ในพระไตรปิฎก คำว่า "เอก" หมายถึง "หลายครั้ง" ไม่มี คำว่า "เอก" จะหมายถึง "หนึ่ง" หมดเลย อย่าว่าแต่ในพระไตรปิฎกเลย แม้มนุษย์ปกติทั่วไปก็ไม่พูดว่า "หนึ่ง" ให้มีความหมายว่า "หลายครั้ง" ฉะนั้น คำว่า "เอก" เมื่อเอาไปอยู่ร่วมกับคำอื่น ไม่ว่าจะเป็น ภัต หรือ อาหาร มีความหมายอย่างเดียว คือ การกินอาหารนั่นคือหนึ่งครั้งในหนึ่งช่วงเวลา ไม่ใช่หนึ่งช่วงเวลา กินได้หลายครั้ง (ไม่ใช่มุ่งกาล)

ถ้ามุ่งกาล จะเป็นพระวินัยข้อนี้ แต่ถ้าไม่ใช่ตรัสถึงพระวินัยข้อนี้ ก็ต้องหมายถึงจำนวนการกินที่ว่า หนึ่ง ในหนึ่งช่วงเวลา (ก่อนภัต)

ระดับพระพุทธเจ้าพูด ย่อมฉลาดในการบัญญัติคำ จะบัญญัติคำว่า "เอก" ให้แปลว่าหลายครั้ง เป็นไปไม่ได้ ถ้าหมายถึง หลายครั้ง พระองค์จะใช้คำอื่นที่มีความหมายว่า หลายครั้ง อย่างเช่นคำว่า "ปรมฺปร/parampara" ในปรัมปรโภชนสิกขาบท เพราะถ้าไม่ใช้คำให้ชัดเจน ย่อมมีนัยอันผิดไปด้วย พระองค์ไม่ทำอย่างนั้นแน่อน