อ้างพระสูตรไหนที่ว่าเป็นบาป? เน้นๆเนื้อๆเลย พระพุทธเจ้าตรัสว่า "ยังตถาคตและสาวกตถาคต ให้ยินดีด้วยเนื้อเป็นอกัปปิยะ ชื่อว่าย่อมประสบบาปมิใช่บุญเป็นอันมาก" ทีนี้ "ยังตถาคตและสาวกตถาคต ให้ยินดีด้วยเงินทองเป็นอกัปปิยะ ก็ชื่อว่าย่อมประสบบาปมิใช่บุญเป็นอันมาก เพราะทั้งสองล้วนแต่เป็นอกัปปิยะ แต่เนื้อที่เป็นอกัปปิยะเป็นทุกกฏวัตถุ ส่วนเงินทองเป็นนิสสัคคิยวัตถุ บาปมากกว่า ทุกกฏวัตถุ จะไปเข้าใจยากทำไม ก็จับเอาเรื่องที่เกี่ยวข้องมาเทียบมาคำนวณให้เข้าใจความหมาย

ยุคที่ศาสนาเสื่อมโทรม ก็คือยุดที่มีพระละเมิดศีล ละเมิดพระวินัยแพร่หลาย ยุคที่พระรับเงิน ฉะนั้น เมื่อเอาเงินไปให้พระ ก็ย่อมมีส่วนร่วมในการทำให้ศาสนาเสื่อมโทรม มันก็เป็นบาป

บรรพชิตและคฤหัสถ์ที่ทำผิดต่อศาสนาไปนรก ตัวอย่างก็มี เรื่องพระกปิละ พามารดาและน้องสาวปฏิบัติผิด ก็ไปนรกเหมือนกัน เรื่องตระกูลประมาณ 500 ที่ฝักใฝ่ในการกระทำชั่วกับพระ ได้ไปเกิดในนรก คนที่ทำผิดต่อศาสนามักไปอเวจี แต่พระจะหนักกว่าโยม