ในเรื่องที่พระเจ้าพิมพิสารหลั่งน้ำเวลาถวายพระเวฬุวันวิหารนั้น ทำในความหมายที่ว่ากษัตริย์ยังเกี่ยวข้องกับธรรมเนียมทางโลกเพราะอยู่ในระบบคฤหัสถ์ แต่ไม่ได้ทำเพราะไปเข้าใจว่าอันนี้คือปัตติทานมัย แต่ทำตามธรรมเนียมในยุคนั้น สมัยนี้เวลาให้ดินให้บ้านกันก็ไม่ต้องไปหลั่งน้ำหรอก ก็ให้ไปโอนกรรมสิทธิ์หรือจดทะเบียนให้มันถูกต้องตามกฎหมาย

ในติโรกุฑฑสูตร และ อรรถกถาติโรกุฑฑสูตร ก็คือการให้น้ำเป็นทาน แล้วอุทิศผลบุญที่ได้จากการให้น้ำเป็นทานนั้น ให้แก่ญาติที่เป็นเปรต พระราชาไม่ได้เห็นว่า การกรวดน้ำคือการอุทิศบุญ พระองค์รู้ว่าการอุทิศบุญคืออะไร เพราะเป็นโสดาบันแล้ว ไม่ได้โง่นะ มีหลายคนเอาเรื่องเหล่านี้ไปอ้างไม่ถูก และสองเรื่องนี้ก็คนละเรื่องกัน อันหนึ่งหลั่งน้ำเวลาถวายพระเวฬุวันวิหารทำตามธรรมเนียมในยุคนั้น อีกเรื่องคือให้น้ำเป็นทาน ... แล้วอุทิศให้แก่ญาติที่เป็นเปรต ทั้งสองเรื่องนี้เอามาอ้างไม่ถูก