที่ไม่ใช่อเสกขธรรม อาศัยธรรมที่เป็นเนวเสกขานาเสกขธรรม เกิดขึ้น เพราะ
เหตุปัจจัย
ธรรมที่ไม่ใช่เสกขธรรม และธรรมที่ไม่ใช่อเสกขธรรม อาศัยธรรมที่เป็นเนวเสกขานา
เสกขธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๓ นัย
[๘๘] ธรรมที่ไม่ใช่เสกขธรรม อาศัยธรรมที่เป็นเสกขธรรม และธรรมที่เป็น
เนวเสกขานาเสกขธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย
ธรรมที่ไม่ใช่อเสกขธรรม อาศัยธรรมที่เป็นเสกขธรรม และธรรมที่เป็นเนวเสกขานา
เสกขธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย
ธรรมที่ไม่ใช่เสกขธรรม และธรรมที่ไม่ใช่อเสกขธรรม อาศัยธรรมที่เป็นอเสกขธรรม
และธรรมที่เป็นเนวเสกขานาเสกขธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๓ นัย

156
ฉบับหลวง
พระอภิธรรมปิฎก เล่ม ๑๒ ปัฏฐานปกรณ์ ภาค ๖ - หน้าที่ 157 (เล่ม 45)

[๘๙] ธรรมที่ไม่ใช่เสกขธรรม อาศัยธรรมที่เป็นอเสกขธรรม และธรรมที่เป็น
เนวเสกขานาเสกขธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย
ธรรมที่ไม่ใช่อเสกขธรรม อาศัยธรรมที่เป็นอเสกขธรรม และธรรมที่เป็นเนวเสกขานา
เสกขธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย
ธรรมที่ไม่ใช่เสกขธรรม และธรรมที่ไม่ใช่อเสกขธรรม อาศัยธรรมที่เป็นอเสกขธรรม
และธรรมที่เป็นเนวเสกขานาเสกขธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๓ นัย
[๙๐] ในเหตุปัจจัย มีวาระ ๑๙
พึงให้พิสดารทุกวาร
ปริตตัตติกนปริตัตติกะ
[๙๑] ธรรมที่ไม่ใช่ปริตตธรรม อาศัยธรรมที่เป็นปริตตธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย
ธรรมที่ไม่ใช่มหัคคตธรรม อาศัยธรรมที่เป็นปริตตธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย
ธรรมที่ไม่ใช่อัปปมาณธรรม อาศัยธรรมที่เป็นปริตตธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย
ธรรมที่ไม่ใช่ปริตตธรรม และธรรมที่ไม่ใช่อัปปมาณธรรม อาศัยธรรมที่เป็นปริตตธรรม
เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย
ธรรมที่ไม่ใช่มหัคคตธรรม และธรรมที่ไม่ใช่อัปปมาณธรรม อาศัยธรรมที่เป็นปริตตธรรม
เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๕ นัย
[๙๒] ธรรมที่ไม่ใช่มหัคคตธรรม อาศัยธรรมที่เป็นมหัคคตธรรม เกิดขึ้น เพราะ
เหตุปัจจัย
ธรรมที่ไม่ใช่ปริตตธรรม อาศัยธรรมที่เป็นมหัคคตธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย
ธรรมที่ไม่ใช่อัปปมาณธรรม อาศัยธรรมที่เป็นมหัคคตธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย
ธรรมที่ไม่ใช่ปริตตธรรม และธรรมที่ไม่ใช่อัปปมาณธรรม อาศัยธรรมที่เป็นมหัคคต
ธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย
ธรรมที่ไม่ใช่มหัคคตธรรม และธรรมที่ไม่ใช่อัปปมาณธรรม อาศัยธรรมที่เป็นมหัคคต
ธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๕ นัย
[๙๓] ธรรมที่ไม่ใช่อัปปมาณธรรม อาศัยธรรมที่เป็นอัปปมาณธรรม เกิดขึ้น เพราะ
เหตุปัจจัย

157
ฉบับหลวง
พระอภิธรรมปิฎก เล่ม ๑๒ ปัฏฐานปกรณ์ ภาค ๖ - หน้าที่ 158 (เล่ม 45)

ธรรมที่ไม่ใช่ปริตตธรรม อาศัยธรรมที่เป็นอัปปมาณธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย
ธรรมที่ไม่ใช่มหัคคตธรรม อาศัยธรรมที่เป็นอัปปมาณธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย
ธรรมที่ไม่ใช่มหัคคตธรรม และธรรมที่ไม่ใช่อัปปมาณธรรม อาศัยธรรมที่เป็น
อัปปมาณธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย
ธรรมที่ไม่ใช่ปริตตธรรม และธรรมที่ไม่ใช่มหัคคตธรรม อาศัยธรรมที่เป็นอัปปมาณ
ธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๕ นัย
[๙๔] ธรรมที่ไม่ใช่มหัคคตธรรม อาศัยธรรมที่เป็นปริตตธรรม และธรรมที่เป็น
อัปปมาณธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย
ธรรมที่ไม่ใช่อัปปมาณธรรม อาศัยธรรมที่เป็นปริตตธรรม และธรรมที่เป็นอัปปมาณ
ธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย
ธรรมที่ไม่ใช่มหัคคตธรรม และธรรมที่ไม่ใช่อัปปมาณธรรม อาศัยธรรมที่เป็นปริตต
ธรรม และธรรมที่เป็นอัปปมาณธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๓ นัย
[๙๕] ธรรมที่ไม่ใช่ปริตตธรรม อาศัยธรรมที่เป็นปริตตธรรม และธรรมที่เป็นมหัคคต
ธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย
ธรรมที่ไม่ใช่มหัคคตธรรม อาศัยธรรมที่เป็นปริตตธรรม และธรรมที่เป็นมหัคคตธรรม
เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย
ธรรมที่ไม่ใช่อัปปมาณธรรม อาศัยธรรมที่เป็นปริตตธรรม และธรรมที่เป็นมหัคคต
ธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย
ธรรมที่ไม่ใช่ปริตตธรรม และธรรมที่ไม่ใช่อัปปมาณธรรม อาศัยธรรมที่เป็นปริตตธรรม
และธรรมที่เป็นมหัคคตธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย
ธรรมที่ไม่ใช่มหัคคตธรรม และธรรมที่ไม่ใช่อัปปมาณธรรม อาศัยธรรมที่เป็นปริตต
ธรรม และธรรมที่เป็นมหัคคตธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๕ นัย
[๙๖] ในเหตุปัจจัย มีวาระ ๒๓
ในอารัมมณปัจจัย มี ” ๑๔ ฯลฯ
พึงให้พิสดารทุกวาร

158
ฉบับหลวง
พระอภิธรรมปิฎก เล่ม ๑๒ ปัฏฐานปกรณ์ ภาค ๖ - หน้าที่ 159 (เล่ม 45)

ปริตตารัมมณัตติกนปริตตารัมมณัตติกะ
[๙๗] ธรรมที่ไม่ใช่ปริตตารัมมณธรรม อาศัยธรรมที่เป็นปริตตารัมมณธรรม เกิดขึ้น
เพราะเหตุปัจจัย
[๙๘] ในเหตุปัจจัย มีวาระ ๑๙ ฯลฯ
ในอวิคตปัจจัย มี ” ๑๙
หีนัตติกนหีนัตติกะ
[๙๙] ธรรมที่ไม่ใช่หีนธรรม อาศัยธรรมที่เป็นหีนธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย
เหมือนกับสังกิลิฏฐสังกิเลสิกัตติกะ
[๑๐๐] ในเหตุปัจจัย มีวาระ ๑๙ ฯลฯ
ในอวิคตปัจจัย มี ” ๑๙
มิจฉัตตัตติกนมิจฉัตตัตติกะ
[๑๐๑] ธรรมที่ไม่ใช่มิจฉัตตนิยตธรรม อาศัยธรรมที่เป็นมิจฉัตตนิยตธรรม เกิดขึ้น
เพราะเหตุปัจจัย
ธรรมที่ไม่ใช่สัมมัตตนิยตธรรม อาศัยธรรมที่เป็นมิจฉัตตนิยตธรรม เกิดขึ้น เพราะ
เหตุปัจจัย
ธรรมที่ไม่ใช่อนิยตธรรม อาศัยธรรมที่เป็นมิจฉัตตนิยตธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย
ธรรมที่ไม่ใช่สัมมัตตนิยตธรรม และธรรมที่ไม่ใช่อนิยตธรรม อาศัยธรรมที่เป็น
มิจฉัตตนิยตธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย
ธรรมที่ไม่ใช่มิจฉัตตนิยตธรรม และธรรมที่ไม่ใช่สัมมัตตนิยตธรรม อาศัยธรรมที่เป็น
มิจฉัตตนิยตธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๕ นัย
[๑๐๒] ธรรมที่ไม่ใช่สัมมัตตนิยตธรรม อาศัยธรรมที่เป็นสัมมัตตนิยตธรรม เกิดขึ้น
เพราะเหตุปัจจัย
ธรรมที่ไม่ใช่มิจฉัตตนิยตธรรม อาศัยธรรมที่เป็นสัมมัตตนิยตธรรม เกิดขึ้น เพราะ
เหตุปัจจัย
ธรรมที่ไม่ใช่อนิยตธรรม อาศัยธรรมที่เป็นสัมมัตตนิยตธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย

159
ฉบับหลวง
พระอภิธรรมปิฎก เล่ม ๑๒ ปัฏฐานปกรณ์ ภาค ๖ - หน้าที่ 160 (เล่ม 45)

ธรรมที่ไม่ใช่มิจฉัตตนิยตธรรม และธรรมที่ไม่ใช่อนิยตธรรม อาศัยธรรมที่เป็นสัมมัตต
นิยตธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย
ธรรมที่ไม่ใช่มิจฉัตตนิยตธรรม และธรรมที่ไม่ใช่สัมมัตตนิยตธรรม อาศัยธรรมที่เป็น
สัมมัตตนิยตธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๕ นัย
[๑๐๓] ธรรมที่ไม่ใช่มิจฉัตตนิยตธรรม อาศัยธรรมที่เป็นอนิยตธรรม เกิดขึ้น เพราะ
เหตุปัจจัย มี ๓ นัย
[๑๐๔] ธรรมที่ไม่ใช่มิจฉัตตนิยตธรรม อาศัยธรรมที่เป็นมิจฉัตตนิยตธรรม และ
ธรรมที่เป็นอนิยตธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๓ นัย
[๑๐๕] ธรรมที่ไม่ใช่มิจฉัตตนิยตธรรม อาศัยธรรมที่เป็นสัมมัตตนิยตธรรม และธรรม
ที่เป็นอนิยตธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๓ นัย
[๑๐๖] ในเหตุปัจจัย มีวาระ ๑๙ ฯลฯ
พึงให้พิสดารทุกวาร
มัคคารัมมณัตติกนมัคคารัมมณัตติกะ
[๑๐๗] ธรรมที่ไม่ใช่มัคคารัมมณธรรม อาศัยธรรมที่เป็นมัคคารัมมณธรรม เกิดขึ้น
เพราะเหตุปัจจัย
ธรรมที่ไม่ใช่มัคคเหตุกธรรม อาศัยธรรมที่เป็นมัคคารัมมณธรรม เกิดขึ้น เพราะ
เหตุปัจจัย
ธรรมที่ไม่ใช่มัคคาธิปติธรรม อาศัยธรรมที่เป็นมัคคารัมมณธรรม เกิดขึ้น เพราะ
เหตุปัจจัย
ธรรมที่ไม่ใช่มัคคารัมมณธรรม และธรรมที่ไม่ใช่มัคคาธิปติธรรม อาศัยธรรมที่เป็น
มัคคารัมมณธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย
ธรรมที่ไม่ใช่มัคคเหตุกธรรม และธรรมที่ไม่ใช่มัคคาธิปติธรรม อาศัยธรรมที่เป็น
มัคคารัมมณธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย
ธรรมที่ไม่ใช่มัคคารัมมณธรรม และธรรมที่ไม่ใช่มัคคเหตุกธรรม อาศัยธรรมที่เป็น
มัคคารัมมณธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย

160
ฉบับหลวง
พระอภิธรรมปิฎก เล่ม ๑๒ ปัฏฐานปกรณ์ ภาค ๖ - หน้าที่ 161 (เล่ม 45)

ธรรมที่ไม่ใช่มัคคารัมมณธรรม และธรรมที่ไม่ใช่มัคคเหตุกธรรม และธรรมที่ไม่ใช่
มัคคาธิปติธรรม อาศัยธรรมที่เป็นมัคคารัมมณธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๗ นัย
[๑๐๘] ในเหตุปัจจัย มีวาระ ๓
ในอวิคตปัจจัย มี ” ๓๕
พึงให้พิสดารทุกวาร
อุปปันนัตติกนอุปปันนัตติกะ
[๑๐๙] ธรรมที่เป็นอุปปันนธรรม เป็นปัจจัยแก่ธรรมที่ไม่ใช่อนุปปันนธรรม โดย
เหตุปัจจัย
[๑๑๐] ในเหตุปัจจัย มีวาระ ๓
ในอารัมมณปัจจัย มี ” ๙ ฯลฯ
อตีตัตติกนอตีตัตติกะ
[๑๑๑] ธรรมที่เป็นปัจจุปปันนธรรม เป็นปัจจัยแก่ธรรมที่ไม่ใช่อตีตธรรม โดย
เหตุปัจจัย
[๑๑๒] ในเหตุปัจจัย มีวาระ ๓
ในอารัมมณปัจจัย มี ” ๙ ฯลฯ
อตีตารัมมณัตติกนอตีตารัมมณัตติกะ
[๑๑๓] ธรรมที่ไม่ใช่อตีตารัมมณธรรม อาศัยธรรมที่เป็นอตีตารัมมณธรรม เกิดขึ้น
เพราะเหตุปัจจัย
ธรรมที่ไม่ใช่อนาคตารัมมณธรรม อาศัยธรรมที่เป็นอตีตารัมมณธรรม เกิดขึ้น เพราะ
เหตุปัจจัย
ธรรมที่ไม่ใช่ปัจจุปปันนารัมมณธรรม อาศัยธรรมที่เป็นอตีตารัมมณธรรม เกิดขึ้น
เพราะเหตุปัจจัย
ธรรมที่ไม่ใช่อตีตารัมมณธรรม และธรรมที่ไม่ใช่ปัจจุปปันนารัมมณธรรม อาศัยธรรม
ที่เป็นอตีตารัมมณธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย

161