พุทธธรรมสงฆ์


ฉบับหลวง
พระอภิธรรมปิฎก เล่ม ๑๑ ปัฏฐานปกรณ์ ภาค ๕ - หน้าที่ 462 (เล่ม 44)

ในสมนันตรปัจจัย มี ” ๘
ในสหชาตปัจจัย มี ” ๙
ในอัญญมัญญปัจจัย มี ” ๓
ในนิสสยปัจจัย มี ” ๑๓
ในอุปนิสสยปัจจัย มี ” ๘
ในอวิคตปัจจัย มี ” ๑๓
[๒๖๓] ในปัจจัยที่ไม่ใช่เหตุปัจจัย มีวาระ ๑๔
ในปัจจัยที่ไม่ใช่อารัมมณปัจจัย มี ” ๑๔
[๒๖๔] ในปัจจัยที่ไม่ใช่เหตุปัจจัย กับอารัมมณปัจจัย มีวาระ ๕
[๒๖๕] ในอารัมมณปัจจัย กับปัจจัยที่ไม่ใช่เหตุปัจจัย มีวาระ ๕
แม้ปัญหาวารในกุสลัตติกะฉันใด พึงให้พิสดารฉันนั้น
เสกขัตติกเหตุทุกะ จบ
ปริตตัตติกเหตุทุกะ
[๒๖๖] เหตุธรรมที่เป็นปริตตธรรม อาศัยเหตุธรรมที่เป็นปริตตธรรม เกิดขึ้น
เพราะเหตุปัจจัย
เหตุธรรมที่เป็นมหัคคตธรรม อาศัยเหตุธรรมที่เป็นมหัคคตธรรม เกิดขึ้น เพราะ
เหตุปัจจัย
เหตุธรรมที่เป็นอัปปมาณธรรม อาศัยเหตุธรรมที่เป็นอัปปมาณธรรมเกิดขึ้น เพราะ
เหตุปัจจัย มี ๓ นัย
[๒๖๗] ในเหตุปัจจัย มีวาระ ๓
ในอารัมมณปัจจัย มี ” ๓
ในอวิคตปัจจัย มี ” ๓
[๒๖๘] ในปัจจัยที่ไม่ใช่อธิปติปัจจัย มีวาระ ๓
สหชาตวารก็ดี สัมปยุตตวารก็ดี เหมือนกับปฏิจจวาร

462
ฉบับหลวง
พระอภิธรรมปิฎก เล่ม ๑๑ ปัฏฐานปกรณ์ ภาค ๕ - หน้าที่ 463 (เล่ม 44)

[๒๖๙] เหตุธรรมที่เป็นปริตตธรรม เป็นปัจจัยแก่เหตุธรรมที่เป็นปริตตธรรม โดย
เหตุปัจจัย
เหตุธรรมที่เป็นมหัคคตธรรม เป็นปัจจัยแก่เหตุธรรมที่เป็นมหัคคตธรรม โดย
เหตุปัจจัย
เหตุธรรมที่เป็นอัปปมาณธรรม เป็นปัจจัยแก่เหตุธรรมที่เป็นอัปปมาณธรรม โดย
เหตุปัจจัย
[๒๗๐] เหตุธรรมที่เป็นปริตตธรรม เป็นปัจจัยแก่เหตุธรรมที่เป็นปริตตธรรม โดย
อารัมมณปัจจัย
เหตุธรรมที่เป็นปริตตธรรม เป็นปัจจัยแก่เหตุธรรมที่เป็นมหัคคตธรรม โดยอารัมมณ-
ปัจจัย
เหตุธรรมที่เป็นมหัคคตธรรม เป็นปัจจัยแก่เหตุธรรมที่เป็นมหัคคตธรรม โดยอารัมมณ-
ปัจจัย
เหตุธรรมที่เป็นมหัคคตธรรม เป็นปัจจัยแก่เหตุธรรมที่เป็นปริตตธรรม โดยอารัมมณ-
ปัจจัย
เหตุธรรมที่เป็นอัปปมาณธรรม เป็นปัจจัยแก่เหตุธรรมที่เป็นปริตตธรรม โดยอารัมมณ-
ปัจจัย
เหตุธรรมที่เป็นอัปปมาณธรรม เป็นปัจจัยแก่เหตุธรรมที่เป็นมหัคคตธรรม โดย
อารัมมณปัจจัย
[๒๗๑] เหตุธรรมที่เป็นปริตตธรรม เป็นปัจจัยแก่เหตุธรรมที่เป็นปริตตธรรม โดย
อธิปติปัจจัย
เหตุธรรมที่เป็นมหัคคตธรรม เป็นปัจจัยแก่เหตุธรรมที่เป็นมหัคคตธรรม โดยอธิปติ-
ปัจจัย
เหตุธรรมที่เป็นมหัคคตธรรม เป็นปัจจัยแก่เหตุธรรมที่เป็นปริตตธรรม โดยอธิปติปัจจัย
เหตุธรรมที่เป็นอัปปมาณธรรม เป็นปัจจัยแก่เหตุธรรมที่เป็นอัปปมาณธรรม โดย
อธิปติปัจจัย มี ๒ นัย
[๒๗๒] เหตุธรรมที่เป็นปริตตธรรม เป็นปัจจัยแก่เหตุธรรมที่เป็นปริตตธรรม โดย
อนันตรปัจจัย

463
ฉบับหลวง
พระอภิธรรมปิฎก เล่ม ๑๑ ปัฏฐานปกรณ์ ภาค ๕ - หน้าที่ 464 (เล่ม 44)

เหตุธรรมที่เป็นปริตตธรรม เป็นปัจจัยแก่เหตุธรรมที่เป็นมหัคคตธรรม โดยอนันตร-
ปัจจัย มี ๓ นัย
เหตุธรรมที่เป็นมหัคคตธรรม เป็นปัจจัยแก่เหตุธรรมที่เป็นมหัคคตธรรม โดยอนันตร-
ปัจจัย
เหตุธรรมที่เป็นมหัคคตธรรม เป็นปัจจัยแก่เหตุธรรมที่เป็นปริตตธรรม โดยอนันตร-
ปัจจัย มี ๓ นัย
เหตุธรรมที่เป็นอัปปมาณธรรม เป็นปัจจัยแก่เหตุธรรมที่เป็นอัปปมาณธรรม โดย
อนันตรปัจจัย
เหตุธรรมที่เป็นอัปปมาณธรรม เป็นปัจจัยแก่เหตุธรรมที่เป็นปริตตธรรม โดยอนันตร-
ปัจจัย มี ๓ นัย
[๒๗๓] เหตุธรรมที่เป็นปริตตธรรม เป็นปัจจัยแก่เหตุธรรมที่เป็นปริตตธรรม โดย
อุปนิสสยปัจจัย
[๒๗๔] ในเหตุปัจจัย มีวาระ ๓
ในอารัมมณปัจจัย มี ” ๖
ในอธิปติปัจจัย มี ” ๕
ในอนันตรปัจจัย มี ” ๙
ในสมนันตรปัจจัย มี ” ๙
ในสหชาตปัจจัย มี ” ๓
ในอัญญมัญญปัจจัย มี ” ๓
ในนิสสยปัจจัย มี ” ๓
ในอุปนิสสยปัจจัย มี ” ๙
ในอวิคตปัจจัย มี ” ๓
[๒๗๕] ในปัจจัยที่ไม่ใช่เหตุปัจจัย มีวาระ ๙
ในปัจจัยที่ไม่ใช่อารัมมณปัจจัย มี ” ๙
[๒๗๖] ในปัจจัยที่ไม่ใช่อารัมมณปัจจัย กับเหตุปัจจัย มีวาระ ๓
[๒๗๗] ในอารัมมณปัจจัย กับปัจจัยที่ไม่ใช่เหตุปัจจัย มีวาระ ๖
แม้ปัญหาวารในกุสลัตติกะฉันใด พึงให้พิสดารฉันนั้น

464
ฉบับหลวง
พระอภิธรรมปิฎก เล่ม ๑๑ ปัฏฐานปกรณ์ ภาค ๕ - หน้าที่ 465 (เล่ม 44)

[๒๗๘] นเหตุธรรมที่เป็นปริตตธรรม อาศัยนเหตุธรรมที่เป็นปริตตธรรม เกิดขึ้น
เพราะเหตุปัจจัย มี ๓ นัย
นเหตุธรรมที่เป็นมหัคคตธรรม อาศัยนเหตุธรรมที่เป็นมหัคคตธรรม เกิดขึ้น เพราะ
เหตุปัจจัย
นเหตุธรรมที่เป็นปริตตธรรม อาศัยนเหตุธรรมที่เป็นมหัคคตธรรม เกิดขึ้น เพราะ
เหตุปัจจัย
นเหตุธรรมที่เป็นปริตตธรรม และนเหตุธรรมที่เป็นมหัคคตธรรม อาศัยนเหตุธรรม
ที่เป็นมหัคคตธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๓ นัย
นเหตุธรรมที่เป็นอัปปมาณธรรม อาศัยนเหตุธรรมที่เป็นอัปปมาณธรรม เกิดขึ้น เพราะ
เหตุปัจจัย
นเหตุธรรมที่เป็นปริตตธรรม อาศัยนเหตุธรรมที่เป็นอัปปมาณธรรม เกิดขึ้น เพราะ
เหตุปัจจัย
นเหตุธรรมที่เป็นปริตตธรรม และนเหตุธรรมที่เป็นอัปปมาณธรรม อาศัยนเหตุธรรม
ที่เป็นอัปปมาณธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๓ นัย
นเหตุธรรมที่เป็นปริตตธรรม อาศัยนเหตุธรรมที่เป็นปริตตธรรม และนเหตุธรรม
ที่เป็นมหัคคตธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๓ นัย
นเหตุธรรมที่เป็นปริตตธรรม อาศัยนเหตุธรรมที่เป็นปริตตธรรม และนเหตุธรรม
ที่เป็นอัปปมาณธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย
[๒๗๙] ในเหตุปัจจัย มีวาระ ๑๓
ในอารัมมณปัจจัย มี ” ๕
ในอธิปติปัจจัย มี ” ๙
ในวิคตปัจจัย มี ” ๕
ในอวิคตปัจจัย มี ” ๑๓
[๒๘๐] นเหตุธรรมที่เป็นปริตตธรรม อาศัยนเหตุธรรมที่เป็นปริตตธรรม เกิดขึ้น
ไม่ใช่เพราะเหตุปัจจัย

465
ฉบับหลวง
พระอภิธรรมปิฎก เล่ม ๑๑ ปัฏฐานปกรณ์ ภาค ๕ - หน้าที่ 466 (เล่ม 44)

[๒๘๑] ในปัจจัยที่ไม่ใช่เหตุปัจจัย มีวาระ ๑
ในปัจจัยที่ไม่ใช่อารัมมณปัจจัย มี ” ๕
ในปัจจัยที่ไม่ใช่อธิปติปัจจัย มี ” ๙
ในปัจจัยที่ไม่ใช่วิคตปัจจัย มี ” ๕
[๒๘๒] ในปัจจัยที่ไม่ใช่อารัมมณปัจจัย กับเหตุปัจจัย มีวาระ ๕
[๒๘๓] ในอารัมมณปัจจัย กับปัจจัยที่ไม่ใช่เหตุปัจจัย มีวาระ ๑
สหชาตวารก็ดี สัมปยุตตวารก็ดี เหมือนกับปฏิจจวาร
[๒๘๔] นเหตุธรรมที่เป็นปริตตธรรม เป็นปัจจัยแก่นเหตุธรรมที่เป็นปริตตธรรม โดย
อารัมมณปัจจัย
นเหตุธรรมที่เป็นปริตตธรรม เป็นปัจจัยแก่นเหตุธรรมที่เป็นมหัคคตธรรม โดย
อารัมมณปัจจัย
นเหตุธรรมที่เป็นมหัคคตธรรม เป็นปัจจัยแก่นเหตุธรรมที่เป็นมหัคคตธรรม โดย
อารัมมณปัจจัย
นเหตุธรรมที่เป็นมหัคคตธรรม เป็นปัจจัยแก่นเหตุธรรมที่เป็นปริตตธรรม โดย
อารัมมณปัจจัย
นเหตุธรรมที่เป็นอัปปมาณธรรม เป็นปัจจัยแก่นเหตุธรรมที่เป็นอัปปมาณธรรม โดย
อารัมมณปัจจัย
นเหตุธรรมที่เป็นอัปปมาณธรรม เป็นปัจจัยแก่นเหตุธรรมที่เป็นปริตตธรรม โดย
อารัมมณปัจจัย มี ๓ นัย
[๒๘๕] นเหตุธรรมที่เป็นปริตตธรรม เป็นปัจจัยแก่นเหตุธรรม ที่เป็นปริตตธรรม โดย
อธิปติปัจจัย
[๒๘๖] ในอารัมมณปัจจัย มีวาระ ๗
ในอธิปติปัจจัย มี ” ๗
ในอนันตรปัจจัย มี ” ๙
ในสมนันตรปัจจัย มี ” ๙
ในสหชาตปัจจัย มี ” ๑๑

466
ฉบับหลวง
พระอภิธรรมปิฎก เล่ม ๑๑ ปัฏฐานปกรณ์ ภาค ๕ - หน้าที่ 467 (เล่ม 44)

ในอัญญมัญญปัจจัย มี ” ๗
ในนิสสยปัจจัย มี ” ๑๓
ในอุปนิสสยปัจจัย มี ” ๙
ในอวิคตปัจจัย มี ” ๑๓
[๒๘๗] ในปัจจัยที่ไม่ใช่เหตุปัจจัย มีวาระ ๑๕
ในปัจจัยที่ไม่ใช่อารัมมณปัจจัย มี ” ๑๕
[๒๘๘] ในปัจจัยที่ไม่ใช่เหตุปัจจัย กับอารัมมณปัจจัย มีวาระ ๗
[๒๘๙] ในอารัมมณปัจจัย กับปัจจัยที่ไม่ใช่เหตุปัจจัย มีวาระ ๗
แม้ปัญหาวารในกุสลัตติกะฉันใด พึงให้พิสดารฉันนั้น
ปริตตัตติกเหตุทุกะ จบ
ปริตตารัมมณัตติกเหตุทุกะ
[๒๙๐] เหตุธรรมที่เป็นปริตตารัมมณธรรม อาศัยเหตุธรรมที่เป็นปริตตารัมมณธรรม
เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย
เหตุธรรมที่เป็นมหัคคตารัมมณธรรม อาศัยเหตุธรรม ที่เป็นมหัคคตารัมมณธรรม เกิดขึ้น
เพราะเหตุปัจจัย
เหตุธรรมที่เป็นอัปปมาณารัมมณธรรม อาศัยเหตุธรรมที่เป็นอัปปมาณารัมมณธรรม
เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย ฯลฯ
[๒๙๑] ในเหตุปัจจัย มีวาระ ๓
ในอารัมมณปัจจัย มี ” ๓
ในวิคตปัจจัย มี ” ๓
ในอวิคตปัจจัย มี ” ๓
[๒๙๒] ในปัจจัยที่ไม่ใช่อธิปติปัจจัย มีวาระ ๓
ในปัจจัยที่ไม่ใช่ปุเรชาตปัจจัย มี ” ๓
ในปัจจัยที่ไม่ใช่ปัจฉาชาตปัจจัย มี ” ๓

467
ฉบับหลวง
พระอภิธรรมปิฎก เล่ม ๑๑ ปัฏฐานปกรณ์ ภาค ๕ - หน้าที่ 468 (เล่ม 44)

ในปัจจัยที่ไม่ใช่อาเสวนปัจจัย มี ” ๓
ในปัจจัยที่ไม่ใช่วิปากปัจจัย มี ” ๓
ในปัจจัยที่ไม่ใช่วิปปยุตตปัจจัย มี ” ๓
สหชาตวารก็ดี สัมปยุตตวารก็ดี เหมือนกับปฏิจจวาร
[๒๙๓] เหตุธรรมที่เป็นปริตตารัมมณธรรม เป็นปัจจัยแก่เหตุธรรมที่เป็นปริตตารัมมณ-
ธรรม โดยเหตุปัจจัย
เหตุธรรมที่เป็นมหัคคตารัมมณธรรม เป็นปัจจัยแก่เหตุธรรมที่เป็นมหัคคตารัมมณธรรม
โดยเหตุปัจจัย
เหตุธรรมที่เป็นอัปปมาณารัมมณธรรม เป็นปัจจัยแก่เหตุธรรมที่เป็นอัปปมาณารัมมณ-
ธรรม โดยเหตุปัจจัย
[๒๙๔] เหตุธรรมที่เป็นปริตตารัมมณธรรม เป็นปัจจัยแก่เหตุธรรมที่เป็นปริตตารัมมณ-
ธรรม โดยอารัมมณปัจจัย
เหตุธรรมที่เป็นปริตตารัมมณธรรม เป็นปัจจัยแก่เหตุธรรมที่เป็นมหัคคตารัมมณธรรม
โดยอารัมมณปัจจัย
เหตุธรรมที่เป็นมหัคคตารัมมณธรรม เป็นปัจจัยแก่เหตุธรรมที่เป็นมหัคคตารัมมณธรรม
โดยอารัมมณปัจจัย
เหตุธรรมที่เป็นมหัคคตารัมมณธรรม เป็นปัจจัยแก่เหตุธรรมที่เป็นปริตตารัมณธรรม
โดยอารัมมณปัจจัย
เหตุธรรมที่เป็นอัปปมาณารัมมณธรรม เป็นปัจจัยแก่เหตุธรรมที่เป็นอัปปมาณารัมมณ-
ธรรม โดยอารัมมณปัจจัย
เหตุธรรมที่เป็นอัปปมาณารัมมณธรรม เป็นปัจจัยแก่เหตุธรรมที่เป็นปริตตารัมมณธรรม
โดยอารัมมณปัจจัย มี ๓ นัย
[๒๙๕] ในเหตุปัจจัย มีวาระ ๓
ในอารัมมณปัจจัย มี ” ๗
ในอธิปติปัจจัย มี ” ๗
ในอนันตรปัจจัย มี ” ๙
ในสมนันตรปัจจัย มี ” ๙

468
ฉบับหลวง
พระอภิธรรมปิฎก เล่ม ๑๑ ปัฏฐานปกรณ์ ภาค ๕ - หน้าที่ 469 (เล่ม 44)

ในอุปนิสสยปัจจัย มี ” ๙
ในอวิคตปัจจัย มี ” ๓
[๒๙๖] ในปัจจัยที่ไม่ใช่เหตุปัจจัย มีวาระ ๙
ในปัจจัยที่ไม่ใช่อารัมมณปัจจัย มี ” ๙
[๒๙๗] ในปัจจัยที่ไม่ใช่อารัมมณปัจจัย กับเหตุปัจจัย มีวาระ ๓
[๒๙๘] ในอารัมมณปัจจัย กับปัจจัยที่ไม่ใช่เหตุปัจจัย มีวาระ ๗
แม้ปัญหาวารในกุสลัตติกะฉันใด พึงให้พิสดารฉันนั้น
[๒๙๙] นเหตุธรรมที่เป็นปริตตารัมมณธรรม อาศัยนเหตุธรรมที่เป็นปริตตารัมมณธรรม
เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย
[๓๐๐] ในเหตุปัจจัย มีวาระ ๓
ในอารัมมณปัจจัย มี ” ๓
ในอธิปติปัจจัย มี ” ๓
ในอวิคตปัจจัย มี ” ๓
[๓๐๑] นเหตุธรรมที่เป็นปริตตารัมมณธรรม อาศัยนเหตุธรรมที่เป็นปริตตารัมมณ-
ธรรม เกิดขึ้น ไม่ใช่เพราะเหตุปัจจัย
[๓๐๒] ในปัจจัยที่ไม่ใช่เหตุปัจจัย มีวาระ ๓
ในปัจจัยที่ไม่ใช่อธิปติปัจจัย มี ” ๓
ในปัจจัยที่ไม่ใช่วิปปยุตตปัจจัย มี ” ๓
[๓๐๓] ในปัจจัยที่ไม่ใช่อธิปติปัจจัย กับเหตุปัจจัย มีวาระ ๓
[๓๐๔] ในอารัมมณปัจจัย กับปัจจัยที่ไม่ใช่เหตุปัจจัย มีวาระ ๓
สหชาตวารก็ดี สัมปยุตตวารก็ดี เหมือนกับปฏิจจวาร
[๓๐๕] นเหตุธรรมที่เป็นปริตตารัมมณธรรม เป็นปัจจัยแก่นเหตุธรรมที่เป็นปริตตา-
รัมมณธรรม โดยอารัมมณปัจจัย
นเหตุธรรมที่เป็นปริตตารัมมณธรรม เป็นปัจจัยแก่นเหตุธรรมที่เป็นมหัคคตารัมมณ-
ธรรม โดยอารัมมณปัจจัย
นเหตุธรรมที่เป็นมหัคคตารัมมณธรรม เป็นปัจจัยแก่นเหตุธรรมที่เป็นมหัคคตารัมมณ-
ธรรม โดยอารัมมณปัจจัย

469
ฉบับหลวง
พระอภิธรรมปิฎก เล่ม ๑๑ ปัฏฐานปกรณ์ ภาค ๕ - หน้าที่ 470 (เล่ม 44)

นเหตุธรรมที่เป็นมหัคคตารัมมณธรรม เป็นปัจจัยแก่นเหตุธรรมที่เป็นปริตตารัมมณ-
ธรรม โดยอารัมมณปัจจัย
นเหตุธรรมที่เป็นอัปปมาณารัมมณธรรม เป็นปัจจัยแก่นเหตุธรรมที่เป็นอัปปมาณา-
รัมมณธรรม โดยอารัมมณปัจจัย
นเหตุธรรมที่เป็นอัปปมาณารัมมณธรรม เป็นปัจจัยแก่นเหตุธรรมที่เป็นปริตตารัมมณ-
ธรรม โดยอารัมมณปัจจัย
[๓๐๖] นเหตุธรรมที่เป็นปริตตารัมมณธรรม เป็นปัจจัยแก่นเหตุธรรมที่เป็นปริตตา-
รัมมณธรรม โดยอธิปติปัจจัย
[๓๐๗] ในอารัมมณปัจจัย มีวาระ ๗
ในอธิปติปัจจัย มี ” ๗
ในอนันตรปัจจัย มี ” ๙
ในสมนันตรปัจจัย มี ” ๙
ในอุปนิสสยปัจจัย มี ” ๙
ในอวิคตปัจจัย มี ” ๓
[๓๐๘] ในปัจจัยที่ไม่ใช่เหตุปัจจัย มีวาระ ๙
ในปัจจัยที่ไม่ใช่อารัมมณปัจจัย มี ” ๙
[๓๐๙] ในปัจจัยที่ไม่ใช่เหตุปัจจัย กับอารัมมณปัจจัย มีวาระ ๗
[๓๑๐] ในอารัมมณปัจจัย กับปัจจัยที่ไม่ใช่เหตุปัจจัย มีวาระ ๗
แม้ปัญหาวารในกุสลัตติกะฉันใด พึงให้พิสดารฉันนั้น
ปริตตารัมมณัตติกเหตุทุกะ จบ
หีนัตติกเหตุทุกะ
[๓๑๑] เหตุธรรมที่เป็นหีนธรรม อาศัยเหตุธรรมที่เป็นหีนธรรม เกิดขึ้น เพราะ
เหตุปัจจัย
เหตุธรรมที่เป็นมัชฌิมธรรม อาศัยเหตุธรรมที่เป็นมัชฌิมธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุ-
ปัจจัย

470
ฉบับหลวง
พระอภิธรรมปิฎก เล่ม ๑๑ ปัฏฐานปกรณ์ ภาค ๕ - หน้าที่ 471 (เล่ม 44)

เหตุธรรมที่เป็นปณีตธรรม อาศัยเหตุธรรมที่เป็นปณีตธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย
[๓๑๒] ในเหตุปัจจัย มีวาระ ๓
ในอารัมมณปัจจัย มี ” ๓
ในอวิคตปัจจัย มี ” ๓
[๓๑๓] ในปัจจัยที่ไม่ใช่อธิปติปัจจัย มีวาระ ๓
ในปัจจัยที่ไม่ใช่ปุเรชาตปัจจัย มี ” ๓
ในปัจจัยที่ไม่ใช่ปัจฉาชาตปัจจัย มี ” ๓
ในปัจจัยที่ไม่ใช่อาเสวนปัจจัย มี ” ๓
ในปัจจัยที่ไม่ใช่วิปากปัจจัย มี ” ๓
ในปัจจัยที่ไม่ใช่วิปปยุตตปัจจัย มี ” ๓
สหชาตวารก็ดี สัมปยุตตวารก็ดี เหมือนกับปฏิจจวาร
[๓๑๔] เหตุธรรมที่เป็นหีนธรรม เป็นปัจจัยแก่เหตุธรรมที่เป็นหีนธรรม โดยเหตุปัจจัย
เหตุธรรมที่เป็นมัชฌิมธรรม เป็นปัจจัยแก่เหตุธรรมที่เป็นมัชฌิมธรรม โดยเหตุปัจจัย
เหตุธรรมที่เป็นปณีตธรรม เป็นปัจจัยแก่เหตุธรรมที่เป็นปณีตธรรม โดยเหตุปัจจัย
[๓๑๕] เหตุธรรมที่เป็นหีนธรรม เป็นปัจจัยแก่เหตุธรรมที่เป็นหีนธรรม โดยอารัมมณ-
ปัจจัย
เหตุธรรมที่เป็นหีนธรรม เป็นปัจจัยแก่เหตุธรรมที่เป็นมัชฌิมธรรม โดยอารัมมณปัจจัย
เหตุธรรมที่เป็นมัชฌิมธรรม เป็นปัจจัยแก่เหตุธรรมที่เป็นมัชฌิมธรรม โดยอารัมมณ-
ปัจจัย
เหตุธรรมที่เป็นมัชฌิมธรรม เป็นปัจจัยแก่เหตุธรรมที่เป็นหีนธรรม โดยอารัมมณปัจจัย
เหตุธรรมที่เป็นปณีตธรรม เป็นปัจจัยแก่เหตุธรรมที่เป็นมัชฌิมธรรม โดยอารัมมณ-
ปัจจัย
[๓๑๖] เหตุธรรมที่เป็นหีนธรรม เป็นปัจจัยแก่เหตุธรรมที่เป็นหีนธรรม โดยอธิปติ-
ปัจจัย
เหตุธรรมที่เป็นมัชฌิมธรรม เป็นปัจจัยแก่เหตุธรรมที่เป็นมัชฌิมธรรม โดยอธิปติปัจจัย
เหตุธรรมที่เป็นมัชฌิมธรรม เป็นปัจจัยแก่เหตุธรรมที่เป็นหีนธรรม โดยอธิปติปัจจัย

471