พุทธธรรมสงฆ์


ฉบับหลวง
พระอภิธรรมปิฎก เล่ม ๗ มหาปัฏฐานปกรณ์ ภาค ๑ - หน้าที่ 594 (เล่ม 40)

[๑๐๖๘] ในอาหารปัจจัย กับปัจจัยที่ไม่ใช่วิปปยุตตปัจจัย กับปัจจัยที่ไม่ใช่เหตุปัจจัย
ฯลฯ กับปัจจัยที่ไม่ใช่อินทริยปัจจัย กับปัจจัยที่ไม่ใช่ฌานปัจจัย กับปัจจัยที่ไม่ใช่มัคคปัจจัย
กับปัจจัยที่ไม่ใช่สัมปยุตตปัจจัย กับปัจจัยที่ไม่ใช่นัตถิปัจจัย กับปัจจัยที่ไม่ใช่วิคตปัจจัย กับปัจจัย
ที่ไม่ใช่อาหารปัจจัย มีวาระ ๑
ในอัตถิปัจจัย กับ ฯลฯ มีวาระ ๑
ในอวิคตปัจจัย กับ ฯลฯ มี ” ๑
โน อัตถิมูลกนัย
[๑๐๖๙] ในอารัมมณปัจจัย กับปัจจัยที่ไม่ใช่อัตถิปัจจัย มีวาระ ๙
ในอธิปติปัจจัย กับ ฯลฯ มีวาระ ๗
ในอนันตรปัจจัย กับ ฯลฯ มี ” ๗
ในสมนันตรปัจจัย กับ ฯลฯ มี ” ๗
ในอุปนิสสยปัจจัย กับ ฯลฯ มี ” ๙
ในอาเสวนปัจจัย กับ ฯลฯ มี ” ๓
ในกัมมปัจจัย กับ ฯลฯ มี ” ๒
ในนัตถิปัจจัย กับ ฯลฯ มี ” ๗
ในวิคตปัจจัย กับ ฯลฯ มี ” ๗
[๑๐๗๐] ในอนันตรปัจจัย กับปัจจัยที่ไม่ใช่อัตถิปัจจัย กับปัจจัยที่ไม่ใช่เหตุปัจจัย
กับปัจจัยที่ไม่ใช่อารัมมณปัจจัย มีวาระ ๗
ในสมนันตรปัจจัย กับ ฯลฯ มีวาระ ๗
ในอุปนิสสยปัจจัย กับ ฯลฯ มี ” ๙
ในอาเสวนปัจจัย กับ ฯลฯ มี ” ๓
ในกัมมปัจจัย กับ ฯลฯ มี ” ๒

594
ฉบับหลวง
พระอภิธรรมปิฎก เล่ม ๗ มหาปัฏฐานปกรณ์ ภาค ๑ - หน้าที่ 595 (เล่ม 40)

ในนัตถิปัจจัย กับ ฯลฯ มีวาระ ๗
ในวิคตปัจจัย กับ ฯลฯ มี ” ๗
[๑๐๗๑] ในอุปนิสสยปัจจัย กับปัจจัยที่ไม่ใช่อัตถิปัจจัย กับปัจจัยที่ไม่ใช่เหตุปัจจัย
กับปัจจัยที่ไม่ใช่อารัมมณปัจจัย กับปัจจัยที่ไม่ใช่อธิปติปัจจัย กับปัจจัยที่ไม่ใช่อนันตรปัจจัย
กับปัจจัยที่ไม่ใช่สมนันตรปัจจัย มีวาระ ๙
ในกัมมปัจจัย กับ ฯลฯ มีวาระ ๒
[๑๐๗๒] ในกัมมปัจจัย กับปัจจัยที่ไม่ใช่อัตถิปัจจัย กับปัจจัยที่ไม่ใช่เหตุปัจจัย
กับปัจจัยที่ไม่ใช่อารัมมณปัจจัย กับปัจจัยที่ไม่ใช่อธิปติปัจจัย กับปัจจัยที่ไม่ใช่อนันตรปัจจัย
กับปัจจัยที่ไม่ใช่สมนันตรปัจจัย กับปัจจัยที่ไม่ใช่สหชาตปัจจัย กับปัจจัยที่ไม่ใช่อัญญมัญญปัจจัย
กับปัจจัยที่ไม่ใช่นิสสยปัจจัย กับปัจจัยที่ไม่ใช่อุปนิสสยปัจจัย กับปัจจัยที่ไม่ใช่ปุเรชาตปัจจัย
กับปัจจัยที่ไม่ใช่ปัจฉาชาตปัจจัย กับปัจจัยที่ไม่ใช่อาเสวนปัจจัย กับปัจจัยที่ไม่ใช่วิปากปัจจัย
กับปัจจัยที่ไม่ใช่อาหารปัจจัย กับปัจจัยที่ไม่ใช่อินทริยปัจจัย กับปัจจัยที่ไม่ใช่ฌานปัจจัย กับปัจจัย
ที่ไม่ใช่มัคคปัจจัย กับปัจจัยที่ไม่ใช่สัมปยุตตปัจจัย กับปัจจัยที่ไม่ใช่วิปปยุตตปัจจัย กับปัจจัย
ที่ไม่ใช่นัตถิปัจจัย กับปัจจัยที่ไม่ใช่วิคตปัจจัย กับปัจจัยที่ไม่ใช่อวิคตปัจจัย มีวาระ ๒
[๑๐๗๓] ในอุปนิสสยปัจจัย กับปัจจัยที่ไม่ใช่อัตถิปัจจัย กับปัจจัยที่ไม่ใช่เหตุปัจจัย
กับปัจจัยที่ไม่ใช่อารัมมณปัจจัย กับปัจจัยที่ไม่ใช่อธิปติปัจจัย กับปัจจัยที่ไม่ใช่อนันตรปัจจัย
กับปัจจัยที่ไม่ใช่สมนันตรปัจจัย กับปัจจัยที่ไม่ใช่สหชาตปัจจัย กับปัจจัยที่ไม่ใช่อัญญมัญญปัจจัย
กับปัจจัยที่ไม่ใช่นิสสยปัจจัย กับปัจจัยที่ไม่ใช่ปุเรชาตปัจจัย กับปัจจัยที่ไม่ใช่ปัจฉาชาตปัจจัย
กับปัจจัยที่ไม่ใช่อาเสวนปัจจัย กับปัจจัยที่ไม่ใช่กัมมปัจจัย กับปัจจัยที่ไม่ใช่วิปากปัจจัย กับปัจจัย
ที่ไม่ใช่อาหารปัจจัย กับปัจจัยที่ไม่ใช่อินทริยปัจจัย กับปัจจัยที่ไม่ใช่ฌานปัจจัย กับปัจจัยที่ไม่ใช่
มัคคปัจจัย กับปัจจัยที่ไม่ใช่สัมปยุตตปัจจัย กับปัจจัยที่ไม่ใช่วิปปยุตตปัจจัย กับปัจจัยที่ไม่ใช่
นัตถิปัจจัย กับปัจจัยที่ไม่ใช่วิคตปัจจัย กับปัจจัยที่ไม่ใช่อวิคตปัจจัย มีวาระ ๙
โน นัตถิมูลกนัย
[๑๐๗๔] ในเหตุปัจจัย กับปัจจัยที่ไม่ใช่นัตถิปัจจัย มีวาระ ๗ ฯลฯ
ในอวิคตปัจจัย กับ ฯลฯ มีวาระ ๑๓
พึงให้พิสดารเหมือน น เหตุมูลกนัย

595
ฉบับหลวง
พระอภิธรรมปิฎก เล่ม ๗ มหาปัฏฐานปกรณ์ ภาค ๑ - หน้าที่ 596 (เล่ม 40)

โน วิคตมูลกนัย
[๑๐๗๕] ในเหตุปัจจัย กับปัจจัยที่ไม่ใช่วิคตปัจจัย มีวาระ ๗ ฯลฯ
ในอวิคตปัจจัย กับ ฯลฯ มีวาระ ๑๓
พึงให้พิสดารเหมือน นเหตุมูลกนัย
โน วิคตมูลกนัย
[๑๐๗๖] ในอารัมมณปัจจัย กับปัจจัยที่ไม่ใช่อวิคตปัจจัย มีวาระ ๙
ในนัตถิปัจจัย กับ ฯลฯ มีวาระ ๗
ในวิคตปัจจัย กับ ฯลฯ มี ” ๗
พึงให้พิสดารเหมือน โน อัตถิมูลกนัย
ปัญหาวารปัจจนียานุโลม จบ
กุสลัตติกะ ซึ่งเป็นติกะที่ ๑ จบ
เวทนาติกะ
ปฏิจจวาร
[๑๐๗๗] ธรรมที่สัมปยุตด้วยสุขเวทนา อาศัยธรรมที่สัมปยุตด้วยสุขเวทนา
เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย
คือ ขันธ์ ๒ อาศัยขันธ์ ๑ ที่สัมปยุตด้วยสุขเวทนา เกิดขึ้น ขันธ์ ๑ อาศัยขันธ์ ๒
เกิดขึ้น ในปฏิสนธิขณะ ขันธ์ ๒ อาศัยขันธ์ ๑ ที่สัมปยุตด้วยสุขเวทนา เกิดขึ้น ขันธ์ ๑
อาศัยขันธ์ ๒ เกิดขึ้น
[๑๐๗๘] ธรรมที่สัมปยุตด้วยทุกขเวทนา อาศัยธรรมที่สัมปยุตด้วยทุกขเวทนา
เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย
คือ ขันธ์ ๒ อาศัยขันธ์ ๑ ที่สัมปยุตด้วยทุกขเวทนา เกิดขึ้น ขันธ์ ๑ อาศัยขันธ์ ๒
เกิดขึ้น

596
ฉบับหลวง
พระอภิธรรมปิฎก เล่ม ๗ มหาปัฏฐานปกรณ์ ภาค ๑ - หน้าที่ 597 (เล่ม 40)

[๑๐๗๙] ธรรมที่สัมปยุตด้วยอทุกขมสุขเวทนา อาศัยธรรมที่สัมปยุตด้วย
อทุกขมสุขเวทนา เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย
คือ ขันธ์ ๒ อาศัยขันธ์ ๑ ที่สัมปยุตด้วยอทุกขมสุขเวทนา เกิดขึ้น ขันธ์ ๑
อาศัยขันธ์ ๒ เกิดขึ้น ในปฏิสนธิขณะ ขันธ์ ๒ อาศัยขันธ์ ๑ ที่สัมปยุตด้วยอทุกขมสุขเวทนา
เกิดขึ้น ขันธ์ ๑ อาศัยขันธ์ ๒ เกิดขึ้น
[๑๐๘๐] ธรรมที่สัมปยุตด้วยสุขเวทนา อาศัยธรรมที่สัมปยุตด้วยสุขเวทนา
เกิดขึ้น เพราะอารัมมณปัจจัย เพราะอธิปติปัจจัย (ในอธิปติปัจจัย ปฏิสนธิไม่มี)
เพราะอนันตรปัจจัย เพราะสมนันตรปัจจัย เพราะสหชาตปัจจัย เพราะอัญญมัญญ
ปัจจัย เพราะนิสสยปัจจัย เพราะอุปนิสสยปัจจัย เพราะปุเรชาตปัจจัย
คือ ขันธ์ ๒ อาศัยขันธ์ ๑ ที่สัมปยุตด้วยสุขเวทนา เกิดขึ้น ขันธ์ ๑ อาศัยขันธ์ ๒
เกิดขึ้น ขันธ์ทั้งหลายอาศัยหทัยวัตถุ เกิดขึ้น ฯลฯ
[๑๐๘๑] ธรรมที่สัมปยุตด้วยสุขเวทนา อาศัยธรรมที่สัมปยุตด้วยสุขเวทนา
เกิดขึ้น เพราะอาเสวนปัจจัย เพราะกัมมปัจจัย เพราะวิปากปัจจัย
คือ ขันธ์ ๒ อาศัยขันธ์ ๑ ที่สัมปยุตด้วยสุขเวทนา เกิดขึ้น ขันธ์ ๑ อาศัยขันธ์ ๒
เกิดขึ้น ในปฏิสนธิขณะ ขันธ์ ๒ อาศัยขันธ์ ๑ ที่สัมปยุตด้วยสุขเวทนา เกิดขึ้น ขันธ์ ๑
อาศัยขันธ์ ๒ เกิดขึ้น
[๑๐๘๒] ธรรมที่สัมปยุตด้วยทุกขเวทนา อาศัยธรรมที่สัมปยุตด้วยทุกขเวทนา
เกิดขึ้น เพราะวิปากปัจจัย
คือ ขันธ์ ๒ อาศัยขันธ์ ๑ ที่สหรคตด้วยกายวิญญาณ อันสหรคตด้วยทุกขเวทนา
ขันธ์ ๑ อาศัยขันธ์ ๒ เกิดขึ้น
[๑๐๘๓] ธรรมที่สัมปยุตด้วยอทุกขมสุขเวทนา อาศัยธรรมที่สัมปยุตด้วย
อทุกขมสุขเวทนา เกิดขึ้น เพราะวิปากปัจจัย
คือ ขันธ์ ๒ อาศัยขันธ์ ๑ ที่สัมปยุตด้วยอทุกขมสุขเวทนา เกิดขึ้น ขันธ์ ๑
อาศัยขันธ์ ๒ เกิดขึ้น ในปฏิสนธิขณะ ขันธ์ ๒ อาศัยขันธ์ ๑ ที่สัมปยุตด้วยอทุกขมสุขเวทนา
เกิดขึ้น ขันธ์ ๑ อาศัยขันธ์ ๒ เกิดขึ้น

597
ฉบับหลวง
พระอภิธรรมปิฎก เล่ม ๗ มหาปัฏฐานปกรณ์ ภาค ๑ - หน้าที่ 598 (เล่ม 40)

[๑๐๘๔] ธรรมที่สัมปยุตด้วยสุขเวทนา อาศัยธรรมที่สัมปยุตด้วยสุขเวทนา
เกิดขึ้น เพราะอาหารปัจจัย เพราะอินทริยปัจจัย เพราะฌานปัจจัย เพราะมัคคปัจจัย
เพราะสัมปยุตตปัจจัย เพราะวิปปยุตตปัจจัย
คือ ขันธ์ ๒ อาศัยขันธ์ ๑ ที่สัมปยุตด้วยสุขเวทนา เกิดขึ้น ขันธ์ ๑ อาศัยขันธ์ ๒
เกิดขึ้น ขันธ์ทั้งหลาย อาศัยหทยวัตถุ เกิดขึ้น เพราะวิปปยุตตปัจจัย ในปฏิสนธิขณะ ขันธ์ ๒
อาศัยขันธ์ ๑ ที่สัมปยุตด้วยสุขเวทนา เกิดขึ้น ขันธ์ ๑ อาศัยขันธ์ ๒ เกิดขึ้น ขันธ์ทั้งหลาย
อาศัยหทยวัตถุ เกิดขึ้น เพราะวิปปยุตตปัจจัย
[๑๐๘๕] ธรรมที่สัมปยุตด้วยทุกขเวทนา อาศัยธรรมที่สัมปยุตด้วยทุกขเวทนา
เกิดขึ้น เพราะวิปปยุตตปัจจัย
คือ ขันธ์ ๒ อาศัยขันธ์ ๑ ที่สัมปยุตด้วยทุกขเวทนา เกิดขึ้น ขันธ์ ๑ อาศัยขันธ์ ๒
เกิดขึ้น ขันธ์ทั้งหลาย อาศัยหทยวัตถุ เกิดขึ้น เพราะวิปปยุตตปัจจัย
[๑๐๘๖] ธรรมที่สัมปยุตด้วยอทุกขมสุขเวทนา อาศัยธรรมที่สัมปยุตด้วย
อทุกขมสุขเวทนา เกิดขึ้น เพราะวิปปยุตตปัจจัย
คือ ขันธ์ ๒ อาศัยขันธ์ ๑ ที่สัมปยุตด้วยอทุกขมสุขเวทนา เกิดขึ้น ขันธ์ ๑ อาศัย
ขันธ์ ๒ เกิดขึ้น ขันธ์ทั้งหลายอาศัยหทยวัตถุ เกิดขึ้น ในปฏิสนธิขณะ ขันธ์ ๒ อาศัยขันธ์ ๑
ที่สัมปยุตด้วยอทุกขมสุขเวทนา เกิดขึ้น ขันธ์ ๑ อาศัยขันธ์ ๒ เกิดขึ้น ขันธ์ทั้งหลายอาศัย
หทยวัตถุ เกิดขึ้น เพราะวิปปยุตตปัจจัย ฯลฯ เพราะอัตถิปัจจัย เพราะนัตถิปัจจัย
เพราะวิคตปัจจัย เพราะอวิคตปัจจัย
[๑๐๘๗] ในเหตุปัจจัย มีวาระ ๓
ในอารัมมณปัจจัย มี ” ๓ ฯลฯ
ในอวิคตปัจจัย มี ” ๓
ในอารัมมณปัจจัย กับเหตุปัจจัย มีวาระ ๓
ในวิปากปัจจัย กับ ฯลฯ มี ” ๒
ในอวิคตปัจจัย กับ ฯลฯ มี ” ๓
ในเหตุปัจจัย กับอารัมมณปัจจัย กับอธิปติปัจจัย มีวาระ ๓

598
ฉบับหลวง
พระอภิธรรมปิฎก เล่ม ๗ มหาปัฏฐานปกรณ์ ภาค ๑ - หน้าที่ 599 (เล่ม 40)

ในวิปากปัจจัย กับ ฯลฯ มีวาระ ๒
ในอวิคตปัจจัย กับ ฯลฯ มี ” ๓
ในเหตุปัจจัย กับอาเสวนปัจจัย มีวาระ ๓
ในกัมมปัจจัย กับ ฯลฯ มีวาระ ๓
ในอาหารปัจจัย กับ ฯลฯ มี ” ๓
ในอวิคตปัจจัย กับ ฯลฯ มี ” ๓
ในเหตุปัจจัย กับวิปากปัจจัย มีวาระ ๒
ในอารัมมณปัจจัย กับ ฯลฯ มีวาระ ๓
ในอธิปติปัจจัย กับ ฯลฯ มี ” ๒ ฯลฯ
ในปุเรชาตปัจจัย กับ ฯลฯ มี ” ๓
ในกัมมปัจจัย กับ ฯลฯ มี ” ๓
ในฌานปัจจัย กับ ฯลฯ มี ” ๒
ในมัคคปัจจัย กับ ฯลฯ มี ” ๒
ในอวิคตปัจจัย กับ ฯลฯ มี ” ๓
ในเหตุปัจจัย กับฌานปัจจัย มีวาระ ๓
ในวิปากปัจจัย กับ ฯลฯ มีวาระ ๒
ในอวิคตปัจจัย กับ ฯลฯ มี ” ๓
ในเหตุปัจจัย กับมัคคปัจจัย มีวาระ ๓
ในวิปากปัจจัย กับ ฯลฯ มีวาระ ๒
ในอวิคตปัจจัย กับ ฯลฯ มี ” ๓
ในเหตุปัจจัย กับอวิคตปัจจัย มีวาระ ๓
ในนัตถิปัจจัย กับ ฯลฯ มีวาระ ๓
ในวิคตปัจจัย กับ ฯลฯ มี ” ๓
พึงให้พิสดารเหมือนการนับปัจจัย แห่งกุสลัตติกะ

599
ฉบับหลวง
พระอภิธรรมปิฎก เล่ม ๗ มหาปัฏฐานปกรณ์ ภาค ๑ - หน้าที่ 600 (เล่ม 40)

[๑๐๘๘] ธรรมที่สัมปยุตด้วยสุขเวทนา อาศัยธรรมที่สัมปยุตด้วยสุขเวทนา
เกิดขึ้น ไม่ใช่เพราะเหตุปัจจัย
คือ ขันธ์ ๒ อาศัยขันธ์ ๑ ซึ่งเป็นอเหตุกะ ที่สัมปยุตด้วยสุขเวทนา เกิดขึ้น ขันธ์ ๑
อาศัยขันธ์ ๒ เกิดขึ้น
[๑๐๘๙] ธรรมที่สัมปยุตด้วยทุกขเวทนา อาศัยธรรมที่สัมปยุตด้วยทุกขเวทนา
เกิดขึ้น ไม่ใช่เพราะเหตุปัจจัย
คือ ขันธ์ ๒ อาศัยขันธ์ ๑ ที่สหรคตด้วยทุกข์ สหรคตด้วยกายวิญญาณ เกิดขึ้น
ขันธ์ ๑ อาศัยขันธ์ ๒ เกิดขึ้น
[๑๐๙๐] ธรรมที่สัมปยุตด้วยอทุกขมสุขเวทนา อาศัยธรรมที่สัมปยุตด้วย
อทุกขมสุขเวทนา เกิดขึ้น ไม่ใช่เพราะเหตุปัจจัย
คือ ขันธ์ ๒ อาศัยขันธ์ ๑ ซึ่งเป็นอเหตุกะ ที่สัมปยุตด้วยอทุกขมสุขเวทนา เกิดขึ้น
ขันธ์ ๑ อาศัยขันธ์ ๒ เกิดขึ้น ในอเหตุกปฏิสนธิขณะ ขันธ์ ๒ อาศัยขันธ์ ๑ ที่สัมปยุตด้วย
อทุกขมสุขเวทนา เกิดขึ้น ขันธ์ ๑ อาศัยขันธ์ ๒ เกิดขึ้น โมหะที่สหรคตด้วยวิจิกิจฉา ที่สหรคต
ด้วยอุทธัจจะ อาศัยขันธ์ทั้งหลายที่สหรคตด้วยวิจิกิจฉา ที่สหรคตด้วยอุทธัจจะ เกิดขึ้น
[๑๐๙๑] ธรรมที่สัมปยุตด้วยสุขเวทนา อาศัยธรรมที่สัมปยุตด้วยสุขเวทนา
เกิดขึ้น ไม่ใช่เพราะอธิปติปัจจัย
มีปฏิสนธิบริบูรณ์ในปัจจัยที่ไม่ใช่อธิปติปัจจัย
[๑๐๙๒] ธรรมที่สัมปยุตด้วยสุขเวทนา อาศัยธรรมที่สัมปยุตด้วยสุขเวทนา
เกิดขึ้น ไม่ใช่เพราะปุเรชาตปัจจัย
คือ ในอรูปภูมิ ขันธ์ ๒ อาศัยขันธ์ ๑ ที่สัมปยุตด้วยสุขเวทนา เกิดขึ้น ขันธ์ ๑
อาศัยขันธ์ ๒ เกิดขึ้น ในปฏิสนธิขณะ ขันธ์ ๒ อาศัยขันธ์ ๑ ที่สัมปยุตด้วยสุขเวทนา เกิดขึ้น
ขันธ์ ๑ อาศัยขันธ์ ๒ เกิดขึ้น
[๑๐๙๓] ธรรมที่สัมปยุตด้วยอทุกขมสุขเวทนา อาศัยธรรมที่สัมปยุตด้วย
อทุกขมสุขเวทนา เกิดขึ้น ไม่ใช่เพราะปุเรชาตปัจจัย

600
ฉบับหลวง
พระอภิธรรมปิฎก เล่ม ๗ มหาปัฏฐานปกรณ์ ภาค ๑ - หน้าที่ 601 (เล่ม 40)

คือ ในอรูปภูมิ ขันธ์ ๒ อาศัยขันธ์ ๑ ที่สัมปยุตด้วยอทุกขมสุขเวทนา เกิดขึ้น
ขันธ์ ๑ อาศัยขันธ์ ๒ เกิดขึ้น ในปฏิสนธิขณะ ขันธ์ ๒ อาศัยขันธ์ ๑ ที่สัมปยุตด้วยอทุกขม
สุขเวทนา เกิดขึ้น ขันธ์ ๑ อาศัยขันธ์ ๒ เกิดขึ้น
[๑๐๙๔] ธรรมที่สัมปยุตด้วยสุขเวทนา อาศัยธรรมที่สัมปยุตด้วยสุขเวทนา
เกิดขึ้น ไม่ใช่เพราะปัจฉาชาตปัจจัย ไม่ใช่เพราะอาเสวนปัจจัย
ปฏิสนธิจิต มีทั้งปัจจัยที่ไม่ใช่ปัจฉาชาตปัจจัย ไม่ใช่อาเสวนปัจจัยบริบูรณ์
[๑๐๙๕] ธรรมที่สัมปยุตด้วยสุขเวทนา อาศัยธรรมที่สัมปยุตด้วยสุขเวทนา
เกิดขึ้น ไม่ใช่เพราะกัมมปัจจัย
คือ เจตนาที่สัมปยุตด้วยสุขเวทนา อาศัยขันธ์ทั้งหลายที่สัมปยุตด้วยสุขเวทนาเกิดขึ้น
[๑๐๙๖] ธรรมที่สัมปยุตด้วยทุกขเวทนา อาศัยธรรมที่สัมปยุตด้วยทุกขเวทนา
เกิดขึ้น ไม่ใช่เพราะกัมมปัจจัย
คือ เจตนาที่สัมปยุตด้วยทุกขเวทนา อาศัยธรรมทั้งหลายที่สัมปยุตด้วยทุกขเวทนา
เกิดขึ้น
[๑๐๙๗] ธรรมที่สัมปยุตด้วยอทุกขมสุขเวทนา อาศัยธรรมที่สัมปยุตด้วย
อทุกขมสุขเวทนา เกิดขึ้น ไม่ใช่เพราะกัมมปัจจัย
คือ เจตนาที่สัมปยุตด้วยอทุกขมสุขเวทนา อาศัยขันธ์ทั้งหลายที่สัมปยุตด้วยอทุกขม
สุขเวทนา เกิดขึ้น
[๑๐๙๘] ธรรมที่สัมปยุตด้วยสุขเวทนา อาศัยธรรมที่สัมปยุตด้วยสุขเวทนา
เกิดขึ้น ไม่ใช่เพราะวิปากปัจจัย ไม่ใช่เพราะฌานปัจจัย
คือ ขันธ์ ๒ อาศัยขันธ์ ๑ ที่สหรคตด้วยกายวิญญาณ อันสหรคตด้วยสุขเวทนา
เกิดขึ้น ขันธ์ ๑ อาศัยขันธ์ ๒ เกิดขึ้น
[๑๐๙๙] ธรรมที่สัมปยุตด้วยทุกขเวทนา อาศัยธรรมที่สัมปยุตด้วยทุกขเวทนา
เกิดขึ้น ไม่ใช่เพราะฌานปัจจัย
คือ ขันธ์ ๒ อาศัยขันธ์ ๑ ที่สหรคตด้วยกายวิญญาณ อันสหรคตด้วยทุกขเวทนา
เกิดขึ้น ขันธ์ ๑ อาศัยขันธ์ ๒ เกิดขึ้น

601
ฉบับหลวง
พระอภิธรรมปิฎก เล่ม ๗ มหาปัฏฐานปกรณ์ ภาค ๑ - หน้าที่ 602 (เล่ม 40)

[๑๑๐๐] ธรรมที่สัมปยุตด้วยอทุกขมสุขเวทนา อาศัยธรรมที่สัมปยุตด้วย
อทุกขมสุขเวทนา เกิดขึ้น ไม่ใช่เพราะฌานปัจจัย
คือ ขันธ์ ๒ อาศัยขันธ์ ๑ ที่สหรคตด้วยจักขุวิญญาณ เกิดขึ้น ขันธ์ ๑ อาศัยขันธ์ ๒
เกิดขึ้น
[๑๑๐๑] ธรรมที่สัมปยุตด้วยสุขเวทนา อาศัยธรรมที่สัมปยุตด้วยสุขเวทนา
เกิดขึ้น ไม่ใช่เพราะมัคคปัจจัย
คือ ขันธ์ ๒ อาศัยขันธ์ ๑ ซึ่งเป็นอเหตุกะ ที่สัมปยุตด้วยสุขเวทนา เกิดขึ้น ขันธ์ ๑
อาศัยขันธ์ ๒ เกิดขึ้น
[๑๑๐๒] ธรรมที่สัมปยุตด้วยทุกขเวทนา อาศัยธรรมที่สัมปยุตด้วยทุกข
เวทนา เกิดขึ้น ไม่ใช่เพราะมัคคปัจจัย
คือ ขันธ์ ๒ อาศัยขันธ์ ๑ ที่สหคตด้วยกายวิญญาณ อันสหรคตด้วยทุกขเวทนา
เกิดขึ้น ขันธ์ ๑ อาศัยขันธ์ ๒ เกิดขึ้น
[๑๑๐๓] ธรรมที่สัมปยุตด้วยอทุกขมสุขเวทนา อาศัยธรรมที่สัมปยุตด้วย
อทุกขมสุขเวทนา เกิดขึ้น ไม่ใช่เพราะมัคคปัจจัย
คือ ขันธ์ ๒ อาศัยขันธ์ ๑ ซึ่งเป็นอเหตุกะ ที่สัมปยุตด้วยอทุกขมสุขเวทนา
เกิดขึ้น ขันธ์ ๑ อาศัยขันธ์ ๒ เกิดขึ้น ในอเหตุกปฏิสนธิขณะ ขันธ์ ๒ อาศัยขันธ์ ๑ ที่
สัมปยุตด้วยอทุกขมสุขเวทนา เกิดขึ้น ขันธ์ ๑ อาศัยขันธ์ ๒ เกิดขึ้น
[๑๑๐๔] ธรรมที่สัมปยุตด้วยสุขเวทนา อาศัยธรรมที่สัมปยุตด้วยสุขเวทนา
เกิดขึ้น ไม่ใช่เพราะวิปปยุตตปัจจัย
คือ ในอรูปภูมิ ขันธ์ ๒ อาศัยขันธ์ ๑ ที่สัมปยุตด้วยสุขเวทนา เกิดขึ้น ขันธ์ ๑
อาศัยขันธ์ ๒ เกิดขึ้น
[๑๑๐๕] ธรรมที่สัมปยุตด้วยอทุกขสสุขเวทนา อาศัยธรรมที่สัมปยุตด้วย
อทุกขมสุขเวทนา เกิดขึ้น ไม่ใช่เพราะวิปปยุตตปัจจัย
คือ ในอรูปภูมิ ขันธ์ ๒ อาศัยขันธ์ ๑ ที่สัมปยุตด้วยอทุกขมสุขเวทนา เกิดขึ้น
ขันธ์ ๑ อาศัยขันธ์ ๒ เกิดขึ้น

602
ฉบับหลวง
พระอภิธรรมปิฎก เล่ม ๗ มหาปัฏฐานปกรณ์ ภาค ๑ - หน้าที่ 603 (เล่ม 40)

[๑๑๐๖] ในปัจจัยที่ไม่ใช่เหตุปัจจัย มีวาระ ๓
ในปัจจัยที่ไม่ใช่อธิปติปัจจัย กับ ฯลฯ มีวาระ ๓
” ปุเรชาตปัจจัย กับ ฯลฯ มี ” ๒
” ปัจฉาชาตปัจจัย กับ ฯลฯ มี ” ๓
” อาเสวนปัจจัย กับ ฯลฯ มี ” ๓
” กัมมปัจจัย กับ ฯลฯ มี ” ๓
” วิปากปัจจัย กับ ฯลฯ มี ” ๓
” ฌานปัจจัย กับ ฯลฯ มี ” ๓
” มัคคปัจจัย กับ ฯลฯ มี ” ๓
” วิปปยุตตปัจจัย กับ ฯลฯ มี ” ๒
[๑๑๐๗] ในปัจจัยที่ไม่ใช่อธิปติปัจจัย กับปัจจัยที่ไม่ใช่เหตุปัจจัย มีวาระ ๓
ในปัจจัยที่ไม่ใช่ปุเรชาตปัจจัย กับ ฯลฯ มีวาระ ๑
” ปัจฉาชาตปัจจัย กับ ฯลฯ มี ” ๓
” อาเสวนปัจจัย กับ ฯลฯ มี ” ๓
” กัมมปัจจัย กับ ฯลฯ มี ” ๒
” วิปากปัจจัย กับ ฯลฯ มี ” ๒
” ฌานปัจจัย กับ ฯลฯ มี ” ๓
” มัคคปัจจัย กับ ฯลฯ มี ” ๓
” วิปปยุตตปัจจัย กับ ฯลฯ มี ” ๑
[๑๑๐๘] ในปัจจัยที่ไม่ใช่ปัจฉาชาตปัจจัย กับปัจจัยที่ไม่ใช่เหตุปัจจัย กับปัจจัย
ที่ไม่ใช่อธิปติปัจจัย กับปัจจัยที่ไม่ใช่ปุเรชาตปัจจัย มีวาระ ๑
ในปัจจัยที่ไม่ใช่อาเสวนปัจจัย กับ ฯลฯ มีวาระ ๑
” กัมมปัจจัย กับ ฯลฯ มี ” ๑

603