พุทธธรรมสงฆ์


เทวดาประจำตัวมีไหม ?

ในพระไตรปิฎก มีหลายเรื่องพูดถึงเทวดารักษามนุษย์ เช่น ในรตนสูตร พระพุทธเจ้าเองเป็นผู้ตรัสเรื่องการทำหน้าที่ของมนุษย์และเทวดาไว้ว่า มนุษย์มีหน้าที่ทำพลีกรรมให้เทวดา เช่น ให้ส่วนบุญ ส่วนเทวดา ก็จงเป็นผู้ไม่ประมาท รักษามนุษย์เหล่านั้น มนุษย์ และ เทวดวาดา ต่างมีหน้าที่ของใครของมัน เมื่อมีการทำหน้าที่ร่วมกัน มีส่วนเกี่ยวข้องซึ่งกันและกัน จะเรียกว่า ประจำตัวก็ไม่ผิด

... มนุษย์เหล่าใดนำพลีกรรมไปทั้งกลางคืนกลางวัน เพราะเหตุนั้นแล ท่านทั้งหลายจงเป็นผู้ไม่ประมาท รักษามนุษย์เหล่านั้น ...

เมื่อมนุษย์ให้ส่วนบุญแก่เทวดา ทั้งกลางวันและกลางคืน เทวดาต้องรักษามนุษย์พวกนั้น ระลึกถึงอยู่เป็นนิตย์ นำสิ่งที่ไม่เป็นประโยชน์เกื้อกูลแก่เขาออกไป จงนำเข้าไปแต่สิ่งที่เป็นประโยชน์เกื้อกูล เมื่อมนุษย์ให้ส่วนบุญ จะไม่อารักขาได้อย่างไร

...เพราะเหตุที่มนุษย์พวกใดทำพลีกรรมอุทิศพวกท่านทั้งกลางวัน ทั้งกลางคืนอย่างนี้ ฉะนั้น พวกท่านโปรดรักษามนุษย์พวกนั้นเถิด อธิบายว่า ฉะนั้น พวกท่านจงคุ้มครองรักษามนุษย์พวกนั้น คือเป็นผู้ไม่ประมาท ทำความเป็นผู้กตัญญูนั้น ไว้ในดวงใจ ระลึกถึงอยู่เป็นนิตย์ จงนำสิ่งที่ไม่เป็นประโยชน์เกื้อกูลแก่พวกเขาออกไป จงนำเข้าไปแต่สิ่งที่เป็นประโยชน์เกื้อกูล ...

ในแต่ละวัน ไม่ว่าจะทำบุญอะไร เช่น ซื้อสิ่งของให้แม่ ก็ให้อุทิศบุญให้แก่เทวดาด้วย เทวดาก็จะจัดการอารักขาด้วยดี

...อุทิศปัจจัยสี่ที่ถวายสงฆ์คือพึงให้ส่วนบุญแก่เทวดาประจำเรือนเหล่านั้น บทว่าปูชิตา ปูชยนฺติ ความว่า เทวดาย่อมอารักขาด้วยดี ด้วยสั่งว่าผู้คนเหล่านี้แม้ไม่ใช่ญาติของเรา ก็ยังให้ส่วนบุญแก่พวกเราถึงอย่างนี้ เพราะฉะนั้น พวกท่านจงจัดการอารักขาด้วยดี...

ถ้าไม่ได้บุญ เทวดาก็ไม่รักษาคุ้มครอง

...แม้เทวดาผู้คอยรับพลีมาแล้ว ตามประเพณีแห่งตระกูล ต่อได้ลาภตามกาลอันเหมาะอันควรจึงรักษาคุ้มครอง แต่เมื่อได้รับความบีบคั้นไม่ได้ตามเวลา ไม่ทำอารักขาด้วยคิดว่า พวกเหล่านี้เป็นผู้ไม่เอื้อเฟื้อในพวกเรา ดังนี้...

แต่ถ้าได้บุญย่อมบูชาตอบ จะอนุเคราะห์เหมือนมารดาอนุเคราะห์บุตรของตน ผู้ที่เทวดาอนุเคราะห์แล้วจะประสบแต่สิ่งเจริญทั้งหลายในกาลทุกเมื่อ

[๘๔] บุรุษผู้มีเชื้อชาติบัณฑิต เข้าไปอยู่ในประเทศใด พึงเชิญท่านพรหมจารีทั้งหลายผู้มีศีล ผู้สำรวมให้บริโภคในประเทศนั้น แล้วอุทิศทักษิณาให้แก่เทวดาทั้งหลาย ซึ่งมีอยู่ในประเทศนั้น เทวดาทั้งหลายเหล่านั้น อันบุรุษนั้นบูชาแล้ว ย่อมบูชาตอบ นับถือแล้ว ย่อมนับถือตอบ ซึ่งบุรุษนั้น เพราะเหตุนั้นเทวดาทั้งหลายจะอนุเคราะห์บุรุษเชื้อชาติบัณฑิตนั้น เหมือนมารดาอนุเคราะห์บุตรของตน บุรุษผู้ซึ่งเทวดาอนุเคราะห์แล้วจะประสบแต่สิ่งเจริญทั้งหลายในกาลทุกเมื่อ

เทวดารักษา ก็คือเทวดามาทำงานประจำตัวนั้นแหละ ก็เรียกว่า เทวดาประจำตัว จะไปเข้าใจยากทำไม

ดูก่อนอุบาลี บุคคลผู้ตั้งสติ รู้สึกตัวอยู่ นอนหลับ มีอานิสงส์ ๕ นี้ อานิสงส์ ๕ อะไรบ้าง คือ :- ๑. หลับสบาย ๒. ตื่นขึ้นสบาย ๓. ไม่ฝันเห็นสิ่งเลวทราม ๔. เทวดารักษา ๕. น้ำอสุจิไม่เคลื่อน

ก็ในเมื่อเทวดามีอยู่ แล้วเทวดามาทำความดี รักษามนุษย์ทำไม่จะไม่มี เพราะสัตว์ที่ไม่เคยเกี่ยวข้องกัน โดยกาลนานนี้มิใช่หาได้ง่ายเลย ผู้ที่ไปพูดว่าเทวดาประจำตัวไม่มี เทวดารักษามนุษย์ไม่มี ผู้นั้นพูดขัดกับหลักธรรม เกิดความประมาท ดูถูกเทวดาที่ทำหน้าที่ ระวังบาปจะเข้าถึง

กระทู้เกี่ยวข้อง :   # ให้บุญแก่เทวดา เทวดาก็จะจัดการอารักขาด้วยดี   # ศาสนาพุทธให้ถือพระพุทธ พระธรรม พระสงฆ์เป็นที่พึ่ง ไม่ใช่ถือเทวดาเป็นที่พึ่ง