คนที่ไม่รู้บาลีเลย แต่พอได้ฟังคนพูดหลักธรรมให้ฟังในภาษาถิ่นของตนเอง ก็เข้าใจได้เลย รู้ความเอาเองเลย อันนี้คือคนที่สร้างมานาน ไม่เคยได้เรียน ไม่เคยได้สร้างมาหลายชาติ จะมาเข้าใจพระธรรมเอาง่ายๆเลย เป็นไปไม่ได้ เก่งบาลีก็เก่งไปเถอะ ถ้าคุณไม่ได้สร้างมานาน ไม่มีทางที่คุณจะเข้าใจความหมายพระธรรม เช่น คำว่า "อปฺปฏิโม"

ปะ-ติ-โม (ปฏิมากรรม) คือ การปั้น หรือ การสร้างรูปทรง เอา "อะ" (แปลว่า "ไม่") มาใส่ ก็เป็น อะ-ปะ-ติ-โม ฉะนั้น "อปฺปฏิโม" จึงมีความหมายว่า ปั้นไม่ได้ คำนี้คำเดียว ถ้าเก่งแต่บาลีเฉยๆ ไม่มีทางเข้าใจทะลุไปได้ว่า รูปปั้นก็เปรียบไม่ได้ แล้วถ้าไปทำเปรียบก็เป็นบาป เพราะทำสิ่งที่พระองค์ตรัสปฏิเสธ

เก่งภาษาบาลีเฉยๆ มันไม่ได้หมายความว่า ผู้นั้นจะเข้าใจพระธรรมนะ แม้แต่ได้เรียนอยู่ แต่ไม่ทำตามที่ได้เรียน ยังไม่เรียกว่า รู้เนื้อความภาษิตของพระผู้มีพระภาคเจ้าเลย เช่น ป.ธ.9 แต่ละเมิดพระธรรมวินัย หรือ แม้แต่ข้อพื้นฐานที่ควรจะเข้าใจ ก็ไม่รู้จักเทียบให้ตนเองเข้าใจเนื้อความ